Η Ρένα Μόρφη, η οποία κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις ως κριτής στο νέο κύκλο του YFSF, βρέθηκε την Παρασκευή στο Πρωινό. Στην κουβέντα της με τον Γιώργο Λιάγκα συζήτησαν για τον διαχωρισμό των καλλιτεχνών σε έντεχνους και εμπορικούς. Η τραγουδίστρια, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι έντεχνοι την τοποθετούν στην χαραμάδα και στη συνέχεια εξήγησε:
«Εγώ αισθάνομαι ότι ζούμε στην εποχή που δεν υπάρχει πλέον αυτό το πράγμα. Και άμα πας σε ένα θεωρητικά έντεχνο live, θα ακούσεις πολλά λαϊκά κομμάτια που παίζονται σήμερα, αλλά και άμα πας και στα μπουζούκια, να το πούμε έτσι, πάλι θα ακούσεις μουσική η οποία απλά περνάει. Δεν έχει σημασία. Και νομίζω ότι αυτό είναι στο τέλος της ημέρας. Για να επανέλθω, επειδή είπες και για τη φωνή, δεν έχει σημασία για μένα, το να αισθάνομαι ότι είναι θέμα ικανότητας φωνητικής… Για μένα, θέμα μεσότητας είναι, αυτό προσπαθώ. Γιατί προσπαθώ ουσιαστικά να επικοινωνήσω και να συνδεθώ συναισθηματικά μέσω της μουσικής».
Απαντώντας πώς από τη συνεργασία με τον Νίκο Πορτοκάλογλου στο Μουσικό Κουτί, βρίσκεται σήμερα στο YFSF με τον Σάκη Ρουβά, η Ρένα Μόρφη είπε: «Φαντάζεσαι πόσο βαρετή θα ήταν η ζωή άμα έβλεπες και γνώριζες έναν άνθρωπο, ένα είδος, και ήσουνα σε ένα μόνο περιβάλλον; Μονόχνοτο μου φαίνεται αυτό. Μου αρέσει πάρα πολύ που συναντιέμαι και δουλεύω με ανθρώπους επιτυχημένους στο είδος τους. Επειδή, ναι, μοιραία πάλι θα πεις ότι είναι ένα είδος… Σίγουρα είναι διαφορετικό στυλ, διαφορετικό άκουσμα, από τη στιγμή που μιλάμε για μουσική. Αλλά νομίζω ότι είναι λίγο μπούρδες τώρα, το να διαχωρίσεις πώς γίνεται από το «Κουτί» να πας στο σόου».
Έχω δοκιμαστεί σε διάφορα πράγματα που είναι εκτός μουσικής. Και δεν με ενδιέφερε ποτέ το τι θα πει ο κόσμος, με την έννοια ότι “θα χάσω κοινό”. Διότι, ρε συ Γιώργο, ξέρεις κάτι; Τελικά, όποιος και να είσαι… αν δεν είσαι εγκληματίας, αν ένα τραγούδι είναι καλό, αν σου μιλήσει εσένα, δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία ποιος το λέει, τι γίνεται, αν εγκρίνεις ή όχι τις επαγγελματικές επιλογές. Και σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις στο εξωτερικό, ακόμη και την προσωπικότητα κάπως αγνοείς, όταν το υλικό είναι καλό και σε εκφράζει. Γιατί η μουσική στο τέλος, εσένα θα συνοδεύσει. Δεν είναι κάτι που λούζει και ντύνει εμένα. Δικό σου πράγμα είναι».
