Η οικονομική ανεξαρτησία μοιάζει ολοένα πιο μακρινή για τους νέους στην Ελλάδα. Το υψηλό κόστος ζωής, οι περιορισμένοι μισθοί και τα ακριβά ενοίκια καθιστούν δύσκολη την έξοδο από το πατρικό σπίτι, ακόμη και για όσους εργάζονται. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, το 64% των Ελλήνων θεωρεί ότι η οικονομική ανεξαρτησία δεν είναι εφικτή πριν από την ηλικία των 30 ετών.
Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για ένα πρώτο ανεξάρτητο σπίτι αυξάνεται, όμως η συγκατοίκηση με άγνωστους προκαλεί έντονη ανασφάλεια. Παρότι θα μπορούσε να αποτελέσει μια ρεαλιστική λύση απέναντι στα υψηλά ενοίκια, η έλλειψη εμπιστοσύνης και οι ανησυχίες για την ασφάλεια κρατούν πολλούς νέους μακριά.
Η οικονομική ανεξαρτησία πριν τα 30 μοιάζει άπιαστο όνειρο
Η έρευνα της Revolut καταγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι στη διαχείριση των οικονομικών τους. Το 72% των Ελλήνων πιστεύει ότι οι νέοι δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για να διαχειριστούν μόνοι τους τα οικονομικά τους. Παρά την επιθυμία τους να καλύπτουν τα έξοδα διαβίωσης χωρίς γονική υποστήριξη, το 64% εκτιμά ότι η οικονομική ανεξαρτησία δεν μπορεί να επιτευχθεί πριν από τα 30.
Οι μεγαλύτερες ανάγκες εντοπίζονται στον οικονομικό προγραμματισμό για το μέλλον, τον οποίο αναφέρει το 26% των ερωτηθέντων. Ακολουθούν η διαχείριση λογαριασμών και μηνιαίων εξόδων με 18% και η αποφυγή παρορμητικών αγορών με 14%.
Η πίεση στους οικογενειακούς και ατομικούς προϋπολογισμούς εντείνεται από τον πληθωρισμό και την αύξηση των καθημερινών δαπανών. Το 26% των Ελλήνων δηλώνει ότι έχει ξεμείνει από χρήματα πριν από την επόμενη μισθοδοσία, ενώ το 25% δεν διαθέτει αποταμιεύσεις για την κάλυψη έκτακτων αναγκών.
Ακριβά ενοίκια και αδυναμία για ένα πρώτο σπίτι
Η στεγαστική κρίση αποτελεί έναν από τους βασικότερους λόγους για τους οποίους οι νέοι καθυστερούν να ζήσουν μόνοι τους. Το 42% δηλώνει ότι δεν μπορεί σήμερα να νοικιάσει μόνο του ένα σπίτι. Το 38% απαντά ότι μπορεί, ενώ ένα 20% εκτιμά ότι ίσως καταφέρει να το κάνει.
Τα ενοίκια αναδεικνύονται στο μεγαλύτερο εμπόδιο για την αναζήτηση κατοικίας, καθώς το 73% των ερωτηθέντων τα θεωρεί δυσβάσταχτα. Στις ηλικίες 18 έως 26 ετών, το ποσοστό αυξάνεται στο 83%. Για πολλούς νέους, ένας μισθός δεν αρκεί για να καλύψει το ενοίκιο, τους λογαριασμούς, τα τρόφιμα και τις υπόλοιπες βασικές ανάγκες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συγκατοίκηση εμφανίζεται ως μία από τις λίγες οικονομικά βιώσιμες επιλογές. Ωστόσο, η λύση αυτή δεν είναι εύκολη για όλους, ειδικά όταν προϋποθέτει τη συμβίωση με ένα άγνωστο άτομο.
Η συγκατοίκηση με άγνωστο ως οικονομική λύση
Η συγκατοίκηση δεν αποτελεί άγνωστη έννοια για τους περισσότερους. Το 80% γνωρίζει τι σημαίνει, ενώ το 60% θα εξέταζε το ενδεχόμενο να μείνει με κάποιον που δεν γνωρίζει. Από όσους είναι θετικοί σε αυτή την επιλογή, το 79% αναφέρει ως βασικό κίνητρο το κόστος ζωής.
Η οικονομική πίεση, επομένως, δημιουργεί τη ζήτηση. Αυτό που δυσκολεύει την απόφαση είναι η εμπιστοσύνη. Μεταξύ όσων απορρίπτουν τη συγκατοίκηση με άγνωστο, το 88% επικαλείται λόγους ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Παράλληλα, το 70% θεωρεί ότι η ασφάλεια είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας πλατφόρμας εύρεσης συγκατοίκου.
Το μήνυμα είναι σαφές: οι νέοι χρειάζονται οικονομικά προσιτές λύσεις στέγασης, αλλά θέλουν παράλληλα να αισθάνονται προστατευμένοι. Η αξιολόγηση των χρηστών, η ταυτοποίηση στοιχείων και οι σαφείς κανόνες συμβίωσης θα μπορούσαν να περιορίσουν την ανασφάλεια.
Ο φόβος αφορά περισσότερο το άγνωστο παρά την εμπειρία
Η επιφυλακτικότητα απέναντι στη συγκατοίκηση φαίνεται να συνδέεται κυρίως με την απουσία προηγούμενης εμπειρίας. Στο ερώτημα πόσο άνετα θα ένιωθαν αν μετακόμιζαν άμεσα με έναν άγνωστο, το 55% απαντά «καθόλου», ενώ μόλις το 17% δηλώνει ότι θα ένιωθε «αρκετά» ή «πολύ» άνετα.
Η εικόνα αλλάζει σημαντικά μεταξύ όσων έχουν ήδη ζήσει με ένα άτομο που δεν γνώριζαν. Σε αυτή την ομάδα, το ποσοστό όσων δεν θα ένιωθαν καθόλου άνετα περιορίζεται στο 15%, ενώ το 53% δηλώνει άνετο με το ενδεχόμενο. Επιπλέον, το 77% όσων έχουν συγκατοικήσει αναφέρει ότι η εμπειρία βελτίωσε την κοινωνική του ζωή.
Η συγκατοίκηση, επομένως, δεν οδηγεί απαραίτητα σε προβλήματα ή απομόνωση. Αντίθετα, μπορεί να προσφέρει νέες γνωριμίες και να ενισχύσει την κοινωνική δικτύωση, αρκεί να υπάρχουν ξεκάθαρες προσδοκίες και σεβασμός μεταξύ των συγκατοίκων.
Οικονομική ανακούφιση, νέες γνωριμίες και καθημερινές συμφωνίες
Για όσους έχουν μείνει με σύντροφο ή φίλους, το σημαντικότερο πλεονέκτημα της συγκατοίκησης είναι η συντροφιά, με ποσοστό 41%. Όσοι, όμως, έχουν συγκατοικήσει με άγνωστο άτομο δίνουν διαφορετικές απαντήσεις. Πρώτη αναφέρουν την οικονομική στήριξη, σε ποσοστό 27%, και ακολουθούν οι νέες γνωριμίες με 22%. Η συντροφιά περιορίζεται στο 15%.
Το μεγαλύτερο πρακτικό ζήτημα φαίνεται πως είναι οι δουλειές του σπιτιού. Το 63% θεωρεί σημαντικό να υπάρχει κοινή αντίληψη για την καθαριότητα και την αντιμετώπιση των καθημερινών υποχρεώσεων, ενώ το ποσοστό ανεβαίνει στο 70% μεταξύ όσων έχουν ήδη συγκατοικήσει με άγνωστο.
Ακολουθούν οι συνήθειες, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ, τις οποίες θεωρεί σημαντικές το 38% στο σύνολο των ερωτηθέντων και το 56% όσων έχουν προηγούμενη εμπειρία συγκατοίκησης με άγνωστο. Αντίθετα, οι κοινοί γνωστοί και η οικογενειακή κατάσταση έχουν πολύ μικρότερη σημασία.
Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη ανάγκη και μεγαλύτερο φόβο
Οι γυναίκες εμφανίζονται πιο ευάλωτες απέναντι στη στεγαστική και οικονομική πίεση. Παράλληλα, είναι πιο επιφυλακτικές απέναντι στη συγκατοίκηση με άγνωστους. Το 58% των γυναικών δηλώνει ότι δεν θα ένιωθε καθόλου άνετα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, έναντι 42% των ανδρών.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η μεγαλύτερη ανάγκη για οικονομική λύση συνυπάρχει με το υψηλότερο αίσθημα ανασφάλειας. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε υπηρεσία συγκατοίκησης θα πρέπει να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην επαλήθευση ταυτότητας, την προστασία προσωπικών δεδομένων και τη δυνατότητα αναφοράς προβλημάτων.
Η οικονομική ανεξαρτησία πριν από τα 30 παραμένει για πολλούς νέους ένας δύσκολος στόχος. Τα υψηλά ενοίκια, η απουσία αποταμιεύσεων και οι περιορισμένοι μισθοί καθυστερούν την ανεξαρτητοποίηση, ενώ η συγκατοίκηση προσφέρει μια πιθανή διέξοδο που σκοντάφτει κυρίως στον φόβο του αγνώστου. Η εμπειρία δείχνει, ωστόσο, ότι όταν υπάρχει ασφάλεια, σωστή ενημέρωση και συμβατότητα μεταξύ των συγκατοίκων, η λύση μπορεί να προσφέρει τόσο οικονομική ανακούφιση όσο και μια νέα κοινωνική προοπτική.




