Τα στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά κλείσει, ως απόρροια του πολέμου, απειλώντας το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και εκτινάσσοντας τις τιμές του αργού, που δοκιμάζει να σταθεροποιηθεί στα 80 δολάρια το βαρέλι. Η απότομη αύξηση του κόστους ενέργειας αναζωπύρωσε τους φόβους για νέο κύμα πληθωρισμού, ωθώντας τους επενδυτές να εγκαταλείψουν τα νομίσματα και τις μετοχές υπέρ του χρυσού.
Ο χρυσός υπερτερεί ως μέσο αντιστάθμισης του κινδύνου παρατεταμένου περιφερειακού πολέμου και πιθανών επιθέσεων σε ενεργειακούς κόμβους της Σαουδικής Αραβίας, όπως το διυλιστήριο Ρας Τανούρα.
Με τον ΟΠΕΚ+ να παρέχει μόνο μικρή αύξηση της παραγωγής, η οποία δεν κατάφερε να καθησυχάσει την αγορά, και με τις μεγάλες τεχνολογικές και τραπεζικές μετοχές να καταρρέουν, ο ρόλος του χρυσού ως είδος «καταφυγίου» ενισχύεται. Το μέταλλο έχει πλέον επεκτείνει το μεγαλύτερο σερί ανόδου του από το 1973, σημειώνει το TradingEconomics.
