Νέα δικαστική εξέλιξη στις ΗΠΑ δίνει ισχυρή ώθηση σε ένα κύμα προσφυγών που εδώ και καιρό «βράζει» κάτω από την επιφάνεια: χιλιάδες αγωγές κατά της Meta, της Google, του TikTok και του Snapchat μπορούν πλέον να συνεχίσουν, με κεντρικό ισχυρισμό ότι οι πλατφόρμες σχεδιάστηκαν σκόπιμα ώστε να είναι εθιστικές για παιδιά και εφήβους. Η υπόθεση δεν αφορά απλώς μεμονωμένες καταγγελίες ή μια ακόμη αντιπαράθεση γύρω από την τεχνολογία. Ακουμπά ευθέως το ερώτημα για το πώς ο εθισμός των νέων στα social media συνδέεται με τον τρόπο λειτουργίας των εφαρμογών, τα επιχειρηματικά κίνητρα πίσω από αυτές και το κατά πόσο οι εταιρείες όφειλαν να προειδοποιούν — ή να αλλάζουν σχεδιασμό.
Τι αποφάσισε το 9ο Εφετείο και γιατί έχει σημασία για τον εθισμό των νέων στα social media
Το 9ο Εφετείο των ΗΠΑ, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, απέρριψε την προσφυγή της Meta και του TikTok κατά προηγούμενης δικαστικής απόφασης που επέτρεπε να προχωρήσουν περισσότερες από 3.000 ομοσπονδιακές αγωγές. Το σκεπτικό ήταν διαδικαστικό αλλά καθοριστικό: το δικαστήριο έκρινε ότι οι εταιρείες προσέφυγαν πρόωρα, καθώς η επίμαχη απόφαση δεν αποτελούσε τελική κρίση επί της ουσίας. Με απλά λόγια, δεν ήταν η «τελευταία λέξη» του δικαστηρίου ώστε να δικαιολογείται η έφεση σε αυτό το στάδιο.
Η πρακτική συνέπεια, όμως, είναι τεράστια. Οι ενάγοντες —πολιτείες, δήμοι, σχολικές περιφέρειες, γονείς και ιδιώτες— βλέπουν τις υποθέσεις τους να παραμένουν «ζωντανές» και να πλησιάζουν στην ουσία: τι γνώριζαν οι εταιρείες για την επίδραση των προϊόντων τους στους ανηλίκους, πότε το γνώριζαν και τι έκαναν (ή δεν έκαναν) για να μειώσουν τον κίνδυνο εθισμού των νέων στα social media.
Το Άρθρο 230 και τα όρια της προστασίας για τις πλατφόρμες
Κεντρικό σημείο της επιχειρηματολογίας Meta και TikTok ήταν το Άρθρο 230 του Communications Decency Act (1996). Πρόκειται για τη γνωστή διάταξη που, σε γενικές γραμμές, προστατεύει τις διαδικτυακές εταιρείες από ευθύνη για περιεχόμενο που αναρτούν οι χρήστες τους. Οι εταιρείες υποστήριξαν ότι το Άρθρο 230 θα έπρεπε να «καλύπτει» και τις συγκεκριμένες αγωγές, συμπεριλαμβανομένων ισχυρισμών ότι δεν υπήρξε επαρκής προειδοποίηση για τον εθιστικό χαρακτήρα των υπηρεσιών.
Το Εφετείο, ωστόσο, έκανε μια κρίσιμη διάκριση: το Άρθρο 230 παρέχει υπεράσπιση έναντι ευθύνης, όχι ασυλία από την ίδια τη δικαστική διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες δεν μπορούν να το επικαλούνται σε αυτό το στάδιο για να «παγώσουν» τις αγωγές πριν εξεταστούν. Με άλλα λόγια, το δικαστήριο δεν είπε ότι το Άρθρο 230 δεν θα παίξει κανέναν ρόλο αργότερα, αλλά ότι δεν αποτελεί αυτόματο διακόπτη διακοπής της διαδικασίας.
Η Meta δεν πέτυχε αναβολή: ξεκινά δίκη με 29 πολιτείες
Παράλληλα, το δικαστήριο απέρριψε αίτημα της Meta να αναβληθεί η δίκη που ξεκινά την Τετάρτη, στην οποία συμμετέχουν οι γενικοί εισαγγελείς 29 αμερικανικών πολιτειών. Οι πολιτείες κατηγορούν τη Meta ότι:
– συνέλεγε και χρησιμοποιούσε παράνομα δεδομένα παιδιών,
– σχεδίαζε τις πλατφόρμες της ώστε να κρατά τους ανήλικους χρήστες διαρκώς συνδεδεμένους και εθισμένους,
– παραπλανούσε το κοινό σχετικά με την ασφάλεια των υπηρεσιών της.
Η Meta είχε υποστηρίξει ότι η δίκη δεν έπρεπε να προχωρήσει όσο εκκρεμούσε η προσφυγή της. Με την απόρριψη του αιτήματος, ο δρόμος για την έναρξη της διαδικασίας ανοίγει πλήρως, αυξάνοντας την πίεση για αποκαλύψεις, καταθέσεις και εξέταση εσωτερικών πρακτικών που σχετίζονται άμεσα με τον εθισμό των νέων στα social media.
Πρόσφατες αποφάσεις εντείνουν την πίεση
Η χρονική συγκυρία κάνει την απόφαση ακόμη πιο βαριά. Λίγες ημέρες πριν, δικαστής στο Νέο Μεξικό έκρινε ότι η Meta δημιούργησε δημόσια όχληση και την υποχρέωσε να καταβάλει 567 εκατομμύρια δολάρια σε ταμείο για την ψυχική υγεία εφήβων, καθώς και να εφαρμόσει μέτρα προστασίας. Παρότι κάθε υπόθεση έχει τις ιδιαιτερότητές της, το μήνυμα είναι σαφές: τα δικαστήρια δείχνουν διάθεση να εξετάσουν σοβαρά κατά πόσο ο σχεδιασμός των πλατφορμών ενισχύει εθιστικές συμπεριφορές.
Πάνω από 3.000 αγωγές και μια «δεξαμενή» εκατοντάδων ακόμη
Οι αγωγές έχουν συγκεντρωθεί ενώπιον της ομοσπονδιακής δικαστή Ιβόν Γκονζάλες Ρότζερς στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας, με τους ενάγοντες να ζητούν αποζημιώσεις, πρόστιμα και επιστροφές χρημάτων. Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες αντιμετωπίζουν και εκατοντάδες προσφυγές σε πολιτειακά δικαστήρια, ενώ περίπου 3.300 υποθέσεις έχουν συγκεντρωθεί σε ενιαία διαδικασία στην Καλιφόρνια.
Η ουσία των ισχυρισμών επαναλαμβάνεται: ότι οι εταιρείες γνώριζαν πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (όπως μηχανισμοί προτάσεων, ατελείωτο scrolling, ειδοποιήσεις και «ανταμοιβές» μέσω αλληλεπίδρασης) μπορούσαν να ενισχύσουν την εξάρτηση σε ανήλικους και να συνδεθούν με αύξηση προβλημάτων όπως κατάθλιψη, άγχος και διαταραχές εικόνας σώματος.
Προηγούμενη ετυμηγορία-ορόσημο για Meta και Google
Η υπόθεση αποκτά επιπλέον βαρύτητα μετά την πρώτη δίκη στην Καλιφόρνια που κατέληξε σε ετυμηγορία για τον σχεδιασμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Τον Μάρτιο, δικαστήριο του Λος Άντζελες έκρινε τη Meta και τη Google υπεύθυνες για αμέλεια, επιδικάζοντας 6 εκατομμύρια δολάρια σε νεαρή γυναίκα που ανέφερε ότι εθίστηκε στο Instagram και το YouTube από παιδική ηλικία. Η Meta και η Google αρνήθηκαν τις κατηγορίες και δήλωσαν ότι θα ασκήσουν έφεση, ωστόσο η απόφαση θεωρείται δοκιμή για το πώς μπορεί να σταθούν αντίστοιχες υποθέσεις ενώπιον ενόρκων στο μέλλον.
Τι σημαίνει η νέα απόφαση από εδώ και πέρα
Για τους ενάγοντες, η απόφαση του 9ου Εφετείου σημαίνει ότι καταρρέει ένα σημαντικό διαδικαστικό εμπόδιο και πως οι υποθέσεις μπορούν να κινηθούν προς την καρδιά της αντιπαράθεσης. Εκεί όπου θα κριθεί, με αποδεικτικά στοιχεία, καταθέσεις και έλεγχο εταιρικών πρακτικών, αν και σε ποιο βαθμό ο εθισμός των νέων στα social media είναι αποτέλεσμα επιλογών σχεδιασμού που μεγιστοποιούν τον χρόνο παραμονής και τη δέσμευση — ακόμη και όταν οι χρήστες είναι παιδιά.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν οι αγωγές θα οδηγήσουν σε συμβιβασμούς, νέες αποζημιώσεις ή —ίσως το πιο ουσιαστικό— σε αλλαγές προϊόντων και πολιτικών που θα επηρεάσουν άμεσα το πώς λειτουργούν οι δημοφιλέστερες πλατφόρμες. Όπως κι αν εξελιχθεί, το δικαστικό «ράπισμα» δείχνει ότι ο εθισμός των νέων στα social media δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως αφηρημένη κοινωνική ανησυχία, αλλά ως ζήτημα που μπορεί να κριθεί στα δικαστήρια, με πραγματικό οικονομικό και θεσμικό κόστος για τους τεχνολογικούς κολοσσούς.
