Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος ανήκει πλέον στα «απειλούμενα» είδη, σύμφωνα με τον νέο κατάλογο αναφοράς που συντάχθηκε από τη Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN), καθώς απειλείται από την κλιματική αλλαγή που πλήττει την Ανταρκτική.
Ο πληθυσμός του εμβληματικού πτηνού θα μειωθεί στο μισό μέχρι τη δεκαετία του 2080 εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας που προκαλεί το λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων, σύμφωνα με τον εν λόγω οργανισμό αναφοράς, στον οποίο μετέχουν κυβερνήσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες.
«Είναι ένα είδος πολύ συνδεδεμένο με τους πάγους της θάλασσας. Όμως από το 2016-2017 υπάρχει μεγάλη μείωση της έκτασης των πάγων γύρω από την Ανταρκτική συνολικά και συνεπώς, χωρίς θαλάσσιους πάγους, θα δυσκολευθεί πολύ να επιβιώσει», εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Κριστόφ Μπαρμπρό, ερευνητής στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Μελετών (CNRS).
Το ζώο περνάει από το καθεστώς του «οιονεί απειλούμενου» σ’ αυτό του «απειλούμενου» στον κόκκινο κατάλογο της IUCN, τον παγκόσμιο κατάλογο αναφοράς για την κατάσταση των φυτικών και ζωικών ειδών.
«Έπειτα από προσεκτική αξιολόγηση διαφόρων εν δυνάμει απειλών, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η οφειλόμενη στον άνθρωπο κλιματική αλλαγή αντιπροσωπεύει την πιο σημαντική απειλή για τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους», εξήγησε ο Φίλιπ Τρέιθαν, μέλος της ομάδας ειδικών που εργάζεται για την νέα αξιολόγηση της IUCN.
Τα πτηνά αυτά τρέφονται με είδη (ψάρια, καλαμάρια, κριλ, κλπ.), τα οποία εξαρτώνται από τον πάγο και γίνονται όλο και πιο σπάνια.
Ο κατατεμαχισμός και η εξαφάνιση των θαλάσσιων πάγων απειλούν επίσης την αναπαραγωγή αυτών των μεγάλων πιγκουίνων, οι οποίοι προτιμούν αυτή την επίπεδη και σταθερή επιφάνεια για να επωάζουν τα αυγά τους κρατώντας τα ζεστά ανάμεσα στις πατούσες τους.
Οι νεοσσοί ανατρέφονται στη συνέχεια μέχρι να αποκτήσουν αδιάβροχα φτερά. Όμως αν ο πάγος λιώσει υπερβολικά γρήγορα κάτω από τις μικρές πατούσες τους, κινδυνεύουν να πνιγούν ή να παγώσουν.
«Αποικίες αρχίζουν να μετεγκαθίστανται» και «δεν θα αναπαραχθούν αναγκαστικά πάνω στον θαλάσσιο πάγο, αλλά θα ανέβουν στο τμήμα της ανταρκτικής ηπείρου που βρίσκεται ακριβώς πίσω», παρατηρεί ο Κριστόφ Μπαρμπρό.
«Όμως οι αλλαγές του θαλάσσιου πάγου και η κλιματική αλλαγή είναι αυτή τη στιγμή εξαιρετικά γρήγορες. Και ο φόβος μας είναι πως αυτό το είδος δεν θα έχει αρκετό χρόνο για να μπορέσει να προσαρμοσθεί», υπογραμμίζει ο ερευνητής.
«Αυτό που είναι αρκετά σπάνιο», επιμένει, «είναι η ταχύτητα της αλλαγής».
