Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη.
Ο εμβληματικός μουσικός και τραγουδιστής συνέδεσε το όνομά του με το κλαρίνο και το δημοτικό τραγούδι, υπηρετώντας για δεκαετίες την μουσική παράδοση. Με τη σεμνότητα και το ήθος που τον χαρακτήριζαν, κατάφερε να αγαπηθεί από το κοινό και να διατηρήσει στενή σχέση με τις νεότερες γενιές.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η οικογένειά του, η οποία σε ανακοίνωσή της ανέφερε με βαθιά οδύνη και θλίψη την απώλειά του. Η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας του θα ανακοινωθούν σύντομα.
Ο Λάκης Χαλκιάς προερχόταν από οικογένεια με μακρά μουσική παράδοση κα πορεία του στο τραγούδι και το κλαρίνο άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα, ενώ η προσφορά του στην παραδοσιακή μουσική θεωρείται ανεκτίμητη.
Συνεργάτες, φίλοι και άνθρωποι που μοιράστηκαν μαζί του τη διαδρομή στην τέχνη αποχαιρετούν έναν δημιουργό χαμηλών τόνων, αλλά με τεράστια συμβολή στον πολιτισμό. Η μουσική του παρουσία, η στάση ζωής του και το έργο που άφησε πίσω του αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο για την ελληνική μουσική ιστορία.
Ο Λάκης Χαλκιάς έπαιζε πέντε μουσικά όργανα (κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι και ασχολήθηκε με το τραγούδι από την ηλικία των επτά ετών.
Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τα σπουδαιότερα ονόματα της μουσικής μας σκηνής μεταξύ άλλων με τους τραγουδιστές Σωτηρία Μπέλλου, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Στέλιο Καζαντζίδη, Νίκο Ξυλούρη, Λουκιανό Κηλαηδόνη και τους συνθέτες Γιάννη Παπαϊωάννου, Βασίλη Τσιτσάνη, Μάρκο Βαμβακάρη, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Μαρκόπουλο, Χρήστο Λεοντή, Χρήστο Νικολόπουλο κ.ά. Κορυφαία στιγμή της σταδιοδρομίας του, αποτέλεσε, η παρουσίαση του έργου του «2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική, από τον Ομηρο μέχρι σήμερα», η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ηρώδειο, στις 28 Μαΐου του 2002.
