Με αφορμή τη συμμετοχή του στις «Μπλε ώρες» του ΣΚΑΪ, ο Βαγγέλης Κακουριώτης παραχώρησε συνέντευξη στη δημοσιογράφο Κατερίνα Θεοδωροπούλου και στο ένθετο «Τύπος Tv». Ο νεαρός τραγουδιστής και ηθοποιός μίλησε για τη μέχρι σήμερα πορεία του στην υποκριτική, τις εμπειρίες που αποκόμισε από τις προηγούμενες τηλεοπτικές του δουλειές, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει κάθε νέο χαρακτήρα.
Από τον Κίμωνα στη «Γη της Ελιάς» και τον Τεύκρο στο «Famagusta», ο Βαγγέλης Κακουριώτης κάνει πλέον ένα ακόμη σημαντικό βήμα, αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στις «Μπλε ώρες». Όπως εξηγεί, δεν αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη ως ένα απότομο άλμα, αλλά ως μια φυσική και σταδιακή πορεία που τον βοηθά να εξελίσσεται διαρκώς.
Βαγγέλης Κακουριώτης: Από τη «Γη της Ελιάς» και το «Famagusta» στις «Μπλε ώρες»
«Δεν ξέρω αν το βλέπω ακριβώς σαν άλμα. Περισσότερο το βλέπω σαν εξελικτική πορεία, όπου κάθε δουλειά με προετοίμασε λίγο περισσότερο για την επόμενη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος προτιμά να μη στέκεται υπερβολικά σε όσα έχει ήδη καταφέρει, αλλά να επικεντρώνεται σε όσα μπορεί να βελτιώσει στο μέλλον. Για τον Βαγγέλη Κακουριώτη, κάθε ρόλος αποτελεί μια νέα ευκαιρία για μάθηση, προσωπική αναζήτηση και καλλιτεχνική εξέλιξη.
«Προσπαθώ να μη σκέφτομαι πολύ το πού έχω φτάσει, αλλά το τι μπορώ να κάνω καλύτερα από εδώ και πέρα», σημείωσε, αποκαλύπτοντας τη φιλοσοφία που ακολουθεί στη δουλειά του.
Παρά τη μετριοφροσύνη του, δεν κρύβει τη χαρά και την ευγνωμοσύνη που αισθάνεται όταν αναλογίζεται τη μέχρι σήμερα διαδρομή του. Από τον Κίμωνα στη «Γη της Ελιάς», στον Τεύκρο του «Famagusta» και τώρα στον Άγγελο στις «Μπλε ώρες», κάθε ρόλος έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην πορεία του.
«Σίγουρα, όμως, όταν κοιτάζω πίσω, από τον Κίμωνα στη “Γη της Ελιάς”, στον Τεύκρο στο “Famagusta” και τώρα στον Άγγελο στις “Μπλε ώρες”, νιώθω πολύ μεγάλη χαρά και ευγνωμοσύνη για την εμπιστοσύνη που μου έχει δοθεί», δήλωσε.
Ο ρόλος του Άγγελου είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, περισσότερο απαιτητικός και σύνθετος. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η πρόκληση ήταν που τον προσέλκυσε. Ο Βαγγέλης Κακουριώτης επιθυμεί κάθε νέα συνεργασία να τον οδηγεί πέρα από όσα ήδη γνωρίζει και να του προσφέρει τη δυνατότητα να δοκιμάζει διαφορετικές πλευρές των δυνατοτήτων του.
«Ο Άγγελος είναι ένας πολύ πιο απαιτητικός ρόλος και αυτό ήταν κάτι που ήθελα. Μου αρέσει κάθε επόμενη δουλειά να με πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα», εξήγησε.
Η υποκριτική ήταν ένα όνειρο που κράτησε για χρόνια μέσα του
Αν και η μουσική ήταν εκείνη που μπήκε πρώτη στη ζωή του και τον οδήγησε από νωρίς στον επαγγελματικό χώρο, η υποκριτική αποτελούσε ένα όνειρο που υπήρχε μέσα του από παιδί. Όπως παραδέχεται, δεν ήταν ακριβώς ένα μυστικό, αλλά κάτι που για αρκετά χρόνια δεν είχε εκφράσει ανοιχτά.
«Δεν ήταν ακριβώς κρυφό, ήταν όμως ένα όνειρο που για αρκετά χρόνια δεν είχα βγάλει προς τα έξω», ανέφερε.
Από μικρός παρακολουθούσε ηθοποιούς και ένιωθε γοητευμένος από τη δυνατότητα της μεταμόρφωσης. Τον ενδιέφερε η διαδικασία μέσα από την οποία ένας ηθοποιός μπορεί να αφήσει για λίγο πίσω τη δική του προσωπικότητα και να μπει στη ζωή, τη σκέψη και την ψυχολογία ενός διαφορετικού ανθρώπου.
Η μουσική, ωστόσο, εμφανίστηκε νωρίς στη ζωή του και σύντομα εξελίχθηκε σε επαγγελματική δραστηριότητα. Ξεκινώντας από την ηλικία των 16 ετών, ο Βαγγέλης Κακουριώτης ακολούθησε αρχικά τον δρόμο του τραγουδιού. Έτσι, ήταν φυσικό η υποκριτική να περιμένει για λίγο, μέχρι να νιώσει ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή για να ασχοληθεί μαζί της με τη σοβαρότητα και την αφοσίωση που απαιτεί.
Όταν τελικά αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα, θέλησε να αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις και τα σωστά εφόδια. Για τον λόγο αυτό φοίτησε σε δραματική σχολή, επιλέγοντας να προετοιμαστεί ουσιαστικά πριν αναλάβει νέες προκλήσεις μπροστά στην κάμερα.
«Όταν αποφάσισα ότι θέλω πραγματικά να ασχοληθώ με την υποκριτική, ήθελα να το κάνω σωστά. Γι’ αυτό πήγα στη δραματική σχολή», τόνισε.
Η επιλογή αυτή δείχνει πως δεν αντιμετώπισε την ηθοποιία ως μια εύκολη προέκταση της αναγνωρισιμότητάς του από τη μουσική. Αντίθετα, θέλησε να δημιουργήσει τις δικές του βάσεις και να αποκτήσει τα εργαλεία που θα του επέτρεπαν να ανταποκριθεί σε διαφορετικούς χαρακτήρες και απαιτητικές ιστορίες.
«Δεν ήθελα να κάνω τηλεόραση απλώς επειδή μου δόθηκε μια ευκαιρία ή επειδή ήμουν ήδη αναγνωρίσιμος. Ήθελα να έχω τις βάσεις και τα εργαλεία για να μπορώ να υπηρετήσω διαφορετικούς χαρακτήρες», υπογράμμισε.
Η πορεία του Βαγγέλη Κακουριώτη στην υποκριτική φαίνεται πως μόλις έχει αρχίσει. Με σεβασμό στη δουλειά, διάθεση για εξέλιξη και συνεχή προσπάθεια, συνεχίζει να χτίζει σταθερά το δικό του καλλιτεχνικό μονοπάτι. Οι «Μπλε ώρες» αποτελούν ένα ακόμη σημαντικό βήμα, ενώ το όνειρο της υποκριτικής, που για χρόνια κρατούσε μέσα του, έχει πλέον γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της επαγγελματικής του ζωής.
