Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε αυτή την εβδομάδα η Δήμητρα Κολλά στο περιοδικό «Λοιπόν» και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου, με αφορμή τη θεατρική της παρουσία το φετινό καλοκαίρι. Με την αμεσότητα και την καθαρότητα που τη χαρακτηρίζουν, μίλησε τόσο για τη δουλειά της όσο και για πιο προσωπικά ζητήματα, φωτίζοντας με ειλικρίνεια τις επιλογές και τις ανάγκες της.
Ανάμεσα στα όσα είπε, ξεχώρισε ο τρόπος με τον οποίο τοποθετήθηκε για την προσωπική της ζωή και, ειδικότερα, για το αν υπάρχει στη ζωή της το κεφάλαιο «γάμος και παιδιά». Η Δήμητρα Κολλά δεν προσπάθησε να “ωραιοποιήσει” τίποτα, ούτε να πει αυτό που περιμένουν οι άλλοι να ακούσουν. Αντίθετα, έβαλε στο τραπέζι μια αλήθεια που για πολλούς ανθρώπους είναι δύσκολο να ειπωθεί δημόσια: ότι οι επιλογές ζωής δεν είναι ίδιες για όλους, και ότι η ευτυχία δεν έχει μία μόνο συνταγή.
Δήμητρα Κολλά: «Δεν υπάρχει στη ζωή μου το κεφάλαιο γάμος και παιδιά»
Στην ερώτηση αν υπάρχει στη ζωή της το κεφάλαιο «γάμος και παιδιά», η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη: όχι, δεν υπάρχει. Και όμως, αυτή η άρνηση δεν ειπώθηκε με πίκρα ή άρνηση της συντροφικότητας. Η Δήμητρα Κολλά τόνισε πως θα ήταν πολύ ευτυχισμένη αν έβρισκε έναν σύντροφο ζωής, αρκεί αυτός ο άνθρωπος να είναι πραγματικά δίπλα της, όπως θα είναι και εκείνη δίπλα του.
Για την ίδια, ο ορισμός της συντροφικότητας δεν έχει να κάνει με έντονες εξάρσεις ή δραματικές εντάσεις. Αυτό που αναζητά είναι κατανόηση, αλληλοσεβασμός και μια ήρεμη, ουσιαστική παρουσία στην καθημερινότητα. Το “μαζί” δεν είναι μια ταμπέλα ή ένα κοινωνικό ορόσημο, αλλά μια πράξη συνέπειας: να μπορείς να στηρίζεις και να στηρίζεσαι, χωρίς να χρειάζεται να αποδεικνύεις την αγάπη σου μέσα από συγκρούσεις.
Η σχέση χωρίς δράμα: τι σημαίνει για τη Δήμητρα Κολλά
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρατήρησή της για το πώς αντιμετωπίζει τις εντάσεις σε μια σχέση. Όπως εξήγησε, δεν ζητά πάθη — και μάλιστα παραδέχτηκε πως ποτέ δεν τα ήθελε. Η ηρεμία, για εκείνη, δεν είναι αδιαφορία. Είναι τρόπος να προστατεύει τον εαυτό της και τον άνθρωπο που έχει απέναντί της.
Μάλιστα, ανέφερε ένα περιστατικό από προηγούμενη σχέση της, όπου είχε φτάσει να τσακωθεί με τον σύντροφό της επειδή… δεν τσακωνόταν. Εκείνος ενοχλούνταν από το γεγονός ότι δεν αντιδρούσε με ένταση και δεν μπορούσε να καταλάβει πως η δική της φύση είναι ήρεμη. Η Δήμητρα Κολλά περιέγραψε αυτή την αντίφαση με ειλικρίνεια, δείχνοντας πόσο διαφορετικά μπορεί να βιώνουν οι άνθρωποι την ίδια έννοια: άλλος θεωρεί την ένταση ένδειξη ενδιαφέροντος, άλλος τη θεωρεί περιττή φθορά.
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν είναι κλειστός άνθρωπος. Εκφράζει την αγάπη της, επικοινωνεί, δείχνει το συναίσθημά της. Όταν όμως εκνευρίζεται, ζητά κάτι πολύ συγκεκριμένο: χώρο και χρόνο. Πιστεύει ότι “εν θερμώ” λέγονται πράγματα που δεν πρέπει, λόγια που μετά δύσκολα παίρνονται πίσω. Και επειδή δεν θέλει, όταν πληγώνεται, να πληγώσει με τη σειρά της τον άλλο, επιλέγει να απομακρυνθεί για λίγο, ώστε να επανέλθει με καθαρό μυαλό.
Αυτή η στάση λειτουργεί και σαν μια προσωπική φιλοσοφία: η αυτοσυγκράτηση δεν είναι αδυναμία, αλλά μια μορφή σεβασμού. Σεβασμού προς τη σχέση, προς τον άλλον, αλλά και προς τον ίδιο σου τον εαυτό.
Η πιο ευτυχισμένη στιγμή: όταν όλα ήταν χορός
Η συνέντευξη δεν έμεινε μόνο στις σχέσεις. Στην ερώτηση για την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής της, η Δήμητρα Κολλά γύρισε πίσω, στα 15 της χρόνια. Τότε που, όπως είπε, το μόνο που την ένοιαζε ήταν ο χορός. Ήταν στην καλύτερη φυσική κατάσταση της ζωής της και ετοιμαζόταν για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Βουδαπέστης.
Η εικόνα που περιγράφει είναι χαρακτηριστική: μια ηλικία όπου το μέλλον μοιάζει ανοιχτό, το σώμα συνεργάζεται, η καθημερινότητα έχει ένα καθαρό στόχο και η χαρά προκύπτει από την αφοσίωση. Σε αυτή την αναφορά κρύβεται και κάτι βαθύτερο: η αίσθηση ότι η ευτυχία μπορεί να βρίσκεται σε μια περίοδο απόλυτης συγκέντρωσης σε αυτό που αγαπάς, χωρίς τις προσδοκίες ή τα “πρέπει” των άλλων.
Επιλογές ζωής χωρίς ενοχές
Αυτό που μένει τελικά από τα λόγια της είναι η σταθερότητα με την οποία υπερασπίζεται τη δική της αλήθεια. Το κεφάλαιο «γάμος και παιδιά» μπορεί να μην υπάρχει στη ζωή της, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι λείπει η επιθυμία για συντροφικότητα, τρυφερότητα ή μοίρασμα. Σημαίνει, απλώς, ότι η Δήμητρα Κολλά έχει επιλέξει να μη μετρά την πληρότητα με κοινωνικά κουτάκια, αλλά με την ποιότητα των σχέσεων και την εσωτερική της ηρεμία.
Και κάπως έτσι, η Δήμητρα Κολλά δείχνει ότι η προσωπική ευτυχία δεν είναι υποχρεωτικά δεμένη με έναν γάμο ή με την απόκτηση παιδιών. Μπορεί να είναι δεμένη με έναν άνθρωπο που σε σέβεται, με μια ήσυχη καθημερινότητα, με τη δουλειά σου, με την τέχνη, με μια ανάμνηση από τα 15 σου, όταν ο κόσμος ήταν χορός. Ό,τι κι αν επιλέξει κανείς, το σημαντικό είναι να το ζει χωρίς φόβο και χωρίς ενοχές — και αυτό ακριβώς υπενθυμίζει, με τον δικό της τρόπο, η Δήμητρα Κολλά.
