Οι εικόνες ενός ΙΧ, μιας μηχανής, έπειτα από ένα τροχαίο εισβάλουν στην καθημερινότητα, ως αποτέλεσμα μιας απρόσεκτης και κυρίως μιας ανεύθυνης συμπεριφοράς.
4,5% αύξηση σημείωσαν τα θανατηφόρα τροχαία στην χώρα και στην Κρήτη, το ποσοστό είναι σχεδόν διπλάσιο σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου της ΕΡΤ Γιώργου Παπαδάκη.
Ο Μανώλης Σταυρουλάκης, πρόεδρος του συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα», μιλά για μια γενοκτονία που γίνεται στην χώρα. Στην Κρήτη 39 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους το 2023, ενώ πέρυσι έφτασαν τους 64.
Ακόμη και οι υπάρχοντες νόμοι δεν εφαρμόζονται στην οδική ασφάλεια, και μόνο κάποιες από τις περιπτώσεις των οδικών εγκλημάτων τιμωρούνται, ενώ οι υποθέσεις που παραπέμπονται στην δικαιοσύνη είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα. «Τα μηνύματα που εκπέμπονται είναι αρνητικά. Να εφαρμοστεί ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας και να πάψει να αντιμετωπίζεται το τροχαίο έγκλημα ως πλημμέλημα».
Ο κ. Σταυρουλάκης, παρατηρεί ότι οι περισσότεροι παραβάτες που προκαλούν θανατηφόρα τροχαία υποτροπιάζουν, αλλά συνήθως αφήνονται άμεσα ελεύθεροι ή τους επιστρέφονται οι άδειες οδήγησης. Αυτό είναι αποτέλεσμα της μη εφαρμογής του νόμου.
Υπενθυμίζοντας ότι στις χώρες της Ε.Ε. και την Κύπρο διενεργούνται και ναρκοτέστ, η αποφυγή ενός τέτοιου ελέγχου συνδέεται με τις ιδιαιτερότητες όχι μόνον του νησιού, αλλά και μεγάλου τμήματος του πληθυσμού. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 35% των τροχαίων οφείλεται στο αλκοόλ και το 15% σε ναρκωτικά. Πιθανόν τα ποσοστά στην δεύτερη κατηγορία να είναι υψηλότερα, αλλά δεν καταγράφονται.
Τετραπληγικοί, ανάπηροι εφ’ όρου ζωής, κυρίως νέοι άνθρωποι που βγαίνουν στο περιθώριο της ζωής, προτού προλάβουν να δημιουργήσουν οικογένεια, προκαλώντας τεράστιο πρόβλημα σε οικείους, που επιφορτίζονται μια φροντίδα χωρίς τέλος.
Ο Νίκος Σταυρουλάκης, τραγικός πατέρας ενός μοτοσικλετιστή που δεν φορούσε κράνος, παρασύρθηκε και εγκαταλείφθηκε στην άσφαλτο, επιμένει ότι η διδασκαλία του Κ.Ο.Κ. πρέπει να περάσει στα σχολεία. Επί 11 χρόνια στην Αθήνα και τώρα πλέον στο Ηράκλειο, ο Σύλλογος στηρίζει ψυχολογικά οικογένειες, που έχουν να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους με ένα τεράστιο γιατί;
Πίσω από κάθε ρεπορτάζ με νεκρούς στην άσφαλτο υπάρχουν άνθρωποι, πρόσωπα, οικογένειες που στιγματίζονται για πάντα με τον πόνο της απώλειας. Ποιος φταίει;
Εάν οι παραβάτες οδηγοί εκδηλώνουν εγκληματική συμπεριφορά και δεν διαθέτουν την ευθύνη που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει έναν πολίτη, ποια είναι η ευθύνη της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας, που νομοθετούν, δικάζουν και φροντίζουν για την εκτέλεση των νόμων, όταν προσφέρουν τα εργαλεία της ατιμωρησίας για την διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων; Ο “ποινικός πολιτισμός”, ένα λάστιχο νομοθετημάτων, είναι η χαρά των συνηγόρων των κατηγορουμένων.
Όποιος έχει ταξιδέψει με όχημα στην Κρήτη γνωρίζει την επικίνδυνη οδήγηση των περισσότερων κατοίκων, που σημαίνει παντελή αδιαφορία για την ζωή των άλλων. Ταχύτητα, μέθη, φωτεινοί σηματοδότες, πινακίδες είναι οι παραλειπόμενες λεπτομέρειες στον χάρτη της ανευθυνότητας. Μια τέτοια συμπεριφορά περιορίζεται μόνον στον δρόμο; Ο σεβασμός για την ζωή των άλλων ξεκινά μετά την απομάκρυνση από το τιμόνι; Είναι κατά περίπτωση σκεπτόμενοι; Και γιατί στην Κρήτη η οδηγική ασυδοσία υπερβαίνει τον μέσο όρο, σχεδόν διπλασιάζεται, όπως και οι νεκροί; Είναι θέμα γενικότερης συμπεριφοράς και σε ποιες στρεβλές αντιλήψεις εδράζεται;
Η ελευθερία του καθενός σταματά εκεί όπου αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Η ασυδοσία της σκέψης, που αρνείται κανόνες και δικαιώνει την βία σε κάθε της έκφανση στρέφεται εναντίον του συνόλου. Από πότε η κατάργηση της αγωγής των πολιτών αποτελεί πρόοδο και τι εξυπηρετεί;
Εκτός από την εκπαίδευση, από την νηπιακή ηλικία, με την υποχρεωτική ωριαία διδασκαλία στα σχολεία της κοινωνικής συμπεριφοράς, η οποία θα περιλαμβάνει και την οδική, η μόνη εναλλακτική λύση είναι η επιβολή του φόβου με δρακόντειους νόμους, πολυετή φυλάκιση και βαριά πρόστιμα για τους υπαίτιους πρόκλησης θανατηφόρων τροχαίων.
