Δηλώσεις δύο κορυφαίων Ρεπουμπλικανών νομοθετών αποκάλυψαν διαφορές απόψεων στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος σχετικά με τη διαχείριση του ιρανικού ζητήματος από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τη στιγμή που εντείνονται οι ενδείξεις για επιλογή μιας διπλωματικής οδού μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Μάικ Τέρνερ, μέλος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Βουλής των Αντιπροσώπων και πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών, δήλωσε ότι το Κογκρέσο εξακολουθεί να μην λαμβάνει επαρκείς πληροφορίες από την αμερικανική κυβέρνηση σχετικά με τη σύγκρουση με το Ιράν. Τόνισε ότι οι νομοθέτες ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια όσον αφορά τη στρατιωτική στρατηγική και τις τρέχουσες επιχειρήσεις.
Παρά τις επικρίσεις του, ο Τέρνερ υπογράμμισε ότι δεν αντιτίθεται στη γενική προσέγγιση του Τραμπ, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς ότι ο πρόεδρος επιδιώκει μια αδύναμη συμφωνία με την Τεχεράνη μόνο και μόνο για να τερματίσει τη σύγκρουση. Εκτίμησε ότι οι οικονομικές και στρατιωτικές πιέσεις θα αναγκάσουν τελικά το Ιράν να προβεί σε παραχωρήσεις σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα και τα Στενά του Ορμούζ.
Από την άλλη πλευρά, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Τζον Κένεντι υιοθέτησε πιο σκληρή στάση, προειδοποιώντας την αμερικανική κυβέρνηση να μην εμπιστεύεται τις δεσμεύσεις της Τεχεράνης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
«Μην πιστεύετε το Ιράν», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η μη επίτευξη συμφωνίας «δεν αποτελεί πρόβλημα». Παράλληλα, κάλεσε στη διατήρηση των κυρώσεων και της πίεσης προς το Ιράν, ακόμη και αν συνεχιστεί η διαπραγματευτική διαδικασία.
Ο Κένεντι υποστήριξε επίσης τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά εγκαταστάσεων που συνδέονται με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν διαθέτει επαρκείς πληροφορίες για να αξιολογήσει εάν θα πρέπει να επαναληφθεί μια νέα στρατιωτική εκστρατεία.
Οι δηλώσεις των Τέρνερ και Κένεντι αντικατοπτρίζουν μια γενική συμφωνία στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών υπέρ της συνέχισης της πίεσης προς το Ιράν, αλλά με διαφορετικές προτεραιότητες: ο Τέρνερ δίνει έμφαση στην κοινοβουλευτική εποπτεία και τη διαφάνεια, ενώ ο Κένεντι απορρίπτει οποιεσδήποτε παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη και υποστηρίζει τη συνέχιση της πολιτικής κυρώσεων και αποτροπής
