Ο Τάσος Χαλκιάς μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Νωρίς νωρίς» και αναφέρθηκε στη διαδρομή του στο θέατρο, τη σημασία των ευκαιριών αλλά και τη σύγκριση των γενεών.
«Όλα τα βιώματα των δασκάλων μου τα έχω ζήσει στο θέατρο. Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, μου δόθηκε και η ευκαιρία, την άδραξα κι εγώ όπως της έπρεπε. Γιατί δεν είναι εύκολο να έχεις ευκαιρίες μπροστά σου, κάθε τόσο. Αν σου φύγει κάποια, είναι δύσκολο να την ξαναβρείς, τουλάχιστον την ίδια. Κάτι άλλο μπορεί να βρεις.
Όλα τα βιώματα λοιπόν από τους δασκάλους μου, για μένα γίναν πραγματικότητα. Τα ένιωσα στο θέατρο, τα είδα… Και τη σκάλα αυτήν την ακολουθώ και την ανεβαίνω. Δεν με πειράζει καθόλου που δεν υπάρχει πλατύσκαλο για να ανασάνεις, αλλά είναι… περιμένει το επόμενο σκαλοπάτι να το πατήσεις. Δεν τελειώνει πουθενά… Είναι κάτι σαν τη φασολιά του Γιαννάκη», είπε αρχικά ο Τάσος Χαλκιάς.
Και πρόσθεσε στη συνέχεια: «Εμείς δεν ήμασταν τόσο μορφωμένοι. Παρά μόνο κάποιοι από μας που θέλησαν, να πάνε λίγο παραπέρα τη γνώση τους ή την ύπαρξή τους μέσα στο χώρο. Μπόρεσαν ας πούμε και σπούδασαν από μόνοι τους, γιατί δόξα τω Θεώ, βιβλία υπάρχουν, βιβλιοθήκες υπάρχουν… και μπορεί κανείς αν θέλει να πλουτίσει τις γνώσεις του πάνω σ’ αυτό».
