Ο Ντόναλντ Τραμπ, συλλαμβάνοντας τον Νικολά Μαδούρο και διεκδικώντας την κυριαρχία επί των τεράστιων πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας, έχει μεταφέρει το σύνθημά του «drill, baby, drill» σε παγκόσμιο επίπεδο. Η επίτευξη του ονείρου του προέδρου για την υπερφόρτιση της πετρελαϊκής παραγωγής της χώρας θα ήταν οικονομικά δύσκολη – και αν πραγματοποιηθεί, θα ήταν «τρομερή για το κλίμα», λένε οι ειδικοί.
Ο Τραμπ έχει επιδιώξει επιθετικά την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ΗΠΑ. Μετά τη σύλληψη και την κράτηση του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, επιδιώκει να οργανώσει μια αύξηση των γεωτρήσεων στη Βενεζουέλα, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα γνωστά αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο – ισοδύναμα με περίπου 300 δισεκατομμύρια βαρέλια, σύμφωνα με την ερευνητική εταιρεία Energy Institute.
«Οι πετρελαϊκές εταιρείες θα μπουν, θα ξοδέψουν χρήματα, θα πάρουμε πίσω το πετρέλαιο, ειλικρινά, θα έπρεπε να το είχαμε πάρει πίσω εδώ και πολύ καιρό», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο από το Καράκας. «Πολλά χρήματα βγαίνουν από το έδαφος, θα μας αποζημιώσουν για όλα όσα ξοδεύουμε».
Οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα «δαπανήσουν δισεκατομμύρια δολάρια, θα επιδιορθώσουν τις σοβαρά κατεστραμμένες υποδομές… και θα αρχίσουν να αποφέρουν κέρδη στη χώρα», πρόσθεσε ο Τραμπ, με την κυβέρνησή του να πιέζει την προσωρινή κυβέρνηση της Βενεζουέλας να καταργήσει ένα νόμο που απαιτεί τα πετρελαϊκά έργα να ανήκουν κατά το ήμισυ στο κράτος.
Κορυφαίες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η Exxon και η Chevron, δεν έχουν μέχρι στιγμής εκφράσει τη θέση τους σχετικά με το αν θα δαπανήσουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται για την υλοποίηση του οράματος του προέδρου για τη Βενεζουέλα. Ωστόσο, εάν η Βενεζουέλα αυξήσει την παραγωγή της σε επίπεδα κοντά στο υψηλότερο σημείο της δεκαετίας του 1970, δηλαδή 3,7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα – περισσότερο από το τριπλάσιο των σημερινών επιπέδων – αυτό θα υπονομεύσει περαιτέρω τις ήδη αδύναμες παγκόσμιες προσπάθειες για τον περιορισμό της επικίνδυνης υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Ακόμη και η αύξηση της παραγωγής σε 1,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα από τα τρέχοντα επίπεδα του 1 εκατομμυρίου βαρελιών θα παρήγαγε περίπου 550 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως κατά την καύση του καυσίμου, σύμφωνα με τον Paasha Mahdavi, αναπληρωτή καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σάντα Μπάρμπαρα. Αυτό είναι περισσότερο από το ετήσιο επίπεδο ρύπανσης από άνθρακα που εκπέμπουν μεγάλες οικονομίες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Βραζιλία.
«Εάν υπάρχουν εκατομμύρια βαρέλια νέου πετρελαίου την ημέρα, αυτό θα προσθέσει αρκετό διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και οι άνθρωποι στη γη δεν μπορούν να το αντέξουν», δήλωσε ο John Sterman, εμπειρογνώμονας σε θέματα κλίματος και οικονομίας στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης.
Το κόστος για το κλίμα θα είναι ιδιαίτερα υψηλό, επειδή η Βενεζουέλα παράγει ένα από τα πιο έντονα σε άνθρακα πετρέλαια στον κόσμο. Τα τεράστια αποθέματά της σε εξαιρετικά βαρύ αργό πετρέλαιο είναι ιδιαίτερα ρυπογόνα, ενώ τα άλλα αποθέματά της είναι «επίσης αρκετά έντονα σε άνθρακα και μεθάνιο», δήλωσε ο Mahdavi.
Ο κόσμος βρίσκεται κοντά στο να υπερβεί τα συμφωνημένα όρια αύξησης της θερμοκρασίας – με αποτέλεσμα να υποφέρει ήδη από πιο σοβαρές καύσωνες, καταιγίδες και ξηρασίες. Η αύξηση των γεωτρήσεων στη Βενεζουέλα θα μειώσει περαιτέρω τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου και θα επιβραδύνει την απαραίτητη δυναμική προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πρόσθεσε ο Sterman.
«Αν η παραγωγή πετρελαίου αυξηθεί, η κλιματική αλλαγή θα επιδεινωθεί νωρίτερα και όλοι θα χάσουν, συμπεριλαμβανομένου του λαού της Βενεζουέλας», σημείωσε, ενώ τόνισε ότι «οι κλιματικές ζημίες που υπέστη η Βενεζουέλα, μαζί με άλλες χώρες, θα υπερτερήσουν σχεδόν σίγουρα οποιοδήποτε βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος από την πώληση λίγο περισσότερου πετρελαίου».
Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της θητείας του στο Λευκό Οίκο, ο Τραμπ ζήτησε από τον κόσμο να συνεχίσει να χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα αντί για «απατηλές» ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και απείλησε με προσάρτηση τον Καναδά, μια μεγάλη πετρελαιοπαραγωγό χώρα, και τη Γροιλανδία, ένα νησί της Αρκτικής πλούσιο σε ορυκτούς πόρους.
Οι επικριτές κατηγορούν τον Τραμπ για έναν «ιμπεριαλισμό» που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα και απειλεί να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω το κλίμα του πλανήτη, καθώς και να ανατρέψει την διεθνή πολιτική. «Οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν τη Λατινική Αμερική ως αποικία πόρων», δήλωσε η Ελίζαμπεθ Μπαστ, εκτελεστική διευθύντρια της Oil Change International.
Ο Πάτρικ Γκέιλι, επικεφαλής των ερευνών για τα ορυκτά καύσιμα στην ΜΚΟ Global Witness, που ασχολείται με το κλίμα και τη δικαιοσύνη, δήλωσε ότι η επιθετικότητα του Τραμπ στη Βενεζουέλα είναι «άλλη μια σύγκρουση που τροφοδοτείται από τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία ελέγχονται σε συντριπτικό βαθμό από μερικά από τα πιο δεσποτικά καθεστώτα του κόσμου».
«Όσο οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να βασίζονται στα ορυκτά καύσιμα για την ενέργεια, οι πολίτες τους θα είναι όμηροι των ιδιοτροπιών των αυταρχικών ηγετών», δήλωσε.
Μια σύνθετη οικονομική εικόνα
Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι ο στόχος του είναι οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να εκμεταλλευτούν τα αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας για κέρδος, η υλοποίηση αυτής της υπόσχεσης ενδέχεται να είναι περίπλοκη λόγω οικονομικών, ιστορικών και γεωλογικών παραγόντων, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Οι πετρελαϊκές εταιρείες ενδέχεται να μην είναι «πρόθυμες να επενδύσουν τα απαραίτητα κεφάλαια, καθώς αυτό θα διαρκέσει πολύ περισσότερο από την τριετή θητεία του προέδρου Τραμπ», δήλωσε ο Sterman.
«Πρόκειται για μεγάλο ρίσκο – πολιτικό ρίσκο, ρίσκο του έργου», είπε. «Φαίνεται πολύ δύσκολο».
Η αύξηση της παραγωγής είναι «γενικά μια κακή επιλογή», δήλωσε ο Galey. «Οποιαδήποτε σημαντική αύξηση της τρέχουσας παραγωγής θα απαιτούσε επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων σε τομείς όπως επισκευές, αναβαθμίσεις και αντικατάσταση της παλαιάς υποδομής», σημείωσε. «Και αυτό χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η δεινή κατάσταση της ασφάλειας».
Η παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας έχει μειωθεί δραματικά από τα ιστορικά υψηλά επίπεδα – μια πτώση που οι ειδικοί αποδίδουν τόσο στην κακοδιαχείριση όσο και στις αμερικανικές κυρώσεις που επέβαλε ο Μπαράκ Ομπάμα και ενέτεινε ο Τραμπ. Μέχρι το 2018, η χώρα παρήγαγε μόλις 1,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα – περίπου το ήμισυ της παραγωγής της όταν ο Μαδούρο ανέλαβε την εξουσία το 2013, λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο της παραγωγής της στη δεκαετία του 1990 και περίπου το ένα τρίτο της μέγιστης παραγωγής της στη δεκαετία του 1970.
Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι αμερικανικές εταιρείες θα αναζωογονήσουν τα επίπεδα παραγωγής και θα «αποζημιωθούν» για το κόστος που θα επιβαρυνθούν. Ωστόσο, η οικονομική πλευρά αυτής της επέκτασης ενδέχεται να μην προσελκύσει τις μεγάλες εταιρείες ενέργειας και, ακόμη και αν αυτές αποφασίσουν να συμμετάσχουν, θα χρειαστούν χρόνια για να αυξηθεί σημαντικά η εξόρυξη, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου της Βενεζουέλας κατά 500.000 βαρέλια την ημέρα θα κοστίσει περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια και θα διαρκέσει περίπου δύο χρόνια, σύμφωνα με την Energy Aspects. Η παραγωγή θα μπορούσε να φτάσει τα 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα μέσα σε μια δεκαετία, αξιοποιώντας τα αποθέματα μεσαίου τύπου αργού πετρελαίου, δήλωσε ο Mahdavi. Ωστόσο, η επιστροφή στην μέγιστη παραγωγή θα απαιτούσε την ανάπτυξη της ζώνης του Ορινόκο, της οποίας το βαρύ, πλούσιο σε θείο αργό πετρέλαιο είναι πολύ πιο δαπανηρό και δύσκολο να εξορισθεί, να μεταφερθεί και να διυλισθεί.
Η επιστροφή στα 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2030 θα απαιτούσε επενδύσεις ύψους περίπου 110 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με την Rystad Energy, μια εταιρεία συμβούλων του κλάδου.
«Αυτό θα απαιτήσει πολύ περισσότερο χρόνο και πολύ περισσότερα χρήματα, για να μπορέσουμε να φτάσουμε ή να πλησιάσουμε τα 3, 4 ή 5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα», δήλωσε ο Mahdavi.
Η αύξηση της εξόρυξης στη Βενεζουέλα εν μέσω της άνθησης της παραγωγής στις ΗΠΑ μπορεί επίσης να είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή. «Το βαρύ αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας που θα μπορούσε να διυλιστεί στις εγκαταστάσεις της ακτής του Κόλπου των ΗΠΑ είναι πιθανό να υπονομεύσει τους εγχώριους παραγωγούς, οι οποίοι μέχρι που ο Τραμπ απήγαγε τον Μαδούρο υποστήριζαν φωναχτά τις κυρώσεις κατά του πετρελαίου της Βενεζουέλας», δήλωσε ο Γκέιλι.
Ορισμένες εταιρείες ενδέχεται να είναι διατεθειμένες να «αντέξουν αυτή την αβεβαιότητα», επειδή οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να παρέχουν οικονομική υποστήριξη στις εταιρείες για να πραγματοποιήσουν γεωτρήσεις στη Βενεζουέλα, δήλωσε ο Mahdavi.
«Αν είστε διατεθειμένοι να αντιμετωπίσετε τις προκλήσεις… εξακολουθείτε να έχετε σχετικά φθηνό αργό πετρέλαιο που θα σας αποφέρει υψηλότερο περιθώριο κέρδους από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε. «Γι’ αυτό εξακολουθούν να ενδιαφέρονται: είναι πολύ πιο ακριβό να πραγματοποιήσεις γεωτρήσεις, για παράδειγμα, στη Περμιανή Λεκάνη στις ΗΠΑ».
Ορισμένες μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες ενδέχεται να είναι πιο δεκτικές στη στρατηγική του Τραμπ για τη Βενεζουέλα. Η Chevron, η μόνη αμερικανική εταιρεία που δραστηριοποιείται στη χώρα, ενδέχεται να είναι έτοιμη να αυξήσει την παραγωγή της ταχύτερα από τους ανταγωνιστές της. Και η ExxonMobil, η οποία έχει επενδύσει σημαντικά στην παραγωγή πετρελαίου στη γειτονική Γουιάνα, θα μπορούσε να επωφεληθεί από την απομάκρυνση του Μαδούρο, ο οποίος αντιτίθεται σθεναρά σε αυτή την επέκταση.
Συνολικά, ωστόσο, παραμένει ασαφές πώς θα ανταποκριθούν οι μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες στα σχέδια του Τραμπ για αλλαγή καθεστώτος και αύξηση της εξόρυξης πετρελαίου στη Βενεζουέλα. Αυτό που είναι πολύ πιο σαφές είναι ότι οποιαδήποτε επέκταση θα ήταν «τρομερή για το κλίμα, τρομερή για το περιβάλλον», δήλωσε ο Μαχντάβι.
Πηγή: Guardian
