Απάντηση στην Έλενα Ακρίτα έδωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, με αφορμή την επίσκεψη της Μαντόνα στη χώρα μας, κατηγορώντας τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ για «μιζέρια» εξαιτίας ανάρτησής της στα social media. Η παρέμβαση αυτή άνοιξε νέο κύκλο δημόσιας αντιπαράθεσης, με κεντρικό θέμα όχι μόνο τη διάσημη σταρ και τις κινήσεις της στην Ελλάδα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι απαιτήσεις της τουριστικής προβολής, τα όρια της ιδιωτικότητας και η σχέση της τοπικής κοινωνίας με το “θέαμα” που συχνά συνοδεύει τέτοιες επισκέψεις.
Η ανάρτηση της κ. Ακρίτα περιλάμβανε αιχμηρές διατυπώσεις και έντονο κοινωνικό σχολιασμό. Μεταξύ άλλων έγραψε ότι «ο τόπος αυτός δεν είναι φυτεία του Νότου να μαζεύουμε σκυφτοί βαμβάκι κι μη μαγαρίσουμε της αλληνής το γενέθλιο», θέλοντας να αναδείξει, όπως φάνηκε, μια λογική υποτέλειας απέναντι σε ισχυρούς επισκέπτες και συμφέροντα. Το σχόλιο αυτό στάθηκε αρκετό για να πυροδοτήσει την αντίδραση του κ. Γεωργιάδη, ο οποίος επέλεξε να απαντήσει με ευθεία επίθεση στο ύφος και στο περιεχόμενο της κριτικής.
Όλα ξεκίνησαν το πρωί του Σαββάτου, όταν η Έλενα Ακρίτα ανάρτησε στο Facebook σχόλιο σχετικά με δημοσίευμα που, όπως ανέφερε, αφορούσε περιστατικό στις Κουραμάδες της Κέρκυρας. Σύμφωνα με όσα έγραψε, ζητήθηκε από κατοίκους να κλείσουν τα παράθυρά τους, ώστε να προστατευτεί –όπως ειπώθηκε– η ιδιωτικότητα της Μαντόνα από «αδιάκριτα βλέμματα». Η κ. Ακρίτα πήρε το υποτιθέμενο περιστατικό ως αφετηρία για μια ευρύτερη τοποθέτηση, συνδέοντας το με την καθημερινότητα των πολιτών και με μεγαλύτερα ζητήματα, όπως η πίεση του υπερτουρισμού, η εμπορευματοποίηση του χώρου και οι κοινωνικές ανισότητες.
Στο κείμενό της χρησιμοποίησε μια κλιμακωτή, προστακτική ρητορική: «Κλείσε τα παράθυρα μην ενοχληθούν οι τουρίστες. Μη μιλάς, μην είσαι μίζερος, μη γκρινιάζεις για τη γη που ξεπουλιέται, για το περιβάλλον που θυσιάζεται, για τη γειτονιά σου που μετατρέπεται σε ντεκόρ πολυτελείας. Κλείσε τα παράθυρα σβήσε τα φώτα σβήσε το φεγγάρι, κλείσε τα μάτια. Κι όταν τα ξανανοίξεις, η γειτονιά σου δε θα μένει πια εδώ». Κλείνοντας, προέβλεψε ότι θα δεχτεί την κλασική κριτική περί «κηρυγμάτων και ρητορειών», απαντώντας λακωνικά: «Ε ναι. Λιγότερα».
Η απάντηση Γεωργιάδη και το επιχείρημα της «δωρεάν διαφήμισης»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, από την πλευρά του, επέλεξε να δώσει έμφαση στην οικονομική διάσταση της επίσκεψης της Μαντόνα. Στην τοποθέτησή του χαρακτήρισε «πόσο δύσκολο» είναι –όπως έγραψε– για «τη ζάπλουτη αυτή κυρία, που δεν της λείπει τίποτε από τη ζωή της», να καταλάβει πόσο σημαντική είναι για τη χώρα η προβολή που προσφέρει μια τέτοια προσωπικότητα. Υποστήριξε ότι η παρουσία της Μαντόνα, οι αναρτήσεις της, οι φωτογραφίες και τα σχόλιά της, συνιστούν πολύτιμη διαφήμιση για την Ελλάδα, ιδίως για έναν κλάδο στον οποίο στηρίζονται «εκατομμύρια» εργαζόμενοι και εργοδότες.
Ο υπουργός Υγείας τόνισε μάλιστα ότι η βασίλισσα της ποπ «μας έκανε δωρεάν διαφήμιση» και ότι αυτή η δημοσιότητα μπορεί να μεταφραστεί σε περισσότερο τουριστικό ρεύμα την επόμενη χρονιά. Με απλά λόγια, το επιχείρημά του ήταν πως η προβολή αυτή δεν είναι μια επιφανειακή λεπτομέρεια lifestyle, αλλά ένας πρακτικός μοχλός ενίσχυσης της οικονομίας: περισσότερο ενδιαφέρον για τη χώρα, περισσότερες κρατήσεις, περισσότερη δουλειά για επιχειρήσεις και εργαζόμενους που ζουν από τον τουρισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο, επιτέθηκε ευθέως στη στάση της κ. Ακρίτα, λέγοντας ότι «αντί να χαρεί με όλο αυτό, όπως κάθε λογικός άνθρωπος, βρήκε και εδώ τον λόγο για να γκρινιάξει, να μιζεριάσει και να κατηγορήσει». Και κατέληξε με τη φράση που έδωσε και τον τόνο της αντιπαράθεσης: «Αυτή είναι η “συμμορία της μιζέριας”… μακρυά μας, μακρυά μας επιτέλους!».
Πέρα από τα πρόσωπα: τουρισμός, όρια και κοινωνική ένταση
Πίσω από την κόντρα, ωστόσο, διακρίνεται μια παλιά και γνώριμη συζήτηση: πόσο “οφείλει” η τοπική κοινωνία να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του τουρισμού και πού σταματά η φιλοξενία και αρχίζει η υπερβολή. Από τη μία πλευρά, η λογική της μέγιστης προβολής: κάθε ανάρτηση μιας παγκόσμιας σταρ μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής δημοσιότητας για έναν προορισμό. Από την άλλη, η αγωνία ότι η καθημερινότητα των κατοίκων υποχωρεί, ότι ο δημόσιος και ιδιωτικός χώρος μετατρέπονται σε σκηνικό, και ότι η «κανονική ζωή» καλείται να μπει σε σιωπηλή αναμονή για να μην διαταραχθεί η εικόνα.
Ανεξάρτητα από το αν το περιστατικό με τα παράθυρα αποδόθηκε με ακρίβεια ή αν διογκώθηκε από τον δημόσιο διάλογο, το γεγονός είναι ότι η συζήτηση πήρε γρήγορα πολιτικές διαστάσεις. Η Έλενα Ακρίτα επέλεξε να διαβάσει το γεγονός ως σύμβολο μιας ευρύτερης κοινωνικής πίεσης, ενώ ο Άδωνις Γεωργιάδης το αντιμετώπισε ως αχρείαστη γκρίνια που ακυρώνει μια ευκαιρία προβολής για τη χώρα.
