Στα backstage της θεατρικής παράστασης «Να ζει κανείς ή να μη ζει», στο Θέατρο Λαμπέτη, βρέθηκε η κάμερα του «Happy Day» και ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Ρούτας. Ο Μιχάλης Ρέππας μίλησε για τα θέματα που πραγματεύεται το έργο, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την απιστία, τις ανθρώπινες σχέσεις και το πέρασμα του χρόνου.
Ο γνωστός ηθοποιός και σεναριογράφος τοποθετήθηκε με τον δικό του άμεσο και ανατρεπτικό τρόπο απέναντι στην έννοια της απιστίας, υποστηρίζοντας πως η συγκεκριμένη λέξη συχνά περιγράφει μονοδιάστατα μια πιο σύνθετη ανθρώπινη συμπεριφορά.
Μιχάλης Ρέππας για την απιστία και τις ανθρώπινες σχέσεις
«Κατ’ αρχήν δεν μ’ αρέσει η λέξη “απιστία”, γιατί ο άλλος όταν ενδιαφέρεται για ένα άλλο άτομο έξω από σένα δεν είναι άπιστος σε σένα. Δεν το κάνει για το κακό σου, το κάνει για το καλό του», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μιχάλης Ρέππας.
Με τη συγκεκριμένη άποψη, ο ηθοποιός φαίνεται να εξετάζει την απιστία όχι μόνο ως προδοσία απέναντι σε έναν σύντροφο, αλλά και ως αποτέλεσμα προσωπικών αναγκών, επιθυμιών ή αναζητήσεων. Χωρίς να δικαιολογεί απαραίτητα μια τέτοια πράξη, μεταφέρει τη συζήτηση από την έννοια της τιμωρίας και της ενοχής σε εκείνη της προσωπικής επιλογής.
Η δήλωσή του προκάλεσε ενδιαφέρον, καθώς αντιμετωπίζει ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα με διαφορετική ματιά. Για τον Μιχάλη Ρέππα, η συμπεριφορά ενός ανθρώπου μέσα σε μια σχέση μπορεί να αφορά περισσότερο τον ίδιο και τις ανάγκες του παρά την πρόθεση να πληγώσει τον σύντροφό του. Όπως συμβαίνει συχνά και στα έργα του, οι ανθρώπινες σχέσεις παρουσιάζονται με όλες τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες και τις δύσκολες αποφάσεις τους.
Το χιούμορ του Μιχάλη Ρέππα για την επιστροφή στη σκηνή
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Μιχάλης Ρέππας αναφέρθηκε και στην παρουσία του στη θεατρική παράσταση, απαντώντας με χιούμορ σε ερώτηση σχετικά με τα απρόοπτα που μπορεί να προκύψουν πάνω στη σκηνή.
«Δεν έχω παίξει τόσο πάρα πολύ στη ζωή μου για να ζήσω πολλά απρόοπτα επάνω στο σανίδι. Τώρα με έπιασε στα γεροντάματα να κάνω τον ηθοποιό», είπε χαρακτηριστικά, αυτοσαρκαζόμενος για την επιστροφή του στην υποκριτική.
Παρότι έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα ως συγγραφέας και δημιουργός, ο ίδιος αντιμετωπίζει την υποκριτική με διάθεση παιχνιδιού και χιούμορ. Η αυτοσαρκαστική του διάθεση αποτελεί, άλλωστε, ένα από τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν δημόσια και κάνει τις δηλώσεις του ακόμη πιο άμεσες και ανθρώπινες.
Η παράσταση «Να ζει κανείς ή να μη ζει» δίνει στον Μιχάλη Ρέππα την ευκαιρία να βρεθεί ξανά επί σκηνής και να συμμετάσχει σε ένα έργο που αγγίζει ζητήματα όπως οι σχέσεις, οι επιλογές, η φθορά και η ανάγκη του ανθρώπου να συνεχίζει να αναζητά νόημα στη ζωή.
Η αναφορά στην ηλικία και στο πέρασμα του χρόνου
Ο Μιχάλης Ρέππας μίλησε επίσης για την ηλικία του, παραμένοντας πιστός στο χιουμοριστικό ύφος του. «Είμαι εξήντα επτά χρονών. Ο μπαμπάς μου δεν έφτασε εξήντα επτά. Εντάξει, θεωρείτο ένας σεβάσμιος κύριος, άσχετα που εμείς τώρα το παίζουμε πιο τζόβενα», σχολίασε.
Με τη φράση αυτή αναφέρθηκε στις διαφορετικές αντιλήψεις που υπάρχουν για την ηλικία από γενιά σε γενιά. Οι άνθρωποι σήμερα συχνά αισθάνονται νεότεροι και παραμένουν ενεργοί για περισσότερα χρόνια, γεγονός που έχει αλλάξει σημαντικά την εικόνα της ωριμότητας και της τρίτης ηλικίας.
Η δήλωσή του συνδυάζει τη συγκίνηση με το χιούμορ. Από τη μία πλευρά, θυμάται τον πατέρα του και το γεγονός ότι δεν έζησε μέχρι την ίδια ηλικία. Από την άλλη, σχολιάζει με ανάλαφρο τρόπο τη σύγχρονη τάση να αποφεύγουμε τις ταμπέλες και να αντιμετωπίζουμε τη ζωή με περισσότερη ενέργεια, ανεξάρτητα από τα χρόνια.
Μέσα από τις δηλώσεις του, ο Μιχάλης Ρέππας μίλησε τελικά για θέματα που αφορούν όλους: τις σχέσεις, τις προσωπικές επιλογές, την ανάγκη για ελευθερία και τον χρόνο που περνά. Με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, υπενθύμισε πως η ζωή δεν χωρά πάντα σε απόλυτες έννοιες και εύκολες απαντήσεις. Ακόμη και η απιστία, όπως σημείωσε ο Μιχάλης Ρέππας, μπορεί να ιδωθεί ως μια πράξη που πηγάζει από τις ανάγκες εκείνου που την επιλέγει, χωρίς αυτό να αναιρεί τον πόνο που ενδέχεται να προκαλέσει στους άλλους.
