Η Ελένη Φιλίνη παραχώρησε πρόσφατα μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό «Λοιπόν» και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Βαζαίο, με αφορμή τη θεατρική παράσταση στην οποία συμμετέχει αυτό το καλοκαίρι. Με την αμεσότητα που τη χαρακτηρίζει, μίλησε για τη διαδρομή της, για το πώς ισορροπεί ανάμεσα στην υποκριτική και το τραγούδι, αλλά και για το ενδεχόμενο να επιστρέψει στην τηλεόραση σε ρόλο παρουσιάστριας — κάτι που, όπως παραδέχθηκε, όχι μόνο δεν το αποκλείει, αλλά θα το συζητούσε σοβαρά, αν οι συνθήκες ήταν οι κατάλληλες.
Η ίδια περιέγραψε την καλλιτεχνική της πορεία ως μια φυσική εξέλιξη, που ξεκίνησε από την κίνηση και έφτασε στη σκηνή με πολλούς τρόπους. Η Ελένη Φιλίνη δεν αντιμετώπισε ποτέ την τέχνη ως μονόδρομο. Αντίθετα, βλέπει το θέατρο, τον χορό και το τραγούδι ως συγκοινωνούντα δοχεία, που συμπληρώνουν το ένα το άλλο και βοηθούν έναν καλλιτέχνη να παραμένει ζωντανός, ανοιχτός και δημιουργικός. Μέσα από αυτή τη φιλοσοφία εξήγησε και γιατί, παρότι έχει ταυτιστεί με την υποκριτική, το τραγούδι εξακολουθεί να κρατά μια ξεχωριστή θέση στη ζωή της.
Η σχέση της Ελένης Φιλίνη με την υποκριτική και το τραγούδι
Όπως αποκάλυψε, το πρώτο της καλλιτεχνικό βήμα έγινε μέσα από τον χορό. Πολύ σύντομα, όμως, αντιλήφθηκε ότι το θέατρο ήταν αυτό που την εξέφραζε πιο ουσιαστικά. Για την Ελένη Φιλίνη, η υποκριτική δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα ή μια σειρά από ρόλους. Είναι ένας τρόπος να εκφράζεται, να απελευθερώνεται και να «ξεκλειδώνει» όσα πολλές φορές δεν λέγονται εύκολα στην καθημερινότητα. Το χαρακτήρισε, μάλιστα, ως μια μορφή ψυχοθεραπείας — μια διαδικασία που σε βάζει να ψάξεις βαθύτερα, να καταλάβεις ανθρώπους και καταστάσεις, να σταθείς απέναντι στα συναισθήματά σου χωρίς φόβο.
Παράλληλα, τόνισε πως πιστεύει στον πολυδιάστατο καλλιτέχνη. Στη δική της διαδρομή, θέατρο, χορός και τραγούδι δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά. Συνεργάζονται. Κι αν το θέατρο είναι ο χώρος όπου «κατοικούν» οι χαρακτήρες που υποδύεται, το τραγούδι, όπως λέει, είναι ο χώρος όπου εμφανίζεται η ίδια, χωρίς μάσκες.
Το τραγούδι, σύμφωνα με τα λόγια της, έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί εκεί ο κόσμος βλέπει την «πραγματική Ελένη Φιλίνη». Στο θέατρο και στην τηλεόραση αναλαμβάνει έναν ρόλο, υπηρετεί ένα κείμενο, μια σκηνοθετική γραμμή, μια ιστορία. Στη σκηνή, όμως, όταν τραγουδά, δεν κρύβεται πίσω από κάποιον χαρακτήρα. Είναι παρούσα με τον εαυτό της, με τη δική της ενέργεια και αλήθεια. Και αυτό, όπως παραδέχεται, είναι κάτι μοναδικό και πολύτιμο.
Ελένη Φιλίνη: «Φυσικά και θα με ενδιέφερε μια πρόταση για παρουσίαση»
Σε ερώτηση για το αν θα την ενδιέφερε να επιστρέψει σήμερα στην τηλεόραση ως παρουσιάστρια, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη: ναι. Η παρουσίαση είναι ένας ρόλος που έχει αγαπήσει και, όπως είπε, της έχει χαρίσει δυνατές στιγμές και όμορφες εμπειρίες. Θυμήθηκε δύο σημαντικούς σταθμούς της πορείας της σε αυτό το πεδίο: το «Τύχη και γνώσεις» στην ΕΡΤ και, αργότερα, το «Super Bingo» στην Κύπρο. Και τα δύο τα ανέφερε με χαρά, υπογραμμίζοντας πως την κέρδισε το στοιχείο του live.
Αυτό που της λείπει περισσότερο από την παρουσίαση δεν είναι μόνο η τηλεοπτική έκθεση, αλλά η αίσθηση της ζωντανής επαφής: η αλληλεπίδραση με τον κόσμο, η επικοινωνία με τους καλεσμένους, η ένταση και η αμεσότητα του «εδώ και τώρα». Όλη αυτή η ζωντάνια —όπως την περιέγραψε— είναι κάτι που κουβαλά μια ξεχωριστή γοητεία και δεν αντικαθίσταται εύκολα.
Παρόλα αυτά, η Ελένη Φιλίνη ξεκαθάρισε ότι το ενδιαφέρον της για παρουσίαση περνά μέσα από προϋποθέσεις. Αν ερχόταν σήμερα μια πρόταση με πραγματικό ενδιαφέρον ως προς το περιεχόμενο, θα καθόταν να την ακούσει με μεγάλη χαρά. Με άλλα λόγια, δεν μιλά για μια επιστροφή «για την επιστροφή», αλλά για μια συνεργασία που θα έχει λόγο ύπαρξης, ουσία και σωστό πλαίσιο.
Η καλλιτεχνική συνέχεια και το ζητούμενο της ουσίας
Μέσα από τα λόγια της αναδεικνύεται μια σταθερή γραμμή: η ανάγκη να υπάρχει αλήθεια σε ό,τι κάνει. Είτε πρόκειται για υποκριτική, είτε για τραγούδι, είτε για παρουσίαση, το κριτήριο παραμένει το ίδιο: να νιώθει ότι εκφράζεται και ότι αυτό που συμμετέχει έχει νόημα. Σε μια εποχή όπου οι ρυθμοί της τηλεόρασης αλλάζουν γρήγορα και οι τάσεις εναλλάσσονται, η στάση της δείχνει επιλογή και επίγνωση.
Η συνέντευξη, με αφορμή τη θεατρική της παρουσία αυτό το καλοκαίρι, λειτουργεί τελικά και ως υπενθύμιση πως η Ελένη Φιλίνη παραμένει ένας άνθρωπος της σκηνής με πολλαπλές εκφάνσεις. Αγαπά το θέατρο γιατί της επιτρέπει να μεταμορφώνεται και να εμβαθύνει. Κρατά το τραγούδι κοντά στην καρδιά της γιατί εκεί είναι ο εαυτός της. Και δεν αποκλείει την τηλεόραση, ακριβώς επειδή γνωρίζει πόσο δημιουργική και ζωντανή μπορεί να γίνει η παρουσίαση, όταν συνοδεύεται από σωστό περιεχόμενο.
Στο τέλος, το μήνυμα είναι σαφές: η Ελένη Φιλίνη θα άνοιγε ξανά την πόρτα της τηλεοπτικής παρουσίασης, αρκεί να υπάρξει μια πρόταση που να την εμπνέει πραγματικά. Και αυτή η ανοιχτή, αλλά ταυτόχρονα επιλεκτική στάση, είναι ίσως ο πιο καθαρός δείκτης ενός καλλιτέχνη που συνεχίζει να προχωρά με κριτήριο, συνέπεια και αγάπη για την ουσία.
