Η Στεφανία Γουλιώτη αναφέρθηκε στη σχέση της με την ψυχοθεραπεία, στις εναλλακτικές μεθόδους και στην προσπάθειά της να φτάσει βαθύτερα σε όσα την έχουν πληγώσει, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά, την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου.
Η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή την ανάγκη των ανθρώπων να αναζητούν διαφορετικούς τρόπους, προκειμένου να έρθουν πιο κοντά στον εαυτό τους. Η ηθοποιός εξήγησε ότι ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει τη μέθοδο που αισθάνεται ότι του ταιριάζει, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι η δική της επιλογή είναι η ψυχοθεραπεία. «Μπορεί να ακούσεις κάποιον που κάνει θεραπείες με βεντάλιες. Είναι εντάξει. Θα πας να το δοκιμάσεις, θα δεις πού σε τραβάει καλύτερα να πας, ώστε να βρεις το κέντρο σου. Τώρα θα είναι θεραπεία με βεντάλιες, θεραπεία με τσάκρα κτλ. Εγώ πιστεύω στην ωραία ψυχοθεραπεία. Σ’ αυτό που ξέρω. Πάει βαθιά, αυτό πονάει», ανέφερε η Στεφανία Γουλιώτη. Στη συνέχεια, μίλησε για την πολυετή θεραπευτική διαδικασία που είχε ακολουθήσει, εξηγώντας ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε κατανοήσει σε διανοητικό επίπεδο όσα της συνέβαιναν, χωρίς όμως να βλέπει αντίστοιχη αλλαγή στη συμπεριφορά της. «Έκανα για πάρα πολλά χρόνια μια ψυχοθεραπεία, η οποία μου τα ανέλυσε όλα. Ήξερα πάρα πολύ καλά τι μου συμβαίνει ακριβώς, ποιο είναι το καταστροφικό κομμάτι που δημιουργώ εγώ στον εαυτό μου και έβλεπα ότι συνεχίζω να κάνω τα ίδια», εξομολογήθηκε.
Όπως περιέγραψε, παρά το γεγονός ότι είχε αναγνωρίσει τους μηχανισμούς που συνδέονταν με ορισμένες συμπεριφορές της, διαπίστωνε ότι εξακολουθούσε να επαναλαμβάνει τα ίδια μοτίβα. Η ίδια συνέδεσε την αλλαγή με την προσπάθεια να προσεγγίσει βαθύτερα το τραύμα και όχι μόνο με την ανάλυση των γεγονότων. «Δεν άλλαξε με το να μιλάς και να εξηγείς τα πράγματα και να μένεις σε έναν εγκεφαλικό κόσμο. Άλλαξε με το να πας πολύ βαθιά στο τραύμα, με το να ξαναφέρεις στην επιφάνεια πράγματα που έχουν πονέσει και όχι μόνο τα βιώματα τα ίδια, αλλά τα βιώματα με την ερμηνεία με την οποία τα έχεις επεξεργαστεί. Οπότε πάω εκεί που πονάει πια», συνέχισε. Η ηθοποιός έκανε επίσης σύγκριση ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο βίωνε παλαιότερα την ψυχοθεραπεία και στην εμπειρία της σήμερα.
Όπως είπε, στο παρελθόν ένιωθε ικανοποίηση επειδή είχε εξηγήσει και κατανοήσει τα πάντα, χωρίς να διαπιστώνει ουσιαστική αλλαγή στην καθημερινότητά της. Πλέον, όπως ανέφερε, η διαδικασία είναι περισσότερο συναισθηματικά φορτισμένη. «Ενώ έβγαινα παλιά από την ψυχοθεραπεία μου και ήμουν πανευτυχής που τα έχω εξηγήσει όλα και τα ξέρω και δεν άλλαζε τίποτα παρ’ όλα αυτά στη ζωή μου, τώρα βγαίνω από την ψυχοθεραπεία μου, με μια άλλη ψυχοθεραπεία, κουρέλι από το κλάμα. Αισθάνεσαι ότι κάτι έχει μετακινηθεί στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεσαι στα εξωτερικά ερεθίσματα», πρόσθεσε. Κλείνοντας, η Στεφανία Γουλιώτη αναφέρθηκε στη θέση που έχει ο πόνος στην καθημερινότητά της, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα συναισθήματά της παράλληλα με την επαγγελματική της δραστηριότητα. «Ο πόνος είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου. Δηλαδή θα φύγω από τη σκηνή που γυρνάμε, θα κλειστώ στις τουαλέτες, θα κλάψω και θα επιστρέψω. Είναι μέσα στην καθημερινότητα, ακόμα κι αν δεν ξέρω τον λόγο», κατέληξε η ηθοποιός.
