Νέες προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία ξεκίνησαν στο Άμπου Ντάμπι, με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τη Ρωσία και την Ουκρανία και τη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι συνομιλίες, οι πρώτες αυτού του είδους από τον Φεβρουάριο, αναμένεται να διαρκέσουν δύο ημέρες και να επικεντρωθούν κυρίως στις εγγυήσεις ασφαλείας, αλλά και στο μεταπολεμικό πλαίσιο που θα διαμορφωθεί στην Ευρώπη.
Η διέξοδος στην Ουκρανία παραμένει δύσκολη, καθώς οι δύο πλευρές εξακολουθούν να απέχουν σημαντικά σε ζητήματα εδαφών, ασφάλειας και πολιτικών δεσμεύσεων. Παράλληλα, η Ευρώπη διεκδικεί πιο ενεργό ρόλο στη διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι καμία συμφωνία δεν μπορεί να είναι πραγματικά βιώσιμη αν δεν λαμβάνει υπόψη τη συνολική ασφάλεια της ηπείρου.
Η διέξοδος στην Ουκρανία και ο ρόλος της Ευρώπης
Η νέα αμερικανική προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας κινητοποίησε Ευρωπαίους αξιωματούχους, οι οποίοι επιδιώκουν να έχουν θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Στόχος τους είναι να διασφαλίσουν ότι το μέλλον της Ουκρανίας δεν θα καθοριστεί αποκλειστικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την ίδια την ουκρανική κυβέρνηση.
Πριν από την έναρξη της κύριας συνάντησης, οι Ουκρανοί συνομιλητές είχαν ξεχωριστές επαφές με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ. Η Γαλλία τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη στην Ουκρανία χωρίς να αντιμετωπιστούν τα ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Για το Παρίσι, η συμμετοχή των Ευρωπαίων δεν αποτελεί απλώς πολιτική επιλογή, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για μια συμφωνία με διάρκεια.
Η Ρωσία, ωστόσο, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμεί την άμεση συμμετοχή των Ευρωπαίων στην τριμερή συνάντηση με την Ουκρανία και τις ΗΠΑ. Η Μόσχα θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν υιοθετήσει μια ιδιαίτερα εχθρική στάση απέναντί της και ότι η παρουσία τους θα περιέπλεκε περαιτέρω τις συνομιλίες.
Οι θέσεις της Ρωσίας και της Ουκρανίας
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δεν έχει δώσει δημόσια ενδείξεις ότι είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει την απαίτηση για παράδοση ολόκληρης της ανατολικής περιοχής του Ντονμπάς πριν από την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας. Η απαίτηση αυτή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην προσπάθεια για διπλωματική λύση.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει απορρίψει την παραχώρηση εδαφών που οι ουκρανικές δυνάμεις υπερασπίστηκαν με σημαντικό ανθρώπινο κόστος. Η θέση του Κιέβου είναι ότι οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να σέβεται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και να συνοδεύεται από αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας.
Παρότι η προέλαση των ρωσικών δυνάμεων στο μέτωπο έχει επιβραδυνθεί σημαντικά, οι επιθέσεις συνεχίζονται. Η Ρωσία εξακολουθεί να πλήττει ουκρανικές πόλεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις, ενώ η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων, στρατιωτικών στόχων και άλλων υποδομών σε μεγάλο βάθος εντός της Ρωσίας.
Ρωσική πηγή ανέφερε στο Reuters ότι η Μόσχα θεωρεί πως βασικός στόχος των συνομιλιών θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση των θεμελιωδών στοιχείων ενός νέου μεταπολεμικού πλαισίου ασφάλειας για ολόκληρη την Ευρώπη. Η διατύπωση αυτή δείχνει ότι η Ρωσία επιδιώκει να συνδέσει το ζήτημα της Ουκρανίας με μια ευρύτερη αναθεώρηση των ευρωπαϊκών ισορροπιών.
Ποιοι συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκπροσωπούνται από τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον ειδικό απεσταλμένο για τη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ. Επικεφαλής της ουκρανικής αντιπροσωπείας είναι ο Ρουστέμ Ουμέροφ, επικεφαλής των υπηρεσιών εξωτερικών πληροφοριών της Ουκρανίας και ένας από τους σημαντικότερους διαπραγματευτές του Κιέβου.
Η ρωσική αντιπροσωπεία περιλαμβάνει τους αναπληρωτές υπουργούς Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ και Μιχαήλ Γκαλούζιν. Συμμετέχουν επίσης ο σύμβουλος του Κρεμλίνου Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, ο επικεφαλής της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών Ιγκόρ Κοστιούκοφ και εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου.
Παράλληλα, στο Άμπου Ντάμπι βρίσκονται εκπρόσωποι της ομάδας E4, δηλαδή του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας, καθώς και αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι εκπρόσωποι αυτοί συναντήθηκαν με τις ουκρανικές και αμερικανικές αντιπροσωπείες πριν από την έναρξη των τριμερών συνομιλιών.
Γιατί ο νέος γύρος συνομιλιών μπορεί να είναι διαφορετικός
Οι συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές χώρες επιχειρούν να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται και με τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι μια νέα συμφωνία ασφαλείας για την Ουκρανία μπορεί να περιλαμβάνει ολόκληρη την Ευρώπη.
Το Παρίσι υπογράμμισε ότι η ειρήνη στην Ουκρανία και η ασφάλεια στην Ευρώπη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Στο ίδιο πνεύμα, ο Γουίτκοφ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ συνεργάζονται στενά με την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους εταίρους για τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων μιας διαρκούς ειρήνης, συμπεριλαμβανομένων ισχυρών εγγυήσεων ασφαλείας.
Οι τρεις προηγούμενοι γύροι τριμερών συνομιλιών ολοκληρώθηκαν χωρίς σημαντική πρόοδο. Ο νέος γύρος, επομένως, θα κριθεί όχι μόνο από τις δημόσιες δηλώσεις, αλλά και από το κατά πόσο οι ΗΠΑ μπορούν να γεφυρώσουν τις διαφορές ανάμεσα στις ρωσικές απαιτήσεις, τις ουκρανικές κόκκινες γραμμές και τις ευρωπαϊκές ανησυχίες.
Η μεταβαλλόμενη στάση των ΗΠΑ
Σε αντίθεση με την κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία είχε αναδειχθεί στον σημαντικότερο χρηματοδότη και στρατιωτικό υποστηρικτή της Ουκρανίας, η κυβέρνηση Τραμπ έχει υιοθετήσει πιο σύνθετη και απρόβλεπτη στάση. Στις αρχές του 2025 ανεστάλη η αμερικανική χρηματοδοτική βοήθεια προς το Κίεβο, ενώ αμφισβητήθηκε και η συνέχιση της υποστήριξης σε επίπεδο πληροφοριών και τεχνολογίας.
Ο Ζελένσκι έχει κατηγορήσει τους δυτικούς συμμάχους ότι δεν παρείχαν επαρκείς προειδοποιήσεις πριν από επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, ισχυρισμό που η κυβέρνηση Τραμπ απέρριψε. Παράλληλα, περιορισμοί στη χρήση της υπηρεσίας Starshield, της στρατιωτικής εκδοχής του Starlink, προκάλεσαν πρόσθετη ένταση, καθώς η δορυφορική επικοινωνία θεωρείται κρίσιμη για τις ουκρανικές επιχειρήσεις.
Στο υπόβαθρο βρίσκεται και η ευαισθησία της αμερικανικής κυβέρνησης απέναντι στις τιμές των καυσίμων και στις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου. Ο Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο εμπορικών συμφωνιών με τη Μόσχα, ακόμη και για την προμήθεια ρωσικού ντίζελ στις διεθνείς αγορές. Μια τέτοια εξέλιξη θα σηματοδοτούσε σημαντική απόκλιση από την πολιτική κυρώσεων και διεθνούς απομόνωσης της Ρωσίας.
Η διέξοδος στην Ουκρανία, επομένως, δεν θα εξαρτηθεί μόνο από την έκβαση των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι. Θα κριθεί από την ικανότητα των εμπλεκόμενων πλευρών να συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο που θα αντιμετωπίζει τα εδαφικά ζητήματα, θα παρέχει αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας και θα ενσωματώνει τον ρόλο της Ευρώπης. Μέχρι στιγμής, η απόσταση παραμένει μεγάλη, όμως η ανανεωμένη διπλωματική κινητικότητα προσφέρει μια περιορισμένη, αλλά υπαρκτή, ευκαιρία για την αναζήτηση μιας βιώσιμης ειρηνευτικής λύσης.
