Αύξηση στις αναφορές για ζητήματα αυτοκτονικότητας και αυτοτραυματισμού σε εφήβους καταγράφει την τελευταία πενταετία το «Χαμόγελο του Παιδιού», σύμφωνα με όσα ανέφερε η ψυχολόγος και συντονίστρια γραμμών υποστήριξης του οργανισμού, Σταυρούλα Σπυροπούλου, μιλώντας στο ΕΡΤnews.
Με αφορμή περιστατικά που έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία, η κα Σπυροπούλου σημείωσε ότι πρόκειται για «πολύ δυσάρεστα και σπάνια φαινόμενα», τα οποία ωστόσο αναδεικνύουν την ανάγκη συνεχούς παρακολούθησης της ψυχικής υγείας των εφήβων. Όπως είπε χαρακτηριστικά, είναι ιδιαίτερα σοκαριστικό όταν καταγράφονται περιπτώσεις όπου δύο ανήλικοι φαίνεται να έχουν συνεννοηθεί από κοινού για αυτοκαταστροφική ενέργεια, κάτι που παραμένει εξαιρετικά σπάνιο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, από το 2021 έως και το 2025 παρατηρείται σαφής αύξηση στις επικοινωνίες παιδιών και εφήβων προς τις γραμμές υποστήριξης του οργανισμού για ζητήματα ψυχικής υγείας. Όπως ανέφερε, περίπου το 40% των συνολικών επαφών αφορά θέματα ψυχικής υγείας, ενώ από αυτές περίπου μία στις τέσσερις σχετίζεται με αυτοκτονικότητα ή αυτοτραυματιστικές συμπεριφορές.
Η ίδια υπογράμμισε ότι τα περιστατικά αυτά εντοπίζονται κυρίως στην εφηβεία, ενώ το 2025, σε ανάλυση 764 σχετικών περιστατικών, καταγράφηκε υπερεκπροσώπηση κοριτσιών ηλικίας 13 έως 15 ετών. Ωστόσο, όπως διευκρίνισε, αυτό ενδέχεται να σχετίζεται και με το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα παιδιά είναι πιο πιθανό να εκφράσουν ή να επικοινωνήσουν τη δυσκολία τους.
Αναφερόμενη στους παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχική υγεία των εφήβων, η κα Σπυροπούλου έκανε λόγο για ένα σύνθετο πλέγμα αιτιών, όπως προβλήματα σχέσεων με συνομηλίκους, ζητήματα ταυτότητας, οικογενειακές εντάσεις και σχολικό εκφοβισμό. Όπως τόνισε, η εφηβεία αποτελεί από μόνη της μια περίοδο έντονων αλλαγών και ψυχολογικών προκλήσεων.
Σε ερώτηση για το πώς μπορούν να εντοπιστούν και να προσεγγιστούν άτομα που δεν ζητούν βοήθεια, η ψυχολόγος υπογράμμισε ότι καθοριστικό ρόλο παίζει το περιβάλλον. Όπως είπε, τα παιδιά είναι πιο πιθανό να απευθυνθούν σε βοήθεια όταν αισθάνονται ότι βρίσκονται σε ένα ασφαλές πλαίσιο εμπιστοσύνης, είτε στην οικογένεια, είτε στο σχολείο, είτε μέσω εξειδικευμένων γραμμών υποστήριξης.
Παράλληλα, επισήμανε ότι εξίσου σημαντική είναι η ικανότητα των ενηλίκων να αναγνωρίζουν έγκαιρα σημάδια ψυχολογικής δυσφορίας, καθώς πολλά παιδιά ενδέχεται να δυσκολεύονται να εκφράσουν ή να μοιραστούν αυτό που βιώνουν.
