Κλέλια Ρένεση: «Οι δικοί μου δρόμοι δεν έχουν να κάνουν με το εξωτερικό σύστημα αφήγησης του κόσμου»

Η Ξένια είναι ένα πλάσμα πολύ δυναμικό, μια λαϊκή τραγουδίστρια της δεκαετίας του ’80, σε μια εποχή όταν δεν υπήρχε η πολιτική ορθότητα, ο εργασιακός εκβιασμός, οι εργατοώρες. Η Ξένια είναι ένα λαϊκό κορίτσι, μια αρχόντισσα, η ντίβα της εποχής που δεν μασάει τα λόγια της. Είναι απότομη, απαιτητική, ασυμβίβαστη, πατά επί πτωμάτων, δεν καταλαβαίνει Χριστό, θέλει να είναι λατρευτή, θέλει να τη θαυμάζουν, να λάμπει, να είναι στα φώτα.

Το ντέρτι της είναι διπλό. Το ένα είναι το πως θα αντιμετωπίσει τις τεράστιες τρύπες και ενοχές που έχει αφήσει ο καημός της κόρης της και ταυτόχρονα το πως θα διατηρήσει τη ζωή που έχει χτίσει, έχοντας να αντιμετωπίσει το τίμημα. Το τίμημα το πληρώνει κάθε ημέρα και κάποια στιγμή θα τη δούμε να μην ξέρει σε ποια από τα δύο να σταθεί.

Εγώ ως Κλέλια, ενώ έχω τον δυναμισμό και τον τσαμπουκά της, έχω τη δύναμη και την πυγμή να κυνηγήσω τα όνειρα μου. Οι δικοί μου δρόμοι δεν έχουν να κάνουν με το έξω, με το πως με βλέπουν οι άλλοι. Δεν έχουν να κάνουν με το εξωτερικό σύστημα αφήγησης του κόσμου. Τα δικά μου όνειρα και οι δικές μου προσεγγίσεις στη ζωή έχουν να κάνουν με το εσωτερικό κομμάτι μου.

Γι’ αυτό και έχουμε μια τεράστια διαφορά. Παρ’ όλα αυτά δεν με δυσκολεύει, γιατί μπορώ να χρησιμοποιήσω τα στοιχεία αυτά για τον σκοπό του ρόλου και, όταν βλέπω ότι παραλογίζεται σε σχέση με το τι είναι σημαντικό στη ζωή, βάζω τα δικά μου όνειρα μέσα και το ποτίζω έτσι. Η νύχτα είναι πολύ σκληρή και, για να επιβιώσεις, πρέπει να έχεις ατσαλένιο στομάχι και νεύρα. Πρέπει να μη μασάς.