Την ενοχή του πρώην δημάρχου Φαιστού και της τότε αρμόδιας αντιδημάρχου αποφάσισε, αργά χθες το βράδυ, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο για την τραγωδία του Γεροποτάμου, που συγκλόνισε την Κρήτη και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Ανατολικής Κρήτης έκρινε ομόφωνα ενόχους τους δύο κατηγορουμένους για ανθρωποκτονία από αμέλεια, κατά συρροή.
Το δικαστήριο μείωσε την πρωτόδικη, συγχωνευμένη ποινή των πέντε ετών που είχε επιβληθεί στους κατηγορουμένους, καθορίζοντάς την τελικά σε 30 μήνες φυλάκισης, επίσης κατά συγχώνευση. Η απόφαση αφορά τις ευθύνες που αποδόθηκαν για την επικίνδυνη κατάσταση στην ιρλανδική διάβαση του Γεροποτάμου, το μοιραίο βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου 2019.
Η απόφαση για την τραγωδία του Γεροποτάμου
Η υπόθεση εξετάστηκε σε δεύτερο βαθμό, με το δικαστήριο να καταλήγει στην ενοχή των δύο κατηγορουμένων, παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση. Ο εισαγγελέας της έδρας είχε ζητήσει την απαλλαγή τους, υποστηρίζοντας ότι η κύρια ευθύνη για την αποτροπή της διέλευσης από τη διάβαση ανήκε στην Αστυνομία.
Όπως ανέφερε, λόγω της καταρρακτώδους βροχής και της επικίνδυνης αύξησης της στάθμης του νερού, θα έπρεπε να είχε διακοπεί εγκαίρως η κυκλοφορία στην ιρλανδική διάβαση. Κατά την εισαγγελική τοποθέτηση, η αρμόδια αστυνομική αρχή είχε τη δυνατότητα να αποκλείσει το σημείο και να αποτρέψει τη διέλευση των οχημάτων.
Παράλληλα, ο εισαγγελικός λειτουργός υποστήριξε ότι η οδηγός του αυτοκινήτου, η αδικοχαμένη 30χρονη Ροδούλα Τζαγκαράκη, υποτίμησε την επικινδυνότητα του χειμάρρου. Σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, η απόφαση να επιχειρήσει τη διέλευση έθεσε σε κίνδυνο τόσο τη δική της ζωή όσο και τις ζωές των μελών της οικογένειάς της που επέβαιναν στο όχημα.
Η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε έντονη αντίδραση από τον συνήγορο υποστήριξης της κατηγορίας, Γιώργο Κοκοσάλη. Κατά την παρέμβασή του στο δικαστήριο, σχολίασε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο το σκεπτικό αυτό, διερωτώμενος αν υπονοείται ότι η άτυχη οδηγός έπασχε από «αδιάγνωστο αυτοκτονικό ιδεασμό». Η τοποθέτηση αυτή ανέδειξε τη σφοδρότητα της αντιπαράθεσης που εκτυλίχθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία.
Το μοιραίο βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου 2019
Η τραγωδία του Γεροποτάμου σημειώθηκε όταν η τετραμελής οικογένεια επέστρεφε από γλέντι γάμου στην περιοχή της Μεσαράς. Οι καιρικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες, καθώς στην περιοχή επικρατούσε καταρρακτώδης βροχή, με αποτέλεσμα ο χείμαρρος να έχει μετατραπεί σε ιδιαίτερα επικίνδυνο υδάτινο όγκο.
Στο αυτοκίνητο επέβαιναν η 30χρονη Ροδούλα Τζαγκαράκη, ο 29χρονος σύζυγός της Κώστας Γιαννακάκης, η 58χρονη μητέρα της, Μαρία, και η 21χρονη αδελφή της, Μαριλένα. Κατά την προσπάθειά τους να περάσουν από την ιρλανδική διάβαση, το όχημα παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του Γεροποτάμου.
Οι έρευνες για τον εντοπισμό τους συνεχίστηκαν επί ώρες, κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Το αυτοκίνητο εντοπίστηκε 35 ώρες αργότερα, στην κοίτη του ποταμού, σε βάθος περίπου τριών μέτρων. Μέσα στο όχημα βρέθηκαν οι σοροί και των τεσσάρων επιβαινόντων, βυθίζοντας στο πένθος τις οικογένειές τους και ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Οι ευθύνες και τα ερωτήματα που παραμένουν
Η δικαστική απόφαση σε δεύτερο βαθμό επαναφέρει στο προσκήνιο τα ερωτήματα σχετικά με την πρόληψη και τη διαχείριση κινδύνων σε σημεία όπου η διέλευση οχημάτων μπορεί να αποβεί μοιραία κατά τη διάρκεια έντονων καιρικών φαινομένων. Η ιρλανδική διάβαση του Γεροποτάμου είχε μετατραπεί σε παγίδα, καθώς η ένταση της βροχής και η ορμητικότητα του νερού δεν άφησαν περιθώρια αντίδρασης.
Οι συγγενείς των θυμάτων έχουν επανειλημμένα αναζητήσει απαντήσεις για το αν είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και αν οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως τους οδηγούς. Παράλληλα, η υπόθεση ανέδειξε τη σημασία της άμεσης διακοπής της κυκλοφορίας σε επικίνδυνα περάσματα, όταν οι καιρικές συνθήκες καθιστούν αδύνατη την ασφαλή χρήση τους.
Η ετυμηγορία του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ανατολικής Κρήτης αποτελεί έναν ακόμη σταθμό στη μακρά δικαστική διαδρομή της υπόθεσης. Η τραγωδία του Γεροποτάμου, ωστόσο, εξακολουθεί να αφήνει πίσω της βαθύ πόνο, αλλά και κρίσιμα ερωτήματα για τις ευθύνες των αρμόδιων φορέων και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται ώστε να μην επαναληφθεί μια αντίστοιχη τραγωδία.
