Το θέμα των αγνοουμένων και των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο δεν μπορεί παρά να είναι ένα ανθρωπιστικό θέμα και ως τέτοιο το προσεγγίζουμε, το αντιμετωπίζουμε και το διαχειριζόμαστε, ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, σε ομιλία του κατά την τελετή επαναπατρισμού των οστών των Ελλαδιτών πεσόντων κατά την εισβολή του 1974 για ταφή στην Ελλάδα, η οποία έγινε σήμερα στη Λευκωσία.
Όπως ανέφερε, ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκ μέρους του κυπριακού λαού αποτίνει σήμερα φόρο τιμής σε Έλληνες στρατιώτες, οι οποίοι το 1963-64 και το 1974 «έφτασαν από την Ελλάδα για να ενισχύσουν την προάσπιση των εδαφών μας, για να διασφαλίσουν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας, για να αντικόψουν τις ορδές του Αττίλα, για να ενωθούν με τους αδελφούς τους στην Κύπρο, όπως σε κάθε άλλη κοινή εθνική επιταγή της ιστορίας».
«Είναι γεγονός πως κάθε φορά που τελούμε τις νεκρώσιμες ακολουθίες αδελφών μας Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών, που θεωρούνταν αγνοούμενοι και των οποίων τα λείψανα ταυτοποιήθηκαν ακόμα και μετά από 50-60 χρόνια, τα γεγονότα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974, αναβιώνουν και ζωντανεύουν ακόμη περισσότερο. Σήμερα, εδώ στον ιερό τούτο χώρο, αποδίδοντας τις πρέπουσες τιμές στους ήρωες Ελλαδίτες αδελφούς μας, τιμώντας τους ίδιους και τις οικογένειές τους για την προσφορά τους στην πατρίδα μας, για τη θυσία τους, για το αίμα που χάρισαν στην πατρώα μας γη, ζωντανεύουν και πάλι τα μέτωπα των μαχών και των συγκρούσεων, οι συνθήκες του πολέμου, οι λεηλασίες, οι βομβαρδισμοί, το παρελθόν γίνεται ξανά παρόν και γιγαντώνει τη μνήμη», σημείωσε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
Πρόσθεσε ότι την ίδια στιγμή, γιγαντώνει πολύ περισσότερο και τη θέληση για συνέχιση του αγώνα «μέχρι την ευλογημένη μέρα της απελευθέρωσης και της επανένωσης της πατρίδας μας».
Βρισκόμαστε σήμερα όλοι εδώ για να αναγνωρίσουμε και να δηλώσουμε τον σεβασμό μας σε αυτούς που θυσιάστηκαν για τούτο τον τόπο, ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι ο επαναπατρισμός των λειψάνων στη γη που τους γέννησε αλλά και ο ενταφιασμός άλλων στη γη που δέχθηκε το σώμα και το αίμα τους, αποτελεί γεγονός εθνικής περηφάνιας για όλους τους Έλληνες, σημειώνοντας παράλληλα το πόσο επίκαιρη παραμένει η ρήση του Θουκυδίδη, «ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος», πόσω μάλλον «όταν η άλλη γη είναι η ατόφια Ελληνική γη της Κύπρου.
«Πυρήνας και άξονας της προσπάθειάς μας από την πρώτη μέρα που ο κυπριακός λαός μάς εμπιστεύτηκε το μέλλον της χώρας, είναι ο άνθρωπος. Και, ακριβώς, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και το θέμα των αγνοουμένων και των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή δεν μπορεί παρά να είναι ένα ανθρωπιστικό θέμα, και ως τέτοιο το προσεγγίζουμε, το αντιμετωπίζουμε και το διαχειριζόμαστε», τόνισε.
Επεσήμανε ότι μέσα από αυτή τη συλλογιστική, η Κυβέρνηση θεώρησε καθήκον της η ενημέρωση συγγενών Ελλαδιτών στρατιωτών, των οποίων τα λείψανα ταυτοποιήθηκαν πρόσφατα, να γίνει αυτοπροσώπως από την Επικεφαλής του Γραφείου Ανθρωπιστικών Θεμάτων Αγνοουμένων και Εγκλωβισμένων, σε συνεργασία πάντοτε και με το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Ελλάδος.
«Είναι το ελάχιστο που οφείλουμε να πράξουμε προς όλους όσοι πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία και προάσπιση της πατρίδας μας. Στους ήρωες, των οποίων τα λείψανα σήμερα επαναπατρίζονται, στους ήρωες που κηδεύουμε και ενταφιάζουμε στο ιστορικό αυτό μέρος, το μέρος, όπου η γη της Κύπρου δέχεται στα σπλάγχνα της Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους μαχόμενους και πεσόντες στρατιώτες της ελευθερίας, στο μέρος όπου η Ελλάδα και η Κύπρος γίνονται ένα, ιστορικά και αιώνια», σημείωσε.
«Το χρωστάμε στον Κρατημένο Αναστάσιο, στον Αναλυτή Γεώργιο, στον Τσιτιρίδη Κωνσταντίνο, στον Ηλιόπουλο Παναγιώτη, στον Τούλη Ηλία, στον Μαρτζάκλη Γεώργιο, στον Τσαγκαλίδη Κωνσταντίνο, στον Ηλιόπουλο Ιωάννη, στον Χριστόπουλο Αλέξιο, στον Ξανθόπουλο Αθανάσιο, στον Κουκουλάρη Χρίστο, στον Μπινάκη Γεώργιο, στον Μπουρέκα Ασημάκη, στον Χίο Φράγκο, στον Σαρλιάν Χαράλαμπο. Αιώνια να είναι η μνήμη τους. Αθάνατο το όνομά τους στην ιστορία της πατρίδας μας, στην ιστορία του απανταχού Ελληνισμού», κατέληξε. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.
Εν συνεχεία, πραγματοποιήθηκαν οι ενταφιασμοί όσων πεσόντων οι συγγενείς επέλεξαν οι ταφές να πραγματοποιηθούν στην Κύπρο στον Τύμβο Μακεδονίτισσας στη Λευκωσία.
