Ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, τονίζει ότι οι κοινές ευρωπαϊκές προμήθειες για αμυντικό εξοπλισμό είναι θέμα που πρέπει να κοιτάξει με προσοχή πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η αμυντική θωράκιση έχει σταματήσει να αποτελεί συμπληρωματική πρόβλεψη στον προϋπολογισμό κάθε χώρας.
Μιλώντας στο συνέδριο «Athens Defence Summit» του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης επανέλαβε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται να αλλάξει τρόπο σκέψης και πλεύσης ως προς τους αμυντικούς εξοπλισμούς και να πάψει να στηρίζεται σε λύσεις που δημιουργήθηκαν πριν από δεκαετίες σε μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα.
Ανάμεσα σε άλλα, ο υπουργός τόνισε πως η αποτρεπτική ισχύς, το 2026, δεν αποτελεί πλέον μόνο συνάρτηση των κρατικών προϋπολογισμών, αλλά είναι συνάρτηση του πόσο γρήγορα μπορεί το δημόσιο και ιδιωτικό, εγχώριο και διασυνοριακό κεφάλαιο να κινητοποιηθεί, να κατανεμηθεί και να μετατραπεί σε πλοία, δορυφόρους, πυρομαχικά και στη βιομηχανική βάση που τα παράγει.
Επισήμανε ότι η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική βάση οικοδομήθηκε προσαρμοσμένη σε ρυθμούς και συνθήκες ειρηνικής περιόδου, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση σε σχέση με τον όγκο παραγγελιών που πλέον δέχεται, ενώ οι προμηθευτές δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τραπεζική χρηματοδότηση επειδή η άμυνα εξακολουθεί, για πολλούς θεσμικούς επενδυτές, να θεωρείται αποκλεισμένος τομέας.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ανέφερε πως βαθύτερες και πιο ενοποιημένες αγορές αποτελούν από μόνες τους στρατηγικό πλεονέκτημα ασφάλειας, ενώ τόνισε ότι πρέπει να απομακρυνθούν τεχνητά εμπόδια που αντιμετωπίζουν την άμυνα ως ένα μη αποδεκτό τομέα προς επένδυση και να απομακρυνθούν τα πλαίσια που αποκλείουν αμυντικές εταιρείες από επενδυτικά χαρτοφυλάκια.
Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν χρειάζονται πολύπλοκες λύσεις για ευρωπαϊκή ενιαία αγορά αμυντικών εξοπλισμών, καθώς αυτό που απαιτείται κυρίως είναι η πολιτική βούληση από τα κράτη – μέλη της ΕΕ και «άνοιγμα» στη χρηματοδότηση μέσω των αγορών.
«Η λύση δεν είναι περίπλοκη επί της αρχής, παρόλο που είναι απαιτητική στην εφαρμογή της. Συγκεντρωτικές προμήθειες σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Πολυετείς συμβάσεις και πλαίσια που παρέχουν στη βιομηχανία τη βεβαιότητα ζήτησης που χρειάζεται ώστε να επενδύσει σε παραγωγική δυναμικότητα. Ενιαίες προδιαγραφές ώστε ένας προμηθευτής στη Θεσσαλονίκη, στο Ταλίν ή στην Τουλούζη να μπορεί να εξυπηρετεί διαφορετικούς εθνικούς αγοραστές χωρίς να χρειάζεται ανασχεδιασμό για κάθε περίπτωση. Μια πραγματική ενιαία αγορά για αμυντικά αγαθά, με το αντίστοιχο ρυθμιστικό και εξαγωγικό πλαίσιο ελέγχου.
Τα εργαλεία αρχίζουν να διαμορφώνονται – SAFE, EDIP, το έργο του Επιτρόπου Άμυνας. Αυτό που απαιτείται τώρα είναι η πολιτική βούληση να χρησιμοποιηθούν στην κλίμακα που απαιτούν οι περιστάσεις, καθώς και η απαραίτητη δημοσιονομική πειθαρχία ώστε οι κοινές προμήθειες να προσελκύουν ιδιωτικά κεφάλαια αντί να τα υποκαθιστούν. Η δυνατότητα κρατικού δανεισμού είναι πεπερασμένη, ενώ η δυνατότητα χρηματοδότησης μέσω των αγορών, όταν κινητοποιείται σωστά, πολύ λιγότερο».
