Στην ανοιχτή θάλασσα, αριθμός τάνκερ γεμάτα αμερικανικό πετρέλαιο κατευθύνονται προς τα δυτικά, στις ΗΠΑ. Οι εταιρείες εξόρυξης και τα διυλιστήρια ετοιμάζονται να αξιοποιήσουν το χάος που προκάλεσε ο πόλεμος του Ντόναλντ Τραμπ στη Μέση Ανατολή.
Πάνω από πέντε χρόνια έχουν περάσει από την επανάσταση του σχιστολιθικού πετρελαίου, καθιστώντας τις ΗΠΑ καθαρό εξαγωγέα ενέργειας και τον κορυφαίο παραγωγό παγκοσμίως σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Σήμερα, ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση του στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου, καθώς η κυριαρχία της Μέσης Ανατολής κλυδωνίζεται.
Η αύξηση του Αμερικανικού πετρελαίου
Ο αριθμός των τάνκερ που φτάνουν στα ύδατα των ΗΠΑ έχει αυξηθεί σχεδόν έξι φορές σε σχέση με τον μηνιαίο μέσο όρο προ Πολέμου, καθώς οι ποσότητες εξαγωγής αμερικανικού πετρελαίου έχουν σκαρφαλώσει σε ρεκόρ 5,2 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.
Η προσφορά αυτή έχει διαφοροποιηθεί έντονα εξαιτίας των προβλημάτων που δημιούργησαν οι επιθέσεις στο Ιράν, οι οποίες έχουν κόψει τουλάχιστον 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Ο πόλεμος αποκαλύπτει τη σφοδρή εξάρτηση του κόσμου από τα αποθέματα της Μέσης Ανατολής, ενώ παράλληλα επισημαίνει την ανάγκη για στροφή προς τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
Αυτή η μετάβαση μπορεί να αναδιαμορφώσει την παγκόσμια ενεργειακή σταθερότητα και τις ισορροπίες ισχύος στο ενεργειακό κάδρο, μειώνοντας τη σημασία των παραδοσιακών ενεργειακών υπερδυνάμεων της Μέσης Ανατολής.
Ο πόλεμος και οι επιπτώσεις του
Η Σαουδική Αραβία, μέχρι πρόσφατα ο μεγαλύτερος προμηθευτής αργού πετρελαίου στον κόσμο, έχει δει το ένα τρίτο της παραγωγής της να χάνεται εξαιτίας των συγκρούσεων. Η αποκατάσταση των πεδίων παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτιμάται ότι θα κοστίσει μεταξύ 34 και 58 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η διαδικασία επανεκκίνησης της παραγωγής είναι περίπλοκη και θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια.
«Ο πόλεμος δεν είναι μόνο θέμα εφοδιασμού αλλά και στρατηγικής» δήλωσε ο Ντάνκαν Γουντ, του Συμβουλίου Διεθνούς Πολιτικής του Ειρηνικού. Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αναζητούν λύσεις για να μειώσουν την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής.
Η Αμερικανο-Λατινική σχέση
Η αύξηση της παραγωγής στις ΗΠΑ και τον Καναδά αναμένεται να συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκατίας. Όμως, σχεδόν το ήμισυ της παγκόσμιας αύξησης προσφοράς πετρελαίου θα προέλθει από τη Λατινική Αμερική. Η περιοχή αυτή αναδύεται ως καίρια πηγή προσφοράς την κατάλληλη στιγμή που ο κόσμος ψάχνει εναλλακτικές λύσεις.
Οι εξαγωγές πετρελαίου από χώρες όπως η Βραζιλία και η Γουιάνα αναμένεται να προσθέσουν σχεδόν 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Η Βενεζουέλα, με τα μνημειώδη αποθέματα πετρελαίου, θα μπορούσε επίσης να αυξήσει την παραγωγή της, αν οι μεγάλες δυτικές εταιρείες αναλάβουν δράση.
Η επανεξέταση της ενεργειακής πολιτικής
Παρά την σημαντική αύξηση του πρόσφατου ρεύματος πετρελαίου, η ηλεκτροκίνηση και οι ΑΠΕ φαίνεται ότι κερδίζουν έδαφος. Η Κίνα, που κυριαρχεί στη βιομηχανία καθαρής ενέργειας, απολαμβάνει αυτή τη στιγμή στρατηγικό πλεονέκτημα. Κατέχει σχεδόν το 60% της παγκόσμιας αγοράς ανανεώσιμων πηγών, με τις εξαγωγές ηλιακής τεχνολογίας να έχουν διπλασιαστεί κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Η Κίνα επενδύει σε τεχνολογίες ηλεκτροκίνησης και καθαρής ενέργειας, θέτοντας στόχους που ξεπερνούν τις αρχικές προσδοκίες. Το Πεκίνο στοχεύει στην ελάττωση της εξάρτησής του από τα ορυκτά καύσιμα, ενώ παράλληλα έχει εξασφαλίσει αποθέματα αργού πετρελαίου που φτάνουν για επτά μήνες.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα εποχή, όπου οι ΗΠΑ και η Λατινική Αμερική αναδεικνύονται σε ατμομηχανές της συμβατικής ενέργειας, με την Κίνα να ηγείται της επανάστασης ηλεκτροκίνησης. Ανάμεσα σε αυτές τις αλλαγές, οι χώρες της Ευρώπης και οι αναδυόμενες οικονομίες θα αναγκαστούν να επανεξετάσουν τις στρατηγικές τους.
