Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη σε ανάρτησή εγείρει το ζήτημα άρνησης της γήρανσης που κυριαρχεί στις σύγχρονες κοινωνίες και υπογραμμίζει ότι ‘η πρόληψη, δεν είναι μόνο οι εξετάσεις, είναι και το να αγαπάς και να φροντίζεις το σώμα και την ψυχή σου. Με τροφή πραγματική όχι με εικόνες”.
Όπως επισημαίνει στην ανάρτησή της η κ. Αγαπηδάκη, αυτό είναι το επόμενο στοίχημα “να μάθουμε τι σημαίνει αγαπώ και φροντίζω τον εαυτό μου, από το νηπιαγωγείο”.
Αναλυτικά η ανάρτησή της:
”Στη σύγχρονη εποχή το να μεγαλώνεις χωνεύεται δύσκολα, γιατί σημαίνει ότι γερνάς και το να γερνάς, είναι ανεπιθύμητο. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, είχαν αποδεχτεί τον πόνο, τις ρυτίδες, τις αλλαγές στο σώμα ως κάτι φυσιολογικό. «Γεράματα παιδί μου», απαντούσαν, όταν ρωτούσαμε «πώς είσαι;». Και εξηγούσαν πως με την παρόδο του χρόνου, το σώμα αλλάζει με τρόπο που δύσκολα μπορείς να τον αγνοήσεις, απλά το αποδέχεσαι. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν τους κόστιζε- κάθε άλλο. Για αυτό προσπαθούσαν να μείνουν ενεργοί ως την τελευταία τους πνοή, βάζοντας μας πολλές φορές σε ανησυχία. «Μην πηγαίνεις στο χωράφι» τους λέμε γιατί φοβόμαστε ότι η κόπωση θα επιβαρύνει ένα ήδη σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα-όμως επιμένουν να μας αγνοούν και να κάνουν τη δική τους αντίσταση στη φθορά του χρόνου. Του βγάζουν γλώσσα παραμένοντας ενεργοί, σαν να του λένε «δε με νίκησες, μπορώ ακόμα να είμαι αυτός που ήμουν». Όλοι το έχουμε ανάγκη αυτό-να ζούμε με τον εαυτό που μάθαμε, εκείνον που δεν πονάει, δε γερνάει, έχει ενέργεια, διαύγεια, συνεχίζει να κάνει ό,τι έκανε.
Από αυτό όμως, χωρίς να το καταλάβουμε καλά-καλά, περάσαμε στην άρνηση της γήρανσης. Ξεγελάμε τον καθρέφτη με ενέσιμα, επεμβάσεις, γιατί έχει πλημμυρίσει το μάτι μας με εικόνες που λένε «κοίτα πόσο όμορφη/ος είμαι στα 80, μπορείς κι εσύ. Δεν είναι φυσιολογικό να γερνάς». Και αναζητάμε δήθεν θεραπείες και δήθεν φάρμακα που θα ακυρώσουν αυτό που φοβόμαστε όλοι-τα γηρατειά. Τον εαυτό που αλλάζει και θέλει παραπάνω φροντίδα, όχι φτιασίδια. Θέλει να μάθεις να ασκείσαι αλλιώς και περισσότερο, να τρως αλλιώς, να κοιμάσαι, να ηρεμείς, να γελάς, να μη σε φαρμακώνει η μοναξιά. Ζητάει όλη τη φροντίδα που του στερήσαμε για χρόνια, γιατί καταναλώναμε από τα έτοιμα κεφάλαια υγείας που μας παρείχε το νεανικό μας σώμα. Τώρα επανέρχεται επιτακτικά το δύσκολο ερώτημα «θα με φροντίσεις επιτέλους;».
Αν κλείσουμε τα σόσιαλ μίντια, αν εξαφανίσουμε όλες τις μαγικές εικόνες ανθρώπων που μεγαλώνουν με μαγικά χειρουργεία και φαίνονται 40 χρόνια νεότεροι, ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε έναν ουσιαστικό διάλογο με τον εαυτό μας. Μια καλή αρχή είναι, να καταφέρουμε να απομακρυνθούμε απο τη φασαρία και να τον ρωτήσουμε «τι χρειάζεσαι πραγματικά;». Πάλι μπορούμε να προσπαθούμε να φαινόμαστε νεότεροι, αλλά θα έχουμε καταφέρει να δεχτούμε το σώμα που μας ανήκει και μας συντροφεύει μια ζωή με τις ανάγκες του. Και ίσως να κάνουμε κι ένα βήμα για να το φροντίσουμε πραγματικά, όπως του αξίζει, αλλά η νεότητα δε μας επέτρεπε να το κατανοήσουμε.
Η Πρόληψη, δεν είναι μόνο οι εξετάσεις, είναι και το να αγαπάς και να φροντίζεις το σώμα και την ψυχή σου. Με τροφή πραγματική όχι με εικόνες. Αυτό είναι το επόμενο στοίχημα-να μάθουμε τι σημαίνει αγαπώ και φροντίζω τον εαυτό μου, από το νηπιαγωγείο”.
