Από την 1η Ιανουαρίου, η αναμόρφωση της εργατικής νομοθεσίας εισάγει αλλαγές στον τρόπο χορήγησης και διαχείρισης της ετήσιας κανονικής άδειας, χωρίς να θίγει τον βασικό κορμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Οι νέες ρυθμίσεις στοχεύουν στην ενίσχυση της ευελιξίας και στη μείωση της γραφειοκρατίας για τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, το δικαίωμα στην άδεια παραμένει ακέραιο ως προς τη διάρκειά του και τη σύνδεσή του με τα έτη προϋπηρεσίας, ωστόσο αλλάζει ο τρόπος αξιοποίησής της εντός του έτους. Η βασική αλλαγή αφορά τη δυνατότητα κατάτμησης της ετήσιας άδειας. Από την αρχή του έτους, οι εργαζόμενοι μπορούν να ζητήσουν τμηματική χορήγηση της άδειας με έγγραφη αίτηση προς τον εργοδότη, κατανέμοντάς την σε περισσότερα χρονικά διαστήματα. Κάθε τμήμα άδειας πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον πέντε συνεχόμενες εργάσιμες ημέρες για πενθήμερη εργασία και έξι ημέρες για εξαήμερο σύστημα, διασφαλίζοντας ουσιαστικό χρόνο ανάπαυσης.
Η ανάγκη συνεννόησης μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου για τον χρόνο χορήγησης παραμένει, ενώ σε περιπτώσεις διαφωνίας υπάρχει δυνατότητα προσφυγής στην Επιθεώρηση Εργασίας, που λειτουργεί ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών. Σημαντική αλλαγή επέρχεται και στη διοικητική διαδικασία. Από το 2026, η υποχρέωση προαναγγελίας της άδειας στο πληροφοριακό σύστημα Εργάνη καταργείται και εισάγεται η απολογιστική καταχώριση της άδειας, η οποία θα πραγματοποιείται εντός του επόμενου μήνα από τη χορήγησή της.
Παρά τις νέες δυνατότητες ευελιξίας, ο πυρήνας της ετήσιας κανονικής άδειας παραμένει αμετάβλητος, με τη διάρκειά της να καθορίζεται από την προϋπηρεσία και το είδος της εργασιακής σχέσης, ενώ δεν μπορεί να αντικατασταθεί με χρηματική αποζημίωση, παρά μόνο σε περίπτωση λύσης της σύμβασης εργασίας.
Επιπλέον, ισχύει η διάταξη για το 50% των εργαζομένων που πρέπει να λαμβάνουν την άδειά τους από Μάιο έως Σεπτέμβριο. Η άδεια πρέπει να εξαντλείται εντός του ημερολογιακού έτους ή το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους. Αν τελικά δεν ληφθεί, μετατρέπεται σε χρηματική αποζημίωση: εφόσον η άδεια δεν χορηγήθηκε με υπαιτιότητα του εργοδότη, καταβάλλεται διπλάσια αποζημίωση, ενώ αν δεν υπάρχει ευθύνη του εργοδότη, καταβάλλεται το ποσό του μισθού που αντιστοιχεί στις ημέρες άδειας που δεν λήφθηκαν.
