Η Νέα Ορλεάνη φαίνεται να οδεύει προς ένα υδάτινο μέλλον στο οποίο θα μπορούσαμε να την δούμε περικυκλωμένη από θάλασσα ακόμη και μέσα σε αυτόν τον αιώνα, σύμφωνα με νέα επιστημονική ανάλυση, η οποία υποστηρίζει ότι η πόλη πρέπει να αρχίσει από τώρα να σχεδιάζει τη μετεγκατάστασή της ώστε να αποφευχθεί μια χαοτική κατάσταση στο μέλλον.
Τα συμπεράσματα της μελέτης είναι ανησυχητικά, αν και η τρωτότητα της πόλης απέναντι στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Η παράκτια περιοχή της Λουιζιάνα αποτελεί μία από της χαμηλότερες γεωγραφικά περιοχές στον κόσμο, ενώ η Νέα Ορλεάνη, με πληθυσμό περίπου 360.000 κατοίκων, θεωρείται ιδιαίτερα εκτεθειμένη. Η πόλη βρίσκεται σε μια λεκάνη που μοιάζει με μπολ, κυρίως κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, στο κέντρο ενός δέλτα που συρρικνώνεται με ταχύ ρυθμό.
Η πόλη περιβάλλεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από υγρότοπους, οι οποίοι λειτουργούν ως φυσικό ανάχωμα απέναντι σε τυφώνες και θαλάσσιες καταιγίδες. Ωστόσο, οι υγρότοποι αυτοί εξαφανίζονται γρήγορα, καθώς οι άνθρωποι τους αποστραγγίζουν για οικοδομική ανάπτυξη, ανοίγουν κανάλια για τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου και κατασκευάζουν αναχώματα στους ποταμούς, στερώντας από τις περιοχές αυτές τα ιζήματα που εμποδίζουν τη βύθισή τους. Από τη δεκαετία του 1930 μέχρι σήμερα, η Λουιζιάνα έχει χάσει περίπου 2.000 τετραγωνικά μίλια υγροτόπων.
Σύμφωνα με την ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον Μάιο στο περιοδικό Nature Sustainability, η παράκτια Λουιζιάνα ενδέχεται να αντιμετωπίσει άνοδο της στάθμης της θάλασσας από περίπου τρία έως επτά μέτρα. Οι συνέπειες εκτιμάται ότι θα είναι σοβαρές: περίπου το 75% των εναπομεινάντων υγροτόπων αναμένεται να χαθεί, ενώ η ακτογραμμή μπορεί να μετακινηθεί έως και 100 χιλιόμετρα προς την ενδοχώρα.
Οι συντάκτες της μελέτης αναφέρουν ότι η περιοχή έχει ήδη «περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή», προσθέτοντας ότι η Νέα Ορλεάνη «ενδέχεται να βρεθεί περικυκλωμένη από τον Κόλπο του Μεξικού πριν από το τέλος αυτού του αιώνα». Όπως υποστηρίζουν, η πόλη πρέπει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να αναπτύξει στρατηγικές οργανωμένης μετεγκατάστασης, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρότυπο και για άλλες περιοχές που αντιμετωπίζουν παρόμοια απειλή.
Οι θάλασσες απειλούν παράκτιες πόλεις σε όλο τον κόσμο
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί παράκτιες πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, από την Νέα Υόρκη και το Λονδίνο έως τη Μπανγκόκ και τη Σαγκάη.
«Τα βασικά ερωτήματα είναι πόσο σύντομα θα φτάσουμε σε αυτά τα σενάρια και πώς ακριβώς θα εξελιχθούν», δήλωσε ο Benjamin Strauss, διευθύνων σύμβουλος και επικεφαλής επιστήμονας του οργανισμού Climate Central.
Για να χαρτογραφήσουν το μέλλον της Λουϊζιάνα, οι επιστήμονες μελέτησαν το παρελθόν της περιοχής. Ένας από τους συγγραφείς της μελέτης εντόπισε μία αρχαία ακτογραμμή περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Νέας Ορλεάνης, η οποία σχηματίστηκε πριν από περίπου 125.000 χρόνια, όταν οι θερμοκρασίες ήταν παρόμοιες με τις σημερινές, αλλά η στάθμη των θαλασσών ήταν τουλάχιστον τρία μέτρα υψηλότερη.
«Είναι πολύ πιθανό η στάθμη της θάλασσας να φτάσει ξανά σε αυτό το ύψος στο μέλλον», δήλωσε ο Torbjörn Törnqvist, καθηγητής γεωλογίας στο Tulane University και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Το ερώτημα είναι τι πρέπει να γίνει και πότε».
Η αποχώρηση κατοίκων έχει ήδη ξεκινήσει
Οι κάτοικοι εγκαταλείπουν εδώ και δεκαετίες της παράκτιες περιοχές της Λουιζιάνα, σύμφωνα με την Brianna Castro, επίκουρη καθηγήτρια βιωσιμότητας στο Yale School of the Environment και συντάκτρια της μελέτης.
Μετά τον καταστροφικό τυφώνα «Κατρίνα» το 2005, ο οποίος προκάλεσε τον θάνατο σχεδόν 1.400 ανθρώπων, η Νέα Ορλεάνη έχει χάσει περίπου το 25% του πληθυσμού της. Η αποχώρηση των κατοίκων, σύμφωνα με την Castro, συμβαίνει «παλμικά», καθώς κάθε μεγάλος τυφώνας ή πλημμύρα οδηγεί σε νέο κύμα φυγής.
Οι καταιγίδες που απειλούν την πόλη αναμένεται να γίνουν ακόμη πιο δύσκολες στο μέλλον. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, περίπου το 99% των κατοίκων της Νέας Ορλεάνης βρίσκεται σε ζώνη υψηλού κινδύνου πλημμύρας.
«Όταν η πόλη δεχθεί έναν ακόμη τυφώνα αντίστοιχο του «Κατρίνα», σχεδόν όλοι οι κάτοικοι θα υποστούν ζημιές από πλημμύρες», δήλωσε ο Wanyun Shao από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα.
Φόβοι για χαοτική εγκατάλειψη και κοινωνικές ανισότητες
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η απουσία οργανωμένου σχεδίου μετεγκατάστασης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια χαοτική αποχώρηση με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, ιδιαίτερα για τους πιο φτωχούς κατοίκους.
Καθώς ο πληθυσμός μειώνεται, περιορίζονται τα φορολογικά έσοδα, υποβαθμίζονται οι δημόσιες υπηρεσίες, αυξάνονται τα ασφάλιστρα και μειώνεται η αξία των κατοικιών.
Παράλληλα, πολλοί κάτοικοι συνεχίζουν να επενδύουν μεγάλα ποσά για να προστατεύσουν τα σπίτια τους από τις πλημμύρες, γεγονός που ενδέχεται να εξαντλήσει τους οικονομικούς τους πόρους πριν χρειαστεί τελικά να μετακινηθούν.
«Αν γνωρίζουμε ότι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να φύγουμε, θέλουμε πραγματικά να περιμένουμε μέχρι να εξαντληθούν οι πόροι των ανθρώπων και να ξεσπάσει κρίση;» διερωτήθηκε η Castro.
Παράδειγμα από τη Σουηδία
Οι ερευνητές αναφέρουν ως παράδειγμα τη μεταφορά της πόλης Κιρούνα στη βόρεια Σουηδία, η οποία μετακινείται σταδιακά λόγω της εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος κάτω από την πόλη.
Η διαδικασία ξεκίνησε το 2004 και αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2035. Πέρυσι μεταφέρθηκε ακόμη και η ιστορική εκκλησία της πόλης, ηλικίας άνω των 100 ετών, πάνω σε ειδική πλατφόρμα.
Ωστόσο, οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν αυξήσεις ενοικίων και φόβους απώλειας της πολιτιστικής τους ταυτότητας.
«Δεν θέλουμε να χαθεί το πνεύμα της Νέας Ορλεάνης»
Η Castro εμφανίζεται αισιόδοξη ότι μπορεί να δημιουργηθεί μια «Νέα Ορλεάνη 2.0» σε ασφαλέστερο έδαφος, χωρίς να χαθεί η κουλτούρα της πόλης.
Άλλοι, όμως, εμφανίζονται πιο απαισιόδοξοι. Η ακτιβίστρια Beverly Wright εκφράζει φόβους ότι η μετεγκατάσταση θα διαλύσει τις κοινότητες και θα πλήξει ιδιαίτερα τους Αφροαμερικανούς κατοίκους, οι οποίοι ήδη επλήγησαν δυσανάλογα μετά τον «Κατρίνα».
«Η κουλτούρα μας έχει χτιστεί μέσα από τις γειτονιές και τις κοινές εμπειρίες ζωής. Όταν διαλύεις μια γειτονιά, χάνεις πολλά», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Παρά τις προειδοποιήσεις, οι επιστήμονες αναγνωρίζουν ότι προς το παρόν δεν υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση για να ξεκινήσει σοβαρά η συζήτηση περί μετεγκατάστασης.
Ωστόσο, τονίζουν ότι όσα συμβαίνουν σήμερα στη Λουιζιάνα αποτελούν προειδοποίηση για πολλές ακόμη παράκτιες περιοχές του πλανήτη.
«Η θάλασσα μπορεί να καταπιεί αυτή την περιοχή νωρίτερα από άλλες», σημειώνει ο Törnqvist, «αλλά αυτό που συμβαίνει εδώ σήμερα είναι πιθανό να συμβεί αύριο και αλλού».
Πηγή: CNN
