Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μετατρέψει την πολιτική επιβίωση του υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, σε προσωπική του υπόθεση. Παρά την πολιτική θύελλα που έχει προκαλέσει η διαδικασία μομφής εναντίον του Αμερικανού υπουργού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται αποφασισμένος να συνεχίσει να τον στηρίζει. Οι λόγοι που ο Τραμπ δεν μπορεί να απομακρύνει τον Χέγκσεθ δεν σχετίζονται μόνο με την κυβερνητική συνοχή ή την πολιτική σκοπιμότητα. Αφορούν, κυρίως, την ανάγκη του προέδρου να υπερασπιστεί τις δικές του επιλογές, τη στρατηγική του και την πολιτική ταυτότητα που έχει οικοδομήσει.
Σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα, ο Τραμπ έδωσε την πιο έντονη μέχρι σήμερα ένδειξη ότι η στήριξή του προς τον Χέγκσεθ είναι αμετάκλητη. Όπως εκτιμά το CNN, ο πρόεδρος δεν υπερασπίζεται απλώς έναν υπουργό που βρίσκεται υπό πίεση. Υπερασπίζεται τον ίδιο του τον εαυτό.
Οι λόγοι που ο Τραμπ δεν μπορεί να απομακρύνει τον Χέγκσεθ
Η αποπομπή του πρώην παρουσιαστή του Fox News θα ισοδυναμούσε, σύμφωνα με την ανάλυση, με έμμεση παραδοχή ότι ο πόλεμος με το Ιράν ήταν λάθος. Ο Χέγκσεθ θεωρείται ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της στρατιωτικής σύγκρουσης στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Επομένως, η απομάκρυνσή του θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως αναγνώριση ότι η αμερικανική στρατηγική απέτυχε ή ότι ο υπουργός Άμυνας χρησιμοποιήθηκε ως αποδιοπομπαίος τράγος.
Ο Τραμπ προσπαθεί να παρουσιάσει τις επιχειρήσεις ως επιτυχίες, ακόμη και όταν τα δεδομένα παραμένουν αμφιλεγόμενα. Τη Δευτέρα υποστήριξε ότι ο Χέγκσεθ έχει «κερδίσει δύο πολέμους», αναφερόμενος στη Βενεζουέλα και το Ιράν.
«Τι έχει κάνει πραγματικά ο Χέγκσεθ; Κέρδισε τον πόλεμο. Ήταν επικεφαλής. Κέρδισε τον πόλεμο στη Βενεζουέλα σε 48 λεπτά. Ήταν άψογο. Κανείς δεν σκοτώθηκε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος, προσθέτοντας ότι ο υπουργός «σίγουρα κερδίζει» και τον πόλεμο στο Ιράν.
Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί αμφισβητούνται. Η αμερικανική επιδρομή στη Βενεζουέλα, η οποία οδήγησε στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, ήταν αναμφίβολα μια τολμηρή και επικίνδυνη επιχείρηση, αλλά δεν συνιστούσε κατ’ ανάγκη πόλεμο. Παράλληλα, η άποψη ότι οι ΗΠΑ έχουν επιτύχει στρατηγική νίκη στο Ιράν παραμένει κάθε άλλο παρά δεδομένη.
Ο Χέγκσεθ ως πολιτικό αντίγραφο του Τραμπ
Πέρα από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, υπάρχουν και βαθύτεροι πολιτικοί λόγοι που εξηγούν τη στάση του προέδρου. Ο Χέγκσεθ είναι ίσως το μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου που έχει υιοθετήσει πιο συνειδητά την πολιτική ταυτότητα του Τραμπ.
Έχει συγκρουστεί με τα μέσα ενημέρωσης, έχει απομακρύνει δημοσιογράφους από το Πεντάγωνο, έχει αναδείξει την αντιπαράθεση με το «woke» κίνημα σε βασικό άξονα της πολιτικής του και εμφανίζεται αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τη διαδικασία μομφής ως απόδειξη ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα εχθρικό κατεστημένο.
Η συμβολική μετονομασία του Πενταγώνου σε «Υπουργείο Πολέμου» εντάσσεται στην ίδια πολιτική λογική. Αν ο Τραμπ απομάκρυνε τον άνθρωπο που ενσαρκώνει αυτή την προσέγγιση, θα υπονόμευε ένα κομμάτι της δικής του πολιτικής εικόνας. Ο Χέγκσεθ δεν είναι απλώς ένας υπουργός. Για τον Τραμπ, αποτελεί πολιτικό σύμμαχο που εκφράζει τη ρητορική της σύγκρουσης, της ισχύος και της απόρριψης των θεσμικών περιορισμών.
Η στρατηγική αποτυχία και το πολιτικό κόστος
Την ίδια στιγμή, η επιμονή του Τραμπ να παρουσιάζει τον πόλεμο ως θρίαμβο μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά επικίνδυνη. Οι ενδιάμεσες εκλογές έστειλαν, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, ένα σαφές μήνυμα: εκατομμύρια ψηφοφόροι απέρριψαν τόσο τον πόλεμο όσο και την πολιτική σύγκρουσης που τον συνόδευσε.
Η σύγκρουση έχει ήδη κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται. Παράλληλα, έχει επιβαρύνει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τους συμμάχους τους στον Κόλπο, έχει δημιουργήσει αναταράξεις στην ενέργεια και έχει εντείνει την κρίση του κόστους ζωής.
Ο Τραμπ δήλωσε στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS ότι δεν θα άλλαζε τίποτα σχετικά με τη σύγκρουση. Ο Χέγκσεθ, από την πλευρά του, δήλωσε ότι θα μπορούσε να υπερασπίζεται «όλη μέρα» την επιτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Παρότι η πραγματική έκταση της ζημιάς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μπορεί να χρειαστεί χρόνια για να αξιολογηθεί, η πολιτική εικόνα είναι ήδη πιο ξεκάθαρη. Η προσπάθεια να πειστούν οι ψηφοφόροι ότι ένας πόλεμος που αποδοκιμάζουν αποτελεί θρίαμβο μπορεί να οδηγήσει σε νέα ήττα.
Η διαδικασία μομφής που ξεκίνησε ο Τόμας Μάσι
Η δημόσια υπεράσπιση του Χέγκσεθ από τον Τραμπ ήρθε μετά την πρωτοβουλία του Ρεπουμπλικανού βουλευτή του Κεντάκι, Τόμας Μάσι, να κινήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων διαδικασία απαγγελίας οκτώ κατηγοριών εναντίον του υπουργού Άμυνας.
Η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε παραπομπή του Χέγκσεθ στη Γερουσία, όπου θα εξεταστεί το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την παράνομη διεξαγωγή πολέμου στο Ιράν, την παραβίαση των συνταγματικών περιορισμών στις προεδρικές εξουσίες πολέμου, την αγνόηση νόμων για την προστασία αμάχων και την κατάχρηση εξουσίας σε επιχειρήσεις εναντίον σκαφών που φέρονται να μετέφεραν ναρκωτικά.
Ο Μάσι υποστήριξε ότι το ζήτημα δεν είναι αν ο Χέγκσεθ υπήρξε αποτελεσματικός, αλλά αν παραβίασε τον νόμο και το Σύνταγμα. Παράλληλα, οι κατηγορίες αφορούν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, καθώς και την απόπειρα τιμωρίας του γερουσιαστή της Αριζόνα, Μαρκ Κέλι, επειδή δήλωσε ότι οι στρατιωτικοί έχουν δικαίωμα να αρνούνται παράνομες διαταγές.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Τραμπ και τον Μάσι έχει και προσωπική διάσταση. Ο Μάσι έχει συγκρουστεί επανειλημμένα με τον πρόεδρο, ιδιαίτερα μετά τις προσπάθειές του να δημοσιοποιηθούν τα αρχεία της υπόθεσης Έπστιν. Ο Τραμπ έχει ήδη στηρίξει πολιτικό αντίπαλο του Μάσι στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών και τώρα τον χαρακτήρισε «άρρωστο» και «αποτυχημένο».
Οι Δημοκρατικοί βλέπουν μια ευκαιρία
Οι Δημοκρατικοί στη Βουλή των Αντιπροσώπων αντιμετωπίζουν την εξέλιξη ως σημαντική πολιτική ευκαιρία. Ο ηγέτης της μειοψηφίας, Χάκιμ Τζέφρις, δήλωσε ότι στηρίζει την παραπομπή του Χέγκσεθ σε δίκη, κατηγορώντας τον υπουργό ότι καταχράστηκε την εξουσία του και υπονόμευσε την εθνική ασφάλεια.
Ωστόσο, οι Δημοκρατικοί θα χρειαστεί να κινηθούν προσεκτικά. Η κοινωνική δυσαρέσκεια επικεντρώνεται πλέον στην ακρίβεια, στις τιμές της ενέργειας και στο κόστος διαβίωσης. Επομένως, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να περιοριστεί σε θεσμικές συγκρούσεις ή σε προσπάθειες αποδυνάμωσης της κυβέρνησης.
Το γεγονός ότι η διαδικασία μομφής ξεκίνησε από Ρεπουμπλικανό βουλευτή προσφέρει στους Δημοκρατικούς μεγαλύτερη πολιτική κάλυψη. Μπορούν να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής χωρίς να εμφανιστούν ως εκείνοι που πρωτοστατούν σε μια κομματική επίθεση κατά του προέδρου.
Τελικά, οι λόγοι που ο Τραμπ δεν μπορεί να απομακρύνει τον Χέγκσεθ είναι πολιτικοί, στρατηγικοί και προσωπικοί. Η αποπομπή του θα μπορούσε να εκληφθεί ως παραδοχή αποτυχίας στον πόλεμο, ως εγκατάλειψη της πολιτικής ταυτότητας της κυβέρνησης και ως υποχώρηση απέναντι στους επικριτές του. Όμως, όσο περισσότερο ο Τραμπ επιμένει να υπερασπίζεται έναν υπουργό που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συνταγματικής και πολιτικής κρίσης, τόσο αυξάνεται το κόστος της επιλογής του.
