Η οικονομία αναδεικνύεται στο σημαντικότερο ζήτημα για τους Αμερικανούς, καθώς το 40% των ψηφοφόρων την κατατάσσει στην πρώτη θέση μεταξύ των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ακολουθεί η κατάσταση της δημοκρατίας, την οποία θεωρεί σημαντικότερο ζήτημα το 30% των ερωτηθέντων. Το μεταναστευτικό, η υγεία και η εξωτερική πολιτική συγκεντρώνουν από 10% αντίστοιχα, σύμφωνα με τα στοιχεία της μεγάλης δημοσκόπησης του Associated Press, η οποία εξετάζει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ψήφου και τις προτεραιότητες του εκλογικού σώματος. Ωστόσο, η εικόνα διαφοροποιείται όταν οι ψηφοφόροι καλούνται να προσδιορίσουν τους παράγοντες που επηρέασαν άμεσα την επιλογή τους στην κάλπη. Η κυβερνητική διαφθορά και το κόστος ζωής συγκεντρώνουν από 50%, ενώ το 33% αναφέρει τον πόλεμο στο Ιράν ως καθοριστικό παράγοντα για την ψήφο του. Τα ευρήματα καταγράφουν ένα ευρύτερο κλίμα δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και στους πολιτικούς και θεσμικούς φορείς της χώρας.
Η μετακίνηση νέων και ισπανόφωνων ψηφοφόρων
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλλαγή στην εκλογική συμπεριφορά συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων σε σύγκριση με τις προεδρικές εκλογές του 2024, στις οποίες ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος. Οι ψηφοφόροι ηλικίας κάτω των 30 ετών εμφανίζονται να έχουν μετακινηθεί προς τους Δημοκρατικούς. Το 70% της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας ψήφισε υπέρ των Δημοκρατικών στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, ενώ στις προεδρικές εκλογές του 2024 το 50% είχε στηρίξει τον Τραμπ. Ανάλογη μεταβολή καταγράφεται και στους ισπανόφωνους ψηφοφόρους. Το 60% επέλεξε αυτή τη φορά τους Δημοκρατικούς, ενώ το 2024 το 40% είχε ψηφίσει υπέρ του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου. Τα στοιχεία αποτυπώνουν μετατόπιση σε δύο εκλογικά ακροατήρια που είχαν συμβάλει στην προηγούμενη εκλογική επιτυχία του Τραμπ. Η μεταβολή αφορά τόσο τους νεότερους ψηφοφόρους όσο και την ισπανόφωνη κοινότητα, δύο ομάδες με ιδιαίτερη σημασία για τη σύνθεση του εκλογικού σώματος.
Η επίδραση του Τραμπ και η ψήφος διαμαρτυρίας
Ο Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε στο επίκεντρο της εκλογικής αναμέτρησης, ακόμη και μεταξύ ψηφοφόρων που δεν τον ανέφεραν ως άμεσο κριτήριο για την επιλογή τους. Το 40% των ψηφοφόρων δηλώνει ότι ψήφισε ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο. Αντίθετα, το 20% αναφέρει ότι η επιλογή του είχε ως στόχο να εκφράσει τη στήριξή του στον Τραμπ. Ένα επιπλέον 40% υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στην απόφασή του. Η κατανομή αυτή δείχνει ότι η παρουσία του Τραμπ επηρέασε σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος, με την ψήφο διαμαρτυρίας να καταγράφεται σε υψηλότερο ποσοστό από την ψήφο επιδοκιμασίας.
Η στάση των ψηφοφόρων απέναντι στο Κογκρέσο
Έντονη δυσαρέσκεια καταγράφεται και για τη λειτουργία του αμερικανικού Κογκρέσου, ειδικά ως προς τον θεσμικό του ρόλο στον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Το 70% των ψηφοφόρων θεωρεί ότι το Κογκρέσο δεν κάνει αρκετά για να ελέγξει τον πρόεδρο. Παράλληλα, το 75% αποδοκιμάζει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το νομοθετικό σώμα ασκεί τα καθήκοντά του. Τα ποσοστά αυτά καταγράφονται μεταξύ ψηφοφόρων και των δύο πολιτικών κομμάτων, γεγονός που αποτυπώνει ευρεία αμφισβήτηση της λειτουργίας του Κογκρέσου και του ρόλου του στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Την ίδια στιγμή, το 60% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ ασκεί την προεδρία. Οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι θεωρούν ότι ο πρόεδρος δίνει προτεραιότητα στα προσωπικά του συμφέροντα και όχι στα συμφέροντα της χώρας.
