Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η Ζέτα Μακρυπούλια, όπουαναφέρθηκε στην αδράνεια που θεωρεί πως έβαλε τον εαυτό της για πολλά χρόνια αλλά και την ιδιαίτερη φάση που αντιμετώπισε μέχρι και πριν από μια πενταετία με την εικόνα της.
«Θεωρώ ότι έβαλα τον εαυτό μου σε αδράνεια για πολλά χρόνια. Και ακόμα υπάρχει, το ξέρω, απλά δεν του δίνω τόσο σημασία πια. Δεν το κάνω πρωταγωνιστή. Δεν κάνω την αδράνεια πρωταγωνιστή της ζωής μου ακόμα κι αν είναι. Δεν το παίρνω τόσο στα σοβαρά πια”.
Επειδή πέρασα μια φάση, μέχρι πριν από λίγο καιρό, μέχρι και πριν από μια πενταετία θα το πω έτσι χοντρικά, με την εικόνα, με το θέμα της εικόνας… Συγκρούστηκα πάρα πολύ με αυτό. Μόλις άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτό που βγάζουμε προς τα έξω δεν έχει καμία σχέση με αυτό που θέλουμε και είμαστε πραγματικά, εκεί ταρακουνήθηκε το σύμπαν μου όλο. Αυτό που βγάζεις εσύ στον κύκλο σου προς τα έξω σπάνια είναι το ίδιο με αυτό που συμβαίνει μέσα σου, συνήθως είναι το αντίθετο».
