Ο τραγουδιστής αποκάλυψε ότι ξεκίνησε επαγγελματικά σε ηλικία 24 ετών και ότι η πρώτη του επαφή με τη δουλειά έγινε απευθείας στα μπουζούκια της επαρχίας, χωρίς να προηγηθεί εμπειρία σε μικρότερες μουσικές σκηνές. Σε αυτό το πλαίσιο, περιέγραψε το πώς μπήκε στον χώρο, δίνοντας το δικό του χρονικό: «Ξεκίνησα μεγάλος πολύ, στα 24 μου. Σε λίγο καιρό γίνομαι 34. Είμαι απ’ τους ανθρώπους που ξεκίνησα κατευθείαν από πολύ σκληροπυρηνικά, από μπουζούκι που στην επαρχία το λέμε και σκυλάδικο. Ξεκίνησα πολύ underground. Δεν ξεκίνησα σιγά-σιγά από μια μουσική σκηνή, από μια ταβερνούλα. Έπρεπε να κολυμπήσω γρήγορα».
Ο ίδιος χαρακτήρισε την επαρχία «μεγάλο σχολείο» για έναν καλλιτέχνη, παρομοιάζοντας την εμπειρία αυτή με το «αγροτικό» που κάνουν οι γιατροί. Όπως ανέφερε στη συζήτηση, τα βιώματα από εκείνη την περίοδο λειτουργούν, κατά την εκτίμησή του, ως προετοιμασία για όσα μπορεί να προκύψουν αργότερα στη δουλειά. Στο σημείο αυτό, ο Ιωάννης Αρβανιτίδης εξήγησε πώς συνδέει τα μαθήματα της επαρχίας με τις δυσκολίες που, όπως είπε, αντιμετωπίζει σήμερα στην επαγγελματική του καθημερινότητα: «Τώρα που αντιμετωπίζω κάποια προβλήματα, όπως όλοι μας στη δουλειά, καταλαβαίνεις πόσο μεγάλο σχολείο είναι το αγροτικό που λέμε, όπως οι γιατροί, να το κάνεις και να περάσεις από αυτό. Σε γλιτώνει από πολλά πράγματα, σου μαθαίνει πολλά και σε προετοιμάζει».
Σε άλλο σημείο της συζήτησης, αναφέρθηκε στις απαιτήσεις του επαγγέλματος και στην ανάγκη προσαρμογής στις διαφορετικές συνθήκες, τονίζοντας τον ρόλο που, όπως είπε, παίζει το «θράσος» στη δουλειά, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο τι εννοεί με αυτόν τον όρο: «Είναι μια δουλειά η οποία χρειάζεται θράσος. Το καλό θράσος, όμως. Όχι να είσαι αγενής ή να ζεις σε μια πλάνη». Παράλληλα, έκανε αναφορά στους κινδύνους που, κατά την άποψή του, μπορεί να υπάρχουν στο επαγγελματικό περιβάλλον, επισημαίνοντας την ανάγκη γρήγορων αντανακλαστικών για λόγους προστασίας: «Υπάρχουν και κακοπροαίρετοι άνθρωποι και υπάρχουν και άνθρωποι που θέλουν να σου κάνουν κακό και πρέπει να είσαι γρήγορος. Όχι πονηρός, ούτε να κάνεις κακό σε κάποιον. Για να μπορείς να προφυλάξεις τον εαυτό σου», κατέληξε ο Ιωάννης Αρβανιτίδης.
