Οι πυρκαγιές και οι εκρήξεις ευθύνονται για περισσότερο από το 40% των ζημιών που καταγράφουν οι ασφαλιστικές εταιρείες από τη διακοπή λειτουργίας επιχειρήσεων. Το ποσοστό αυτό, που αντιστοιχεί σε περίπου 2,9 δισ. ευρώ, αναδεικνύει το μέγεθος των συνεπειών που μπορεί να έχει ένα μεμονωμένο περιστατικό, ακόμη και όταν οι άμεσες υλικές ζημιές δεν φαίνονται ιδιαίτερα εκτεταμένες.
Η διακοπή επιχειρηματικής λειτουργίας εξελίσσεται σε έναν από τους σοβαρότερους οικονομικούς κινδύνους για τις επιχειρήσεις. Η συγκέντρωση της παραγωγής σε λιγότερες εγκαταστάσεις, η ευάλωτη κατάσταση των εφοδιαστικών αλυσίδων, οι γεωπολιτικές εντάσεις, ο πληθωρισμός και η αυξανόμενη εξάρτηση από την τεχνολογία δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο ακόμη και μια προσωρινή αναστολή δραστηριότητας μπορεί να προκαλέσει μεγάλες απώλειες.
Πυρκαγιές και εκρήξεις: Η σημαντικότερη αιτία διακοπής λειτουργίας
Σύμφωνα με την ανάλυση της Allianz Commercial, οι πυρκαγιές και οι εκρήξεις αποτελούν την ακριβότερη αιτία ασφαλιστικών απαιτήσεων για διακοπή επιχειρηματικής λειτουργίας. Αντιπροσωπεύουν πάνω από το 40% της συνολικής αξίας των ζημιών που εξετάστηκαν, με το συνολικό ποσό να ανέρχεται περίπου στα 2,9 δισ. ευρώ.
Η πυρκαγιά ευθύνεται για εννέα από τα δέκα ακριβότερα ανθρωπογενή περιστατικά διακοπής λειτουργίας που περιλαμβάνονται στο δείγμα. Παράλληλα, αποτέλεσε τη σημαντικότερη αιτία απωλειών σε αγορές όπως η Γερμανία, η Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα πυρκαγιάς σε μικρή μονάδα παραγωγής. Παρότι οι άμεσες υλικές ζημιές ήταν περιορισμένες, η διακοπή της συγκεκριμένης μονάδας επηρέασε τις επόμενες δραστηριότητες στην αλυσίδα παραγωγής. Η έλλειψη εξαρτημάτων και πρώτων υλών προκάλεσε καθυστερήσεις σε ολόκληρο τον όμιλο, με αποτέλεσμα η τελική απώλεια από τη διακοπή εργασιών να ανέλθει σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι το κόστος μιας πυρκαγιάς δεν καθορίζεται μόνο από την αξία των εγκαταστάσεων ή του εξοπλισμού που καταστράφηκε. Συχνά, οι μεγαλύτερες απώλειες προκύπτουν από την αδυναμία μιας επιχείρησης να συνεχίσει την παραγωγή, να εξυπηρετήσει τους πελάτες της και να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις.
Φυσικές καταστροφές και αλυσιδωτές επιπτώσεις
Οι φυσικές καταστροφές αποτελούν τη δεύτερη πιο δαπανηρή αιτία ζημιών, αντιπροσωπεύοντας το 34% της συνολικής αξίας των απαιτήσεων. Παράλληλα, είναι η συχνότερη αιτία περιστατικών, καθώς ευθύνονται για το 26% του συνολικού αριθμού των υποθέσεων.
Συνολικά, οι πυρκαγιές, οι εκρήξεις και οι φυσικές καταστροφές δημιουργούν περισσότερο από το 75% της συνολικής αξίας των απαιτήσεων. Ωστόσο, τα περιστατικά που δεν συνδέονται άμεσα με φυσικές καταστροφές εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα πρόκλησης ζημιών σε επίπεδο συχνότητας. Αντιπροσωπεύουν το 74% των απαιτήσεων και το 66% της συνολικής τους αξίας.
Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η μέση αξία μιας απαίτησης για διακοπή επιχειρηματικής λειτουργίας έχει αυξηθεί σημαντικά. Η μέση συνολική αξία ανέρχεται πλέον σε περισσότερα από 850.000 ευρώ, περίπου 70% υψηλότερα από τη μέση απαίτηση για υλικές ζημιές, η οποία διαμορφώνεται κοντά στις 500.000 ευρώ.
Για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, οι 7.888 ασφαλιστικές απαιτήσεις για διακοπή λειτουργίας που εξετάστηκαν έφτασαν σε συνολική αξία περίπου 6,74 δισ. ευρώ. Παρότι η συχνότητα των απαιτήσεων παρέμεινε σχετικά σταθερή, η μέση αξία τους αυξήθηκε κατά περισσότερο από 30% ετησίως κατά τα τελευταία δύο χρόνια.
Μεγαλύτερος χρόνος αποκατάστασης
Η αποκατάσταση μετά από μια φυσική καταστροφή ή ένα σοβαρό βιομηχανικό περιστατικό απαιτεί πλέον περισσότερο χρόνο. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι απαιτήσεις παραμένουν ανοικτές όχι επειδή υπάρχουν αμφισβητήσεις σχετικά με την ασφαλιστική κάλυψη, αλλά επειδή οι επιχειρήσεις δεν έχουν κατορθώσει να επιστρέψουν πλήρως στην κανονική λειτουργία τους.
Οι καθυστερήσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες, οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού και οι έντονες διακυμάνσεις στο κόστος των υλικών επιμηκύνουν τόσο τις εργασίες αποκατάστασης όσο και τη διαδικασία διευθέτησης των ασφαλιστικών απαιτήσεων. Έτσι, ακόμη και όταν η αρχική ζημιά έχει αποκατασταθεί, η επιχείρηση μπορεί να συνεχίζει να αντιμετωπίζει μειωμένη παραγωγικότητα, απώλεια πελατών και περιορισμένη ρευστότητα.
Η συγκέντρωση της παραγωγής σε μικρό αριθμό εγκαταστάσεων ενισχύει περαιτέρω τον κίνδυνο. Ολόκληροι κλάδοι εξαρτώνται από λίγες εξειδικευμένες μονάδες, συγκεκριμένους προμηθευτές ή περιορισμένες γεωγραφικές περιοχές για την προμήθεια κρίσιμων υλικών και εξαρτημάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο ακριβότερα περιστατικά μη φυσικών καταστροφών που περιλαμβάνονται στην ανάλυση αφορούσαν πυρκαγιές σε εργοστάσια παραγωγής ημιαγωγών.
Οι κυβερνοκίνδυνοι αυξάνουν τις απώλειες
Παρότι το κακόβουλο λογισμικό εξακολουθεί να αποτελεί την κυριότερη απειλή στον κυβερνοχώρο, ένα ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό ζημιών συνδέεται με διακοπές υπηρεσιών cloud, αστοχίες λογισμικού και προβλήματα σε τρίτους παρόχους τεχνολογίας.
Μόνο το 2025 καταγράφηκαν περισσότερες από 48.000 διακοπές λειτουργίας σε υπηρεσίες cloud και λογισμικού. Το στοιχείο αυτό καταδεικνύει πόσο εξαρτώνται πλέον οι επιχειρήσεις από ψηφιακές υποδομές και τεχνολογικούς συνεργάτες. Μια κυβερνοεπίθεση ή μια σοβαρή τεχνική αστοχία σε έναν πάροχο λογισμικού, μια πλατφόρμα logistics ή μια υπηρεσία cloud μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα χιλιάδες οργανισμούς.
Η αυξανόμενη χρήση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης, υπηρεσιών cloud και λύσεων που παρέχονται από τρίτους δημιουργεί νέες ευκαιρίες, αλλά και πρόσθετες ευπάθειες. Οι επιχειρήσεις καλούνται επομένως να εξετάζουν όχι μόνο τους δικούς τους μηχανισμούς προστασίας, αλλά και την ανθεκτικότητα ολόκληρου του δικτύου συνεργατών και προμηθευτών τους.
Όπως δήλωσε ο Thomas Lillelund, CEO της Allianz Commercial, ο κίνδυνος διακοπής επιχειρηματικής λειτουργίας και οι κίνδυνοι που συνδέονται με τις εφοδιαστικές αλυσίδες παραμένουν υψηλοί και ιδιαίτερα ευμετάβλητοι. Η έκταση της αρχικής υλικής ζημιάς δεν είναι πλέον ο μοναδικός παράγοντας που καθορίζει το τελικό κόστος. Ακόμη και ένα περιορισμένο περιστατικό μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε παραγωγικά δίκτυα, πελάτες και αγορές.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι το 40% των ζημιών από λουκέτα επιχειρήσεων οφείλεται σε πυρκαγιές και εκρήξεις, όμως η συνολική εικόνα είναι ακόμη πιο σύνθετη. Οι φυσικές καταστροφές, οι εύθραυστες εφοδιαστικές αλυσίδες και οι κυβερνοκίνδυνοι μπορούν να μετατρέψουν ένα τοπικό συμβάν σε κρίση μεγάλης κλίμακας. Για τον λόγο αυτό, η πρόληψη, η επιχειρησιακή συνέχεια και η ολοκληρωμένη ασφαλιστική προστασία αποτελούν πλέον βασικές προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα κάθε επιχείρησης.
