Τους νέους δασμούς σε όλες τις εισαγωγές, ανακοίνωσε χθες ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και με αφορμή αυτό το γεγονός μίλησε στο ενημερωτικό ραδιόφωνο του Πρώτου Προγράμματος 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά» με την Ευαγγελία Μπαλτατζή, ο Χρήστος Χατζηεμμανουήλ, καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς και επισκέπτης καθηγητής του τμήματος Νομικής του London School of Economics.
Όπως και υπογράμμισε στον «αέρα» του Πρώτου Προγράμματος «Νομίζω ότι ο Τραμπ όντως, με αυτή του την κίνηση ανοίγει έναν παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο και έχει καθαρά προστατευτικά κίνητρα. Επιθυμεί λοιπόν, να μειωθεί το διεθνές εμπόριο, να «τοποθετηθούν» οι βιομηχανικές δραστηριότητες εκ νέου στις Ηνωμένες Πολιτείες και πέραν τούτου, ενδεχομένως πηγαίνει και για φορολογικές πτωχεύσεις, διότι προφανώς οι δασμοί μπορεί να υποκαταστήσουν σε ένα μέρος τον φόρο εισοδήματος (…). Όλες οι χώρες θα υποστούν νέους δασμούς 10%, άρα, όλες οι εισαγωγές θα επιβαρυνθούν με τουλάχιστον 10%, ενώ για τις χώρες-στόχους των περαιτέρω δασμών των υποτιθέμενων ανταποδοτικών, τα ποσοστά ανεβαίνουν και στην περίπτωση της Ευρώπης είναι 20%, της Κίνας 34% συν 20% που είχαν ήδη επιβληθεί, τους προηγούμενους μήνες, άρα, πάμε στο 54%, στην Ιαπωνία 24% και ούτω καθεξής».
Ενώ μεταξύ άλλων συμπλήρωσε «(…) Η Ελλάδα είναι κομμάτι μιας ευρύτερης οικονομίας. Η Γερμανία πλήττεται άμεσα, η Γαλλία επίσης και η Ιρλανδία σε τεράστιο βαθμό, αφού θα ακολουθήσουν και δασμοί στα φαρμακευτικά προϊόντα. Γενικά, η ευρωπαϊκή οικονομία είναι προσανατολισμένη σε μεγάλο βαθμό στις εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι πολύ πιο ανοικτή η οικονομία τους από των Ηνωμένων Πολιτειών, πολύ περισσότερο στηριζόμενη στο εξωτερικό εμπόριο και όλη η λογική για την ευρωζώνη, αν μιλήσουμε για τη Γερμανία, ας πούμε το ένα τρίτο της ευρωζώνης, ήταν προσανατολισμένη σ’ ένα εξαγωγικό πλεονασματικό εμπόριο. Δηλαδή, έκανε η Γερμανία μερκαντιλισμό και στήριζε την οικονομία της στο εξαγωγικό εμπόριο. Αυτό πλέον καθίσταται μη βιώσιμο. Πρέπει λοιπόν, να υπάρξει ένας αναπροσανατολισμός της ευρωπαϊκής οικονομίας (…)».
Παράλληλα, ο κ. Χατζηεμμανουήλ τόνισε το εξής «Ο Πρόεδρος Τράμπ θεωρεί ότι οι πάντες τον κλέβουν, όλος ο κόσμος, διότι οι χώρες τις οποίες ανέφερε ως υλικά κακοποιές είναι όλες οι χώρες με τις οποίες εμπορεύεται η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν άφησε κανέναν έξω (…). Άρα, η λογική εδώ πέρα είναι ότι κατά έναν μυστηριώδη τρόπο, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατασκεύασαν, προώθησαν και εμπέδωσαν ένα πολυμερές σύστημα διεθνούς εμπορίου από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι την κυβέρνηση Ομπάμα που το μόνο αποτέλεσμα ήταν να χάνουν λεφτά και να τους κλέβουν οι άλλοι. Τώρα είναι παράδοξο πώς μια υπερδύναμη κατόρθωσε για τόσα πολλά χρόνια να είναι τόσο θύμα ώστε να φτιάχνει κανόνες με τους οποίους οι άλλοι την κλέβουν. Αλλά εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι η νοοτροπία».
Τέλος, ο Καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς και επισκέπτης καθηγητής του τμήματος Νομικής του London School of Economics ανέφερε χαρακτηριστικά «Πιστεύω πως εμείς πρέπει να βρούμε το δικό μας δρόμο. Δεν μπορεί να είμαστε πάντα εξαρτημένοι από τις αποφάσεις των άλλων (…). Και όπως και με την άμυνα, εάν τη στιγμή της κρίσης λες ναι, βεβαίως θα κάνω και θα φτιάξω, αλλά μετά, μόλις φτάσουμε στο σημείο της υλοποίησης, αρχίζει μία μικρόνοια και μια αποσπασματικότητα και μικρά εθνικά συμφέροντα να στέκονται στο δρόμο, τότε όχι δεν θα φτάσουμε, αλλά είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως, έχει φανεί ότι οι προκλήσεις για την Ευρώπη έδρασαν παραγωγικά και επέτρεψαν να ξεπεραστούν προβλήματα (…)».
