Στόχος αλλεπάλληλων βανδαλισμών έχει γίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα το 3ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής.
Τελευταίο περιστατικό αποτέλεσε η φωτιά που έβαλαν προχθές (30/11) το βράδυ, άγνωστοι, στη ράμπα των ΑμεΑ κάτω από το στέγαστρο και δίπλα στην είσοδο του σχολείου, πυρπολώντας σκουπίδια, με πρόδηλο τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς στο κτίριο ο οποίος αποσοβήθηκε χάρη στην έγκαιρη επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Το εν λόγω συμβάν έρχεται να προστεθεί σε σειρά ανάλογων και συγκεκριμένα:
- Σπάσιμο της βάσης του απινιδωτή, θέτοντας έτσι εκτός λειτουργίας έναν κρίσιμο μηχανισμό για την προστασία μαθητών και προσωπικού.
- Εντοπισμός, συνεχώς, στοιχείων χρήσης αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών (μπουκαλιών, υπολειμμάτων), γεγονός που δημιουργεί σοβαρό θέμα υγιεινής, ασφάλειας και δημόσιας υγείας εντός του σχολικού περιβάλλοντος.
- Γκράφιτι με ρατσιστικά συνθήματα και σεξιστικά σύμβολα στους τοίχους και στις επιφάνειες του σχολείου.
- Θραύση γυάλινων μπουκαλιών, ρίψη σκουπιδιών, εκτεταμένη ρύπανση του χώρου.
- Καταστροφή και εμπρησμός κάδων απορριμμάτων εντός του σχολείου.
- Φθορές και καταστροφή της ξύλινης παιδικής χαράς εντός του προαυλίου.
Σε επιστολή του προς την ΕΡΤ Κομοτηνής ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου αναφέρει: «Επιθυμούμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία και αγανάκτησή μας για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση του σχολικού μας χώρου και τους σοβαρούς κινδύνους που πλέον απειλούν την ασφάλεια και υγεία των μαθητών μας. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί μεμονωμένη ή περιστασιακή, αλλά συνιστά συνεχή απειλή για την ασφάλεια των παιδιών και την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου μας».
Τούτων δοθέντων, ο Σύλλογος έχει καταθέσει στη Διεύθυνση της σχολικής μονάδας συγκεκριμένες προτάσεις «για τη θωράκιση του χώρου». Μεταξύ άλλων προτείνει την εγκατάσταση καμερών ασφαλείας περιμετρικά του σχολείου, καθώς και επαναφορά του θεσμού της σχολικής φύλαξης, «ώστε να υπάρχει διαρκής επιτήρηση και αποτροπή παρόμοιων περιστατικών».
Καταλήγοντας στην επιστολή του ο Σύλλογος, επισημαίνει: «Θεωρούμε αναγκαία τη δημοσιοποίηση του ζητήματος, ώστε να ενημερωθεί η τοπική κοινωνία, να ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι φορείς, και να ληφθούν άμεσα μέτρα που θα διασφαλίσουν την προστασία του σχολείου και – κυρίως – των παιδιών μας».
