Το θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και τι ακριβώς αλλάζει κλήθηκαν να σχολιάσουν στο ενημερωτικό ραδιόφωνο της ΕΡΤ, τόσο οι Γιάννης Παναγόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΕ και Γιώργος Καββαθάς, πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ, όσο και ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος.
Ο Γιάννης Παναγόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΕ, συνομιλώντας με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και τη Μαρία Γεωργίου, στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές», ανέφερε χαρακτηριστικά “Είναι μια εξαιρετική συμφωνία, καλή συμφωνία που δεν αποκαθιστά όλο το συλλογικό εργατικό δίκαιο, όπως παραδείγματος χάριν την διαπραγμάτευση του κατώτερου μισθού μέσω της εθνικής σύμβασης, αλλά δίνει μια μεγάλη δυνατότητα να επεκτείνονται οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις που ήταν το μεγάλο ζητούμενο για να αυξηθούν και οι κατώτεροι και οι μέσοι μισθοί. Με άλλα λόγια, πριν με το προηγούμενο καθεστώς το μνημονιακό όταν και αν υπογραφόταν μία σύμβαση ήθελε η εργοδοτική οργάνωση που την υπέγραφε να καλύπτει στον χώρο της το 50% των απασχολουμένων. Καμία εργοδοτική οργάνωση δεν το έχει αυτό. Με αποτέλεσμα αρνούνταν να υπογράψουν τις συλλογικές συμβάσεις διότι δεν συμμετείχαν μετά οι εργοδοτικές μικρές επιχειρήσεις για να πληρώνουν τον κατώτερο μισθό (…)”.
Έπειτα, είπε “Όπου υπάρχουν συμβάσεις οι οποίες έχουν υπογραφεί, αλλά λόγω της έλλειψης της πλειοψηφίας του 50 συν 1% ή ακόμα και του 40%, εφόσον επικαιροποιηθούν δια μέσου των εθνικών συμβαλλομένων, των εργοδοτικών οργανώσεων και της ΓΣΕΕ, βεβαίως θα πάρουν τις αυξήσεις που προβλέπονται από τις συμβάσεις και ενδεχομένως και παραπάνω (…)“.
Ως προς το επιχείρημα τώρα ότι η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασάις παραμένει στις καλένδες, ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, υπογράμμισε “Ναι, αυτό είναι μια σοβαρή κριτική, αλλά προσέξτε: Εμείς το ζητήσαμε και χθες αν το ακούσατε και εργοδοτικές οργανώσεις το είπαν στην κοινή συνέντευξη Τύπου με την υπουργό. Αλλά η κυβέρνηση λέει ότι εγώ έχω νομοθετήσει σύμφωνα και με την ευρωπαϊκή οδηγία και από το 2028 αυτό θα αλλάξει και το παραπέμπει εκεί. Γι’ αυτό λέω εκπλήσσομαι με αυτή την κριτική, έτσι όπως γίνεται, ότι η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει τον κατώτερο μισθό και την εθνική σύμβαση-δεν είναι η παρούσα μόνο αλλά όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά. Όλα τα κόμματα ήταν σε αυτές τις κυβερνήσεις, αυτό που το λένε στην καθομιλουμένη, συστημικά. Ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί”.
Ο Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ, τώρα, ο κ. Καββαθάς, από τη δική του την πλευρά επισήμανε τα εξής στους Γιώργο Κακούση και Δημήτρη Πετρόπουλο και στην εκπομπή «Σεμνά και Ταπεινά», “
Κοιτάξτε, πραγματικά, αυτό δεν είναι μόνο αφορά εμένα. Αφορά το σύνολο των προέδρων των κοινωνικών εταίρων. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η συμφωνία είναι αποτέλεσμα επτά μηνών συζητήσεων με την υπουργό Εργασίας, πρώτα τα τεχνικά κλιμάκια και στη συνέχεια οι πρόεδροι των εταίρων. Υπήρχαν οι γωνίες, έπρεπε να αμβλυνθούν, να υπάρξουν συνθέσεις και να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που φτάσαμε”.
Και πρόσθεσε “Αυτό που έγινε λοιπόν, είναι σημαντικό για τους εργαζόμενους για τρεις λόγους: Πρώτον, ότι αναγνωρίζεται η επικουρικότητα της αρμοδιότητας των εθνικών κοινωνικών εταίρων (με μία διόρθωση σε αυτό που είπατε), ότι πρέπει να συνυπογράφουν και φορέας εργοδοτών τριτοβάθμιος και αντιστοίχως και η ΓΣΕΕ από την άλλη πλευρά. Το πρόβλημα μέχρι σήμερα για την επέκταση με το 50 + 1% ήταν ότι έπρεπε να αποδειχθεί ότι ο κλάδος που υπογράφει τη σύμβαση, η εργοδοτική πλευρά καλύπτει το 50 + 1% των εργαζομένων στον κλάδο”.
Και σημείωσε “(…). Αυτό το κάναμε 40% + 1. Αν όμως, υπογράφει δύο εθνικοί κοινωνικοί εταίροι εργαζομένων και εργοδοτών, τότε έχουμε κλάσμα δικαίου, θεωρείται ότι εκπροσωπείτε το σύνολο των εργαζομένων στους κλάδους με αποτέλεσμα να έχουμε επεκτασιμότητα, άμεσα με απόφαση της Υπουργού Εργασίας. Το δεύτερο: μετενέργεια πριν τα μνημόνια. Η μετενέργεια διαρκούσε έξι μήνες μετά τη λήξη την καταγγελία της σύμβασης. Με τα μνημόνια είχαμε τρίμηνη μετενέργεια. Τώρα αποφασίστηκε και συνυπογράφηκε ότι η μετενέργεια θα έχει διάρκεια μέχρι την επόμενη υπογραφή σύμβασης. Έξι μήνες, ένα χρόνο, ενάμιση χρόνο. Άρα, δημιουργείται μία ασφάλεια για τον εργαζόμενο, ότι δεν θα υπάρχουν πισωγυρίσματα στο μισθό και στους θεσμικούς όρους της λήξασας ή καταγγελθείσας, κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Και το τρίτο βέβαια είναι η μείωση του ποσοστού. Αν υπογραφούν χωρίς τη συνυπογραφή των κοινωνικών εταίρων δύο οργανώσεις αντί το 50 συν 1, τώρα είμαστε στο 40 συν 1″.
Ο κ. Καρούζος, μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινή Παρέα» με τους Κατερίνα Σερέτη και Διονύση Χατζημιχάλη, είπε “Για εμένα είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός ότι φτάσαμε σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο με μια εθνική κοινωνική συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων που δεν έχουμε δει ποτέ τα τελευταία χρόνια, αλλά και για πολλά χρόνια, τουλάχιστον σε θεσμικό επίπεδο αυτού του είδους, πέρα από την υπογραφή της τότε Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που είχε και οικονομικά και θεσμικά θέματα. Είναι ένα πλαίσιο, η συμφωνία ή καλύτερα μια συμφωνία – πλαίσιο που δίνει το περιθώριο στην κυβέρνηση να νομοθετήσει για ζητήματα ενθάρρυνσης των κοινωνικών εταίρων στην υπογραφή συλλογικών συμβάσεων, αλλά με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Ποιες είναι αυτές; Για να γίνουμε και πιο πρακτικοί στον κόσμο αυτή τη στιγμή, ο νόμος που θα έρθει για την κύρωση της συμφωνίας φυσικά θα προβλέπει κατάργηση των μνημονιακών διατάξεων, αυτών των τελευταίων που είχαν μείνει μετά την εφαρμογή των μνημονίων, που είναι χειρότερη για μένα όταν έλεγε νέα συλλογική σύμβαση εργασίας. Να μπορεί ο εργοδότης μετά από τρεις μήνες να σου κάνει μείωση μισθού μέχρι και 35 με 40%. Να σου κόψει δηλαδή, επιδόματα βασικά που είχες και να σε επαναφέρει στο καθεστώς που εκείνον τον βόλευε ή είχε ανάγκη. Αυτό ήταν μια βίαιη μονομερής άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη που πλέον καταργείται. Τι σημαίνει αυτό; Κάθε συλλογική σύμβαση, όταν υπογράφεται, εφόσον λήξει, θα ισχύουν οι όροι και οι θεσμικοί και οι οικονομικοί, μέχρις ότου υπογραφεί μια άλλη και αυτό είναι το πιο υγιές. Αυτό ίσχυε και πριν τα μνημόνια (…). Και το δεύτερο για μένα πολύ σημαντικό είναι ότι ανακτά η ΓΣΕΕ ένα ρόλο καθορισμού όρων εργασίας σε εθνικό επίπεδο (…)”.
Και συμπλήρωσε “(…) Αυτή τη στιγμή η αγορά εργασίας έχει δομικά προβλήματα πολύ σοβαρά. Μπορεί να μην είναι κατ’ ανάγκη ζούγκλα, αλλά το γεγονός ότι έχουμε τη μεγάλη παραίτηση των νέων, ότι η ηθική στην εργασία έχει χάσει κάθε όριο που γνωρίζαμε με τις παραιτήσεις και τις κακές συμπεριφορές εν γένει και εργοδοτών αλλά και εργαζομένων, ότι δεν υπάρχουν soft skills, δηλαδή, δεν βρίσκουν εργαζόμενους με προσόντα που να είναι αλληλέγγυοι στην ομαδικότητα, να θέλουν να προσαρμοστούν ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες, με επιχειρήσεις που δεν δίνουν το περιθώριο για κάτι τέτοιο. Αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν επίσης, μέρος μιας κοινωνικής συμφωνίας, όπως έγινε στην Ισπανία, ας πούμε (…)”.
Μεταξύ άλλων, τόνισε “Νομίζω ότι έγινε μια αρχή. Θέλω να πιστεύω ότι θα γίνουν γρήγορα και τα επόμενα βήματα. Διότι, όπως σας είπα η αγορά εργασίας έχει πρόβλημα. Δεν είναι από τις καλύτερες συγκυρίες που συναντάμε αυτό το πρόβλημα έλλειψης προσωπικού και μιας άλλης ηθικής κουλτούρας θα έλεγα, που ξαφνικά κυριαρχεί στους εργαζόμενους αλλά και στις επιχειρήσεις. Δεν ξέρω, υπάρχει μια διαφορετικότητα που πρέπει να τη συζητήσουμε, όπως επίσης υπάρχει και μια έλλειψη διασύνδεσης της παιδείας με τις ειδικότητες που θέλει η αγορά“.
