Στη Λάμπουα, στην ανατολική πλευρά του Λιβάνου, ο Χουσεΐν Άμεζ διατηρεί εδώ και περίπου 12 χρόνια μια φάρμα γαϊδουριών, όπου φροντίζει τα ζώα με τη συνδρομή ειδικού προσωπικού και κτηνιάτρου, ενώ διαθέτει δωρεάν το γάλα τους σε ανθρώπους που το χρειάζονται, στη Βηρυτό, στην περιοχή της Μπεκάα και αλλού.
Η μονάδα δεν λειτουργεί ως μια συνηθισμένη φάρμα εκτροφής. Τα ζώα ζουν σε συνθήκες που ο ιδιοκτήτης περιγράφει ως «ξενοδοχείο πέντε αστέρων», με συνεχή καθαριότητα, ειδική διατροφή και κτηνιατρική παρακολούθηση. Η φροντίδα περιλαμβάνει ακόμη και τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητάς τους, καθώς ο Άμεζ υποστηρίζει ότι τα αντιμετωπίζει ως κάτι περισσότερο από μια πηγή γάλακτος. Μιλώντας στο Sky News Arabia, ο Άμεζ εξήγησε ότι η ενασχόλησή του με τα γαϊδούρια δεν ξεκίνησε από οικονομικό ενδιαφέρον ή από ένα προσωπικό χόμπι, αλλά από μια δύσκολη οικογενειακή εμπειρία.
«Η εκτροφή γαϊδουριών δεν είναι χόμπι. Αγαπώ γενικά τα ζώα, όμως η ιστορία μου με αυτά ξεκίνησε από μια δύσκολη οικογενειακή εμπειρία», δήλωσε. Όπως περιέγραψε, ένα μέλος της οικογένειάς του αντιμετώπιζε σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια. Αναζητώντας τρόπους που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας του, άκουσε για το γάλα γαϊδούρας και τη διατροφική του αξία και αποφάσισε να το δοκιμάσει. «Ένα μέλος της οικογένειάς μου υπέφερε από σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια. Αναζητούσα κάθε πιθανό μέσο που θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση της υγείας του. Τότε άκουσα για το γάλα γαϊδούρας και τη διατροφική του αξία και αποφάσισα να το δοκιμάσω», ανέφερε.
Από μία γαϊδούρα σε φάρμα
Η εμπειρία αυτή αποτέλεσε, όπως είπε, την αφετηρία για τη δημιουργία της φάρμας. Ο Άμεζ ξεκίνησε αγοράζοντας μία μόνο γαϊδούρα από την τοπική αγορά και στη συνέχεια αύξησε σταδιακά τον αριθμό των ζώων που φιλοξενούσε. «Από μία μόνο γαϊδούρα που αγόρασα από την τοπική αγορά, άρχισα σταδιακά να δημιουργώ τη φάρμα. Σήμερα διαθέτω 23 θηλυκά γαϊδούρια και ένα αρσενικό, ενώ στο παρελθόν ο αριθμός τους είχε φτάσει περίπου τα 50», δήλωσε. Ο ίδιος διευκρινίζει ότι η λειτουργία της φάρμας δεν έχει ως βασικό σκοπό την πώληση του γάλακτος ή την αποκόμιση κέρδους. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι θέλει να προσφέρει το προϊόν σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. «Δεν θέλω να βγάλω χρήματα από αυτή τη δουλειά. Θέλω να προσφέρω το γάλα σε όποιον το χρειάζεται, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Το μόνο που ζητώ είναι μια ειλικρινής προσευχή για ανάπαυση των αγαπημένων μου ανθρώπων που έχασα», ανέφερε.
Περιορισμένη η παραγωγή γάλακτος
Η ποσότητα γάλακτος που παράγεται στη φάρμα είναι περιορισμένη. Ο Άμεζ υπολογίζει ότι η μέση εβδομαδιαία παραγωγή ανέρχεται σε περίπου επτά φιάλες. Η ποσότητα μειώνεται όταν τα θηλυκά γαϊδούρια θηλάζουν τα μικρά τους, καθώς μέρος του γάλακτος προορίζεται για τις ανάγκες των νεογέννητων. Όπως δήλωσε, ένα μέρος της παραγωγής αποστέλλεται καθημερινά στη Βηρυτό, ενώ το υπόλοιπο διανέμεται σε ανθρώπους που το χρειάζονται στην περιοχή της Μπεκάα και σε άλλες περιοχές. «Ένα μέρος της παραγωγής αποστέλλεται καθημερινά στη Βηρυτό, ενώ το υπόλοιπο διανέμεται σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη στην περιοχή της Μπεκάα ή αλλού», είπε. Ο ιδιοκτήτης της φάρμας αναφέρθηκε και στις τιμές που, όπως υποστήριξε, μπορεί να έχει το γάλα γαϊδούρας σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τιμή για 250 ml μπορεί να φτάσει περίπου τα 90 δολάρια, ενώ ένα κιλό γάλακτος μπορεί να κοστίζει έως και 260 δολάρια. Προϊόντα που παρασκευάζονται από το συγκεκριμένο γάλα, όπως το τυρί, ενδέχεται να πωλούνται σε ακόμη υψηλότερες τιμές. «Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, τα 250 ml γάλακτος γαϊδούρας μπορεί να κοστίζουν περίπου 90 δολάρια, ενώ ένα κιλό γάλακτος μπορεί να φτάσει τα 260 δολάρια. Τα προϊόντα που παρασκευάζονται από αυτό, όπως το τυρί, πωλούνται συχνά σε ακόμη υψηλότερες τιμές», ανέφερε. Παρά τις τιμές που περιέγραψε για άλλες αγορές, ο Άμεζ επιμένει ότι το γάλα που διαθέτει στους ανθρώπους που το χρειάζονται παρέχεται δωρεάν.
Καθημερινή φροντίδα και αυξημένο κόστος
Η φροντίδα των ζώων απαιτεί σημαντικούς πόρους. Ο Άμεζ έχει δημιουργήσει ειδική ομάδα, η οποία είναι υπεύθυνη για την καθαριότητα, τη διατροφή και τη γενικότερη φροντίδα των γαϊδουριών. Κτηνίατρος επισκέπτεται τη φάρμα μία φορά την εβδομάδα, αλλά και όποτε προκύπτει ανάγκη. «Υπάρχει ειδική ομάδα που αναλαμβάνει την καθαριότητα, τη φροντίδα και τη διατροφή τους, ενώ κτηνίατρος επισκέπτεται τη φάρμα μία φορά την εβδομάδα ή όποτε χρειαστεί», δήλωσε. Ο ίδιος σημείωσε ότι το κόστος συντήρησης ενός γαϊδουριού είναι υψηλό. Η αγορά μιας γαϊδούρας μπορεί να φτάσει τα 500 δολάρια, ακόμη και όταν το ζώο είναι άρρωστο, καθώς ο Άμεζ αναλαμβάνει στη συνέχεια τη θεραπεία και την περίθαλψή του. Η σχέση του με τα ζώα, όπως την περιγράφει, δεν περιορίζεται στη διαδικασία παραγωγής γάλακτος. Για τον λόγο αυτό δεν νοικιάζει και δεν δανείζει κανένα από τα γαϊδούρια του, καθώς φοβάται ότι μπορεί να εξαντληθούν ή να τραυματιστούν. «Τα κακομαθαίνω και τα φροντίζω, ώστε να μου προσφέρουν αυτή τη φιλανθρωπία που έχω υποσχεθεί να αφιερώσω στη μνήμη των αγαπημένων μου που έφυγαν από τη ζωή», είπε.
Περιστατικό δηλητηρίασης
Η πορεία της φάρμας δεν ήταν πάντα ομαλή. Ο Άμεζ αποκάλυψε ότι στο παρελθόν η μονάδα αντιμετώπισε περιστατικό δηλητηρίασης, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνουν περίπου 20 γαϊδούρια. Την περίοδο εκείνη, ο συνολικός αριθμός των ζώων στη φάρμα πλησίαζε τα 50. Το περιστατικό περιόρισε σημαντικά τον αριθμό τους, καθώς σήμερα ο Άμεζ διαθέτει 23 θηλυκά γαϊδούρια και ένα αρσενικό. Παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει να διατηρεί τη φάρμα στη Λάμπουα και να διαθέτει την περιορισμένη παραγωγή γάλακτος σε ανθρώπους που, όπως αναφέρει, το έχουν ανάγκη, χωρίς να ζητά οικονομικό αντάλλαγμα.
