Σε δισεκατομμύρια χρόνια από τώρα, ο Ήλιος αναμένεται να ξεμείνει από καύσιμα και να διασταλεί σε τέτοιο βαθμό που θα μετατραπεί σε αυτό που ονομάζεται «κόκκινος γίγαντας», ενώ στη συνέχεια, αποβάλλοντας τα εξωτερικά του στρώματα, θα αφήσει πίσω του τον πυκνό πυρήνα του, έναν «λευκό νάνο». Οι πιο κοντινοί πλανήτες στον Ήλιο θα καταστραφούν, ενώ οι πιο μακρινοί μπορεί να επιβιώσουν.
Μ τη βοήθεια του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου με έδρα τη Χιλή, οι ερευνητές εντόπισαν έναν αστέρα «λευκό νάνο» με πλανητικά συντρίμμια να στροβιλίζονται γύρω του σε μια ασυνήθιστη διαμόρφωση που μπορεί να προσφέρει μια ματιά σε μια πιθανή έκβαση για το ηλιακό μας σύστημα στο μακρινό μέλλον.
Σε αντίθεση με παρόμοια συστήματα που έχουν παρατηρηθεί παλαιότερα, ο δίσκος συντριμμιών που περιβάλλει αυτόν τον λευκό νάνο φαίνεται να αποτελείται από δύο ξεχωριστούς δακτυλίους.
Οι ερευνητές θεωρούν πολύ πιθανό ότι ο δίσκος μπορεί να έχει σχηματιστεί από δύο πλανητικά ή μικρότερα βραχώδη σώματα, τα οποία σχημάτισαν τους δακτυλίους αφού διαλύθηκαν από τους βίαιους επιθανάτιους σπασμούς του άστρου.
Ο λευκός νάνος, που ονομάζεται J1328−1450, βρίσκεται στον Γαλαξία μας, περίπου 1.600 έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό της Παρθένου.
Πριν από αυτήν την ανακάλυψη, οι αστρονόμοι είχαν εντοπίσει 21 λευκούς νάνους με συντρίμμια που τους περιέβαλλαν, οι οποίοι είχαν όλοι έναν μόνο δίσκο και όχι διπλό δακτύλιο υλικού, όπως αποκάλυψαν οι πρόσφατες παρατηρήσεις.
«Δείχνει ότι τα απομεινάρια ενός πλανητικού συστήματος μπορούν να έχουν μια πολύ πιο σύνθετη δομή από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως και παρέχει περαιτέρω υποστήριξη στην ιδέα ότι τα πλανητικά βραχώδη σώματα μπορεί να επιβιώσουν από τη μετατροπή ενός άστρου σε λευκό νάνο», δήλωσε ο αστρονόμος Φελίπε Λάγκος-Βίλτσες του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Φεντερίκο Σάντα Μαρία στη Χιλή, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Astronomy.
Ο λευκός νάνος έχει μάζα περίπου 47% αυτής του Ήλιου, και διάμετρο περίπου ίδια με αυτή της Γης.
Τα σωζόμενα πλανητικά σώματα μπορεί να είναι υπολείμματα μεγαλύτερων και έντονα διαταραγμένων πλανητών. Ένας από αυτούς μπορεί να είχε περίπου το μέγεθος του νάνου πλανήτη Πλούτωνα, ενώ ο άλλος ήταν ακόμη μικρότερος.
«Ο εξωτερικός δακτύλιος έχει σημαντικά μειωμένο μαγνήσιο σε σύγκριση με τον εσωτερικό δακτύλιο. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί να προέρχονται από διαφορετικά πλανητικά σώματα που διαταράχθηκαν όταν πλησίασαν πολύ τον λευκό νάνο λόγω του ισχυρού βαρυτικού του πεδίου», δήλωσε ο Λάγκος-Βίλτσες.
Ο επιστήμονας είπε ότι το αρχικό άστρο μπορεί να φιλοξενούσε ένα ευρύτερο πλανητικό σύστημα προτού επεκταθεί δραματικά σε κόκκινο γίγαντα, καταβροχθίζοντας τους πιο εσωτερικούς πλανήτες, ενώ εκείνοι με πιο μακρινές τροχιές επέζησαν.
«Το πλανητικό σύστημα δεν εξαφανίστηκε εντελώς. Μερικά από τα βραχώδη σώματα που έχουν επιβιώσει μπορεί να έχουν διαταραχθεί βαρυτικά σε πολύ εκκεντρικές τροχιές που τα έφεραν κοντά στον λευκό νάνο», εξηγεί ο Λάγκος-Βίλτσες.
Σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο ήλιος θα γίνει ένας κόκκινος γίγαντας. Στη συνέχεια, θα χάσει τα εξωτερικά του στρώματα και θα γίνει λευκός νάνος. Το εσωτερικό ηλιακό σύστημα θα επηρεαστεί δραματικά. Ο Ερμής και η Αφροδίτη θα απορροφηθούν τον διαστελλόμενο Ήλιο, ενώ δεν υπάρχει ακόμη σαφής συναίνεση για το αν και η Γη θα απορροφηθεί κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης. Ο Δίας, ο Κρόνος και τα πιο μακρινά σώματα μπορεί να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.
Αφού ο Ήλιος γίνει λευκός νάνος, τα πλανητικά υπολείμματα και οι αστεροειδείς θα μπορούσαν ενδεχομένως να έλθουν αρκετά κοντά στον λευκό νάνο και να διαλυθούν από τις βαρυτικές δυνάμεις.
«Ένας δίσκος συντριμμιών όπως αυτός γύρω από τον J1328-1450 θα μπορούσε επομένως να αντιπροσωπεύει ένα πιθανό στάδιο στο πολύ μακρινό μέλλον του δικού μας πλανητικού συστήματος», κατέληξε ο Λάγκος-Βίλτσες.
Πηγή: Reuters
