Με αφορμή τη συμμετοχή του στη νέα σειρά της ΕΡΤ «Κουτσουπιές», ο Μάνος Καζαμίας βρέθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου 2026 στο «Στούντιο 4», όπου συνομίλησε με την Κατερίνα Καραβάτου και τον Χρήστο Φερεντίνο. Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από την επαγγελματική του πορεία, τις εμπειρίες που τον σημάδεψαν και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα πρώτα του βήματα.
Ο ηθοποιός γύρισε αρκετά χρόνια πίσω και μίλησε για την περίοδο κατά την οποία, ως φοιτητής, έβγαζε τα προς το ζην κάνοντας τον ξυλοπόδαρο στους δρόμους της Αθήνας. Με ειλικρίνεια και διάθεση νοσταλγίας, περιέγραψε τις συνθήκες μιας εποχής κατά την οποία οι καλλιτέχνες του δρόμου δεν αντιμετωπίζονταν με την ίδια αποδοχή που γνωρίζουν σήμερα.
Μάνος Καζαμίας: Τα χρόνια ως ξυλοπόδαρος στην Ερμού
Ο Μάνος Καζαμίας αποκάλυψε πως ξεκίνησε να κάνει ξυλοπόδαρα όταν στην Ελλάδα υπήρχαν ακόμη δραχμές. Μαζί με μια ομάδα ανθρώπων έβγαιναν στους δρόμους και προσπαθούσαν να συγκεντρώσουν χρήματα, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια των φοιτητικών τους χρόνων.
«Ξυλοπόδαρα έκανα όταν είχαμε δραχμές ακόμα. Ξεκίνησα όταν μας κυνηγούσαν, ακόμα, εκεί στην Ερμού, όπου εμείς βγαίναμε και κάναμε και κανένα καπέλο για να επιβιώσουμε σαν φοιτητές τότε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η εικόνα της ομάδας να κινείται στους πολυσύχναστους δρόμους του κέντρου της Αθήνας ήταν, όπως εξήγησε, κάτι πρωτόγνωρο για την εποχή. Οι παραστάσεις στον δρόμο δεν είχαν ακόμη αποκτήσει τη δημοφιλία και την κοινωνική αποδοχή που έχουν σήμερα. Αντίθετα, οι ίδιοι συχνά αντιμετωπίζονταν με καχυποψία και έρχονταν αντιμέτωποι με αντιδράσεις.
«Υπήρχε μια ομάδα και πηγαίναμε στους δρόμους όπου κάναμε ξυλοπόδαρα. Δεν υπήρχε όμως αυτό τότε και τρώγαμε κυνήγι. Ήμασταν “οι αλήτες της Ερμού”», δήλωσε ο ηθοποιός, μεταφέροντας το κλίμα εκείνης της περιόδου.
Η δυσκολία της αποδοχής και η αγάπη για τον δρόμο
Όπως εξήγησε, οι δραστηριότητες στον δρόμο δεν ήταν τότε κάτι συνηθισμένο. Οι καλλιτέχνες του δρόμου δεν είχαν τη θέση που έχουν σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και οι περαστικοί δεν ήταν πάντα εξοικειωμένοι με αυτό το είδος έκφρασης. Για τον ίδιο και τους συναδέλφους του, κάθε εμφάνιση στην Ερμού απαιτούσε θάρρος, επιμονή και διάθεση να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες.
Η εμπειρία αυτή, ωστόσο, φαίνεται πως διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη σχέση του με την τέχνη και την επικοινωνία με το κοινό. Ο Μάνος Καζαμίας δεν αντιμετωπίζει εκείνα τα χρόνια μόνο ως μια δύσκολη περίοδο επιβίωσης, αλλά και ως ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του. Μέσα από τον δρόμο γνώρισε την άμεση επαφή με το κοινό, τη δύναμη του αυτοσχεδιασμού και την ανάγκη να δημιουργεί κανείς ακόμη και κάτω από αντίξοες συνθήκες.
«Τώρα, που το βλέπω, χαίρομαι πάρα πολύ και νιώθω περήφανος που ήμουν από τους πρώτους που είχαμε τολμήσει να κάνουμε ό,τι γινόταν στο έξω. Μ’ αρέσει πολύ ο δρόμος», σημείωσε στη συνέχεια.
Η δήλωσή του αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει σήμερα εκείνη την εμπειρία. Αν και τότε η καθημερινότητα ήταν δύσκολη και η αποδοχή περιορισμένη, ο ίδιος αισθάνεται πως συμμετείχε στα πρώτα βήματα μιας μορφής καλλιτεχνικής έκφρασης που αργότερα έγινε πιο οικεία στο κοινό.
Η αφήγηση του Μάνου Καζαμία στο «Στούντιο 4» ανέδειξε μια λιγότερο γνωστή πλευρά της πορείας του και θύμισε πως πίσω από κάθε καλλιτεχνική διαδρομή υπάρχουν συχνά χρόνια προσπάθειας, αβεβαιότητας και προσωπικών θυσιών. Από τα ξυλοπόδαρα στην Ερμού μέχρι τη συμμετοχή του στη νέα σειρά «Κουτσουπιές» της ΕΡΤ, ο ίδιος συνεχίζει να κρατά ζωντανή την αγάπη του για τον δρόμο, την έκφραση και την άμεση επαφή με το κοινό.
