Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου, ο νεαρός βραβευμένος ηθοποιός που συμμετέχει για δεύτερη σεζόν στη θεατρική παράσταση «Cleansed», μίλησε στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται» και στον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο για την προέλευση του ονόματός του, τα παιδικά και νεανικά του χρόνια, την παρουσία του στο Φεστιβάλ των Καννών και ένα σχόλιο που δέχθηκε για τον ρόλο του στη σειρά «Η Παραλία».
Ο ηθοποιός εξήγησε αρχικά πώς προέκυψε η χρήση του ονόματος «Νικολάκης», καθώς, όπως αποκάλυψε, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων στην Κρήτη υπήρχε και άλλος Νίκος στην παρέα του. «Όταν ήμασταν φοιτητές στο ΤΕΙ, στο Μουσικής Τεχνολογίας στο Ρέθυμνο, υπήρχε και άλλος Νίκος. Το ψευδώνυμο που μου δώσανε λόγω ύψους ήταν το “Νικολάκης”, οπότε μετά έτσι λόγω νοσταλγίας το κράτησα», ανέφερε. Μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το συγκεκριμένο παρατσούκλι, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου πρόσθεσε: «Άμα σε σε μικραίνουν για κάτι, κάν’ το εσύ ατού σου. Νικολάκης, μικρός, κοντούλης έτσι, αλλά εγώ θέλω να το κάνω αυτό προσόν μου».
«Στην επαρχία που μεγάλωσα ήμουν λίγο outsider»
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στα παιδικά και νεανικά του χρόνια, περιγράφοντας τον εαυτό του ως «outsider» στην επαρχία όπου μεγάλωσε. Όπως είπε, οι ευαισθησίες που ένιωθε ότι είχε δεν γίνονταν πάντα εύκολα αποδεκτές στο περιβάλλον του. «Στην επαρχία που μεγάλωσα ήμουν λίγο outsider. Με την έννοια ότι, άμα έχεις κάποιες ευαισθησίες παραπάνω, η επαρχία δεν είναι πολύ πρόσφορο έδαφος για να το κάνεις αυτό. Όταν είχα πάει στην Κρήτη και άρχισα να δένομαι με ένα φίλο μου και του είπα ας πούμε σε μια αφιέρωση στο ραδιόφωνο ότι τον αγαπώ και τον αγαπούσα πραγματικά σαν φίλο, κάπως με κάνανε πέρα και τότε ξεκίνησα να κάνω παρέα με κορίτσια που ήταν λίγο πιο ευαίσθητα, οπότε με βοήθησαν σε αυτό».
Η εμπειρία στο Φεστιβάλ των Καννών
Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου μίλησε ακόμη για την περίοδο κατά την οποία ταξίδεψε στο Φεστιβάλ των Καννών με ταινία του Βασίλη Κεκάτου. Περιέγραψε τη διαφορά ανάμεσα στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο και στις διεθνείς συναντήσεις που ακολούθησαν. «Εγώ ήμουν σε πολύ καλή φάση ζωής, αλλά κακή οικονομικά. Δηλαδή το ότι ξαφνικά είσαι στο δώμα και δεν έχεις να φας τίποτα και μετά πίνεις σαμπάνια και σου λέει συγχαρητήρια ο Αντόνιο Μπαντέρας και ο Ρίκι Μάρτιν… Δεν μπορούσα να το χαρώ καθόλου, γιατί μέσα στο κεφάλι μου έπαιζε συνέχεια το ότι αυτό τώρα είναι το πικ μου ή είναι η αρχή μου;». Ο ηθοποιός αναφέρθηκε ειδικότερα στη συνάντησή του με τον Αντόνιο Μπαντέρας, ο οποίος του έδωσε συγχαρητήρια και μίλησε για τη δουλειά του ηθοποιού. «Ο Αντόνιο Μπαντέρας μου είπε συγχαρητήρια. Εγώ είχα καταπιεί τη γλώσσα μου. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Είναι πολύ γλυκός και έβγαλε και ένα πολύ ωραίο λόγο για τη δουλειά του ηθοποιού ότι τα φώτα, πρεμιέρες, οι ιστορίες αυτά είναι μια μια λάμψη της στιγμής και δεν έχουν και τόσο πολύ σημασία να σου πω την αλήθεια, γιατί η δουλειά γίνεται από πίσω», ανέφερε.
Το σχόλιο για τον ρόλο του στην «Παραλία»
Τέλος, σε ερώτηση για το πιο τρυφερό σχόλιο που έχει ακούσει για τη δουλειά του, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου αναφέρθηκε σε έναν άνδρα που συναντά στην παραλία όπου πηγαίνει στην Κρήτη. Ο ίδιος είχε υποδυθεί στη σειρά «Η Παραλία» τον Μανώλη, ένα χωριατόπουλο από τα Μάταλα. «Ένας κύριος στην παραλία που πηγαίνω στην Κρήτη και αράζουμε εκεί πέρα, όταν έκανα έναν ρόλο στην “Παραλία”, τη σειρά, τον Μανώλη, ένα χωριατάκι από τα Μάταλα, μου λέει “Σε βλέπω κάθε μέρα, νιώθω ότι είσαι δικός μου άνθρωπος, γιατί τον γιο μου τον λέγανε Μανώλη, σου έμοιαζε πάρα πολύ και είχε πέσει με ένα ελικόπτερο νομίζω, ήταν πιλότος ελικοπτέρου και είχε πεθάνει”. Και μου λέει “μου τον θυμίζεις πολύ”».
