Η Λίλα Μπακλέση, λίγες ημέρες μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, επέστρεψε στα social media με μια ανάρτηση γεμάτη συναίσθημα και αλήθεια. Από το μαιευτήριο, μοιράστηκε νέες φωτογραφίες και άνοιξε την καρδιά της για τις 27 ώρες που χρειάστηκαν μέχρι να κρατήσει στην αγκαλιά της τον γιο της. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη «ευχαριστώ» ή για ένα στιγμιότυπο χαράς· είναι μια εξομολόγηση για τη διαδρομή, την αντοχή, τη στήριξη και τη σημασία του να έχεις τους σωστούς ανθρώπους δίπλα σου τη στιγμή που όλα μετράνε.
Η ηθοποιός, με τον γνώριμο αυθορμητισμό της, έβαλε σε λέξεις την εμπειρία ενός τοκετού που δεν ήταν σύντομος ή εύκολος, αλλά ήταν βαθιά ουσιαστικός. Και μέσα από τις νέες φωτογραφίες από το μαιευτήριο, αποτύπωσε όχι μόνο τη συγκίνηση της πρώτης συνάντησης με το μωρό της, αλλά και το κλίμα της ομάδας που στάθηκε δίπλα της σε κάθε βήμα.
Λίλα Μπακλέση: «Μου πήρε 27 ώρες για να συναντήσω αυτόν τον τύπο»
Με μια φράση που συνδυάζει χιούμορ και τρυφερότητα, η Λίλα Μπακλέση περιέγραψε τη μεγάλη αναμονή μέχρι να «συναντήσει αυτόν τον τύπο», όπως αποκάλεσε τον νεογέννητο γιο της. Έγραψε χαρακτηριστικά:
«Λοιπόν! Συνέβη! Μου πήρε 27 ώρες για να συναντήσω αυτόν τον τύπο αλλά χαλάλι του. Θα το ξαναέκανα; Δεν ξέρω. Αυτό που σίγουρα ξέρω όμως, είναι ότι αν το ξαναέκανα θα ήθελα αυτήν την ομάδα».
Σε αυτές τις γραμμές υπάρχει κάτι που πολλές νέες μητέρες αναγνωρίζουν: η εμπειρία του τοκετού δεν είναι πάντα όπως την έχεις φανταστεί, όμως αυτό δεν μειώνει τη δύναμη της στιγμής. Αντίθετα, την κάνει πιο ανθρώπινη, πιο αληθινή και τελικά πιο δυνατή. Η ίδια δεν ωραιοποιεί τίποτα, δεν κρύβει την κούραση ή την ένταση. Παραδέχεται ότι δεν ξέρει αν θα το ξαναέκανε, αλλά είναι απόλυτα βέβαιη για κάτι: πόσο καθοριστική είναι η στήριξη.
Η σημασία του να εμπιστεύεσαι τον γιατρό σου
Στην ανάρτησή της, η Λίλα Μπακλέση στάθηκε ιδιαίτερα στον γιατρό της, τον οποίο ευχαρίστησε δημόσια για την καθοδήγηση και την παρουσία του καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Όπως τόνισε, η εμπιστοσύνη που ένιωσε λειτούργησε σαν άγκυρα σε μια διαδικασία γεμάτη αβεβαιότητα και ένταση:
«Τον γιατρό μου @nikolopouloskostis που με στήριξε σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Που με καθοδήγησε βήμα βήμα στη διαδικασία του τοκετού… Η εμπιστοσύνη που του είχα συνετέλεσε στο να καταφέρουμε έναν φυσιολογικό τοκετό. Κωστή θα σου είμαι για πάντα ευγνώμων».
Δεν είναι τυχαίο ότι αναφέρεται όχι μόνο στην ιατρική καθοδήγηση, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ένας γιατρός μπορεί να στηρίξει ψυχολογικά έναν άνθρωπο. Η ψυχραιμία, η ενθάρρυνση και η αίσθηση ότι «δεν είσαι μόνη σου» συχνά είναι εξίσου κρίσιμες με την κλινική γνώση.
