Μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και την οικογενειακή του ιστορία έκανε ο Στράτος Τζώρτζογλου στην κάμερα της εκπομπής «For You». Με αφορμή τη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση «Όλιβερ Τουίστ», ο ηθοποιός μίλησε για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνωρίστηκαν οι γονείς του, τη γέννησή του σε πτωχοκομείο, την απόπειρα αυτοκτονίας της μητέρας του, αλλά και τον θάνατό της, που, όπως αποκάλυψε, τον βύθισε σε κατάθλιψη για τρία χρόνια.
Στράτος Τζώρτζογλου: «Γεννήθηκα σε πτωχοκομείο»
Ο παραλληλισμός ανάμεσα στον ίδιο και τον ήρωα του «Όλιβερ Τουίστ» στάθηκε η αφορμή για μια προσωπική αποκάλυψη που, όπως είπε, μοιράστηκε για πρώτη φορά δημόσια.
«Ο Όλιβερ Τουίστ είναι ορφανός στο έργο και μεγάλωσε σε πτωχοκομείο. Ο λόγος που… και αυτό το λέω για πρώτη φορά στη ζωή μου, είναι ότι κι εγώ γεννήθηκα σε πτωχοκομείο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ηθοποιός εξήγησε πως η μητέρα του, Ευτυχία, έμεινε έγκυος στα δεκατέσσερά της χρόνια. Ο πατέρας της, αδυνατώντας να μεγαλώσει τα επτά παιδιά του, την είχε οδηγήσει σε ίδρυμα της εποχής, το οποίο ο Στράτος Τζώρτζογλου περιέγραψε ως πτωχοκομείο ή ορφανοτροφείο.
Η μητέρα του αρρώστησε και χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Εκεί γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, ο οποίος είχε βρεθεί στο νοσοκομείο για μια άλλη ασθενή. Ο πατέρας του ηθοποιού την ερωτεύτηκε και, σύμφωνα με την αφήγηση του ίδιου, επί περίπου έναν χρόνο την περίμενε έξω από τα κάγκελα του ιδρύματος.
«Κάποια στιγμή της είπε “πήδα τα κάγκελα”. Εκείνη τα πήδηξε, την ανέβασε στη μηχανή του και την πήγε στον Φιλοπάππου. Εκεί συναντήθηκαν και στη συνέχεια η μητέρα μου έμεινε έγκυος σε μένα», περιέγραψε.
Ο Στράτος Τζώρτζογλου μίλησε για την ιστορία των γονιών του με έντονη συγκίνηση, εξηγώντας πως η συμμετοχή του στον «Όλιβερ Τουίστ» τον έκανε να ανατρέξει στις ρίζες του και σε γεγονότα που τον σημάδεψαν βαθιά.
Η αφιέρωση στη μητέρα του, Ευτυχία
Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως αφιερώνει την παράσταση και την ερμηνεία του στη μητέρα του, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2020. Όπως παραδέχτηκε, δεν έχει καταφέρει ακόμη να ξεπεράσει πλήρως την απώλειά της.
«Δεν έχω ξεπεράσει καθόλου τον θάνατο της μητέρας μου. Έπεσα για τρία χρόνια σε κατάθλιψη», δήλωσε, περιγράφοντας το βάρος που κουβαλά από την απώλεια ενός ανθρώπου που υπήρξε καθοριστικός στη ζωή του.
Η σύνδεσή του με τον ρόλο του Όλιβερ Τουίστ δεν είναι, επομένως, μόνο καλλιτεχνική. Ο ήρωας του έργου είναι ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα σε αντίξοες συνθήκες, αναζητώντας αγάπη, ασφάλεια και μια θέση στον κόσμο. Στοιχεία που, όπως φαίνεται, αγγίζουν βαθιά και την προσωπική διαδρομή του ηθοποιού.
Η τραυματική ανάμνηση από την παιδική του ηλικία
Στη συνέχεια, ο Στράτος Τζώρτζογλου μίλησε για ένα περιστατικό που έζησε όταν ήταν παιδί και το οποίο χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη του. Η μητέρα του, ύστερα από μια παρεξήγηση και ένα περιστατικό ζήλιας που αφορούσε τον πατέρα του, επιχείρησε να βάλει τέλος στη ζωή της καταναλώνοντας μεγάλη ποσότητα χλωρίνης.
«Μπήκα στο ημιυπόγειο όπου μέναμε στο Κερατσίνι και είδα τη μητέρα μου δίπλα σε ένα μπουκάλι χλωρίνης. Πάνω του υπήρχε η νεκροκεφαλή που είχαν τότε οι συσκευασίες. Πάγωσα», ανέφερε.
Το παιδί που βρέθηκε αντιμέτωπο με αυτή την εικόνα άρχισε να προσεύχεται, παρακαλώντας να σωθεί η μητέρα του. Όπως είπε, εκείνη τελικά κατάφερε να επιβιώσει, γεγονός που ο ίδιος χαρακτήρισε θαύμα.
Η εμπειρία αυτή φαίνεται πως επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν από μικρός τη ζωή, την αγάπη και την ευθύνη απέναντι στη μητέρα του. Μέσα στον φόβο και την αγωνία, γεννήθηκε μέσα του η επιθυμία να την προστατεύει και να της προσφέρει χαρά.
Η απόφαση να γίνει ηθοποιός
Ο Στράτος Τζώρτζογλου θυμήθηκε επίσης μια ιδιαίτερα συμβολική στιγμή από τα παιδικά του χρόνια. Μετά το περιστατικό, πήγε μαζί με τη μητέρα του σε θερινό κινηματογράφο. Εκείνη έδειχνε ευτυχισμένη καθώς παρακολουθούσε την ταινία, και η εικόνα αυτή αποτυπώθηκε στη μνήμη του.
«Σκέφτηκα πως, όταν μεγαλώσω, θα γίνω ηθοποιός. Θα περνάω μέσα από την ασημένια οθόνη και θα κάνω τη μητέρα μου να είναι πάντα ευτυχισμένη, αφού τη λένε Ευτυχία. Θα είμαι εκεί για να της δίνω ζωή», εξομολογήθηκε.
Η αφήγηση αυτή αποκαλύπτει πως η υποκριτική δεν αποτέλεσε για τον ίδιο απλώς μια επαγγελματική επιλογή. Συνδέθηκε από νωρίς με την ανάγκη του να δημιουργεί χαρά, να δίνει ελπίδα και να μετατρέπει τον πόνο σε δημιουργία.
Η συμμετοχή του στον «Όλιβερ Τουίστ» μοιάζει, έτσι, με έναν προσωπικό κύκλο που κλείνει. Ο Στράτος Τζώρτζογλου επιστρέφει σε μια ιστορία που του θυμίζει τη δική του διαδρομή και αφιερώνει την ερμηνεία του στη μητέρα του, Ευτυχία. Η εξομολόγησή του για το ότι γεννήθηκε σε πτωχοκομείο, για τις δυσκολίες της οικογένειάς του και για την απώλεια της μητέρας του φωτίζει μια άγνωστη πλευρά της ζωής του, γεμάτη πόνο, αλλά και βαθιά αγάπη.
