Τη δική της βιωματική εμπειρία από συνεδρία ύπνωσης με τον Νάσο Κομνιανός, ο οποίος, είχε λάβει από τη γιατρό φωτογραφία του Γιώργου Μαζωνάκη, περιέγραψε η δημοσιογράφος Δάφνη Καραβοκύρη στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡΤnews, με αφορμή τη συζήτηση για τις εναλλακτικές θεραπείες, την εποπτεία τους και την επιρροή των social media.
Η δημοσιογράφος αναφέρθηκε αρχικά σε έρευνα που είχε πραγματοποιήσει το 2018 με την ομάδα του VICE, με αντικείμενο τις εναλλακτικές θεραπείες στην Ελλάδα.
Όπως εξήγησε, στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί γιατί αρκετοί άνθρωποι στρέφονται σε πρακτικές που βρίσκονται έξω από το πλαίσιο της συμβατικής ιατρικής.
«Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι μέσα στο πλαίσιο αυτό ο κόσμος έχει ανάγκη κάτι που να ξεφεύγει της ιατρικής», ανέφερε, εξηγώντας ότι για έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, η προσωπική μαρτυρία μπορεί να είναι πολύ πιο εύκολα κατανοητή από μια επιστημονική μελέτη.
Κατά την ίδια, όταν κάποιος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, είτε προσωπικό είτε κάποιου δικού του ανθρώπου, είναι πιθανό να αναζητήσει κάτι από το οποίο θα μπορέσει να «κρατηθεί».
Η γνωριμία με τον υπνοθεραπευτή
Στο πλαίσιο εκείνης της έρευνας, η ομάδα γνώρισε τον Νάσο Κομνιανός, με αντικείμενο την ύπνωση. «Βρεθήκαμε λοιπόν όλη η ομάδα του VICE στον χώρο του», είπε, περιγράφοντας στη συνέχεια τη δική της συμμετοχή σε συνεδρία ύπνωσης.
Η δημοσιογράφος βρέθηκε στον χώρο του κ. Κομνιανού στην Κηφισιά και, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η διαδικασία της θύμισε «όπως συμβαίνει στις ταινίες».
«Μπήκα εγώ σε κατάσταση ύπνωσης»
Η κα Καραβοκύρη περιέγραψε αναλυτικά τη διαδικασία που ακολούθησε. Σύμφωνα με την περιγραφή της, αρχικά βρισκόταν σε όρθια στάση και, ακολουθώντας τις οδηγίες του υπνοθεραπευτή, χαλάρωνε σταδιακά το σώμα της μέχρι να καθίσει σε ειδική καρέκλα.
«Το σώμα μπαίνει σε μια καταστολή», είπε, περιγράφοντας την εμπειρία της. Όπως εξήγησε, η ειδική καρέκλα ήταν τοποθετημένη με τρόπο ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος τραυματισμού κατά τη διαδικασία, ενώ στη συνέχεια την σκέπασαν με μια κουβέρτα, καθώς –όπως ανέφερε– το σώμα της βρισκόταν σε ιδιαίτερα χαλαρή κατάσταση.
«Μπήκα στη διαδικασία της ύπνωσης. Πραγματικά διήρκησε μια ώρα. Μου φάνηκε σαν να ήταν πέντε λεπτά», είπε.
Η ίδια είχε ζητήσει, εξαιτίας της ανασφάλειας που ένιωθε απέναντι στο άγνωστο, να βρίσκονται παρόντα τα μέλη της ομάδας που κατέγραφαν το ρεπορτάζ.
«Δεν είχα έλεγχο των άκρων μου»
Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η περιγραφή της για το τι αισθανόταν κατά τη διάρκεια της ύπνωσης.
«Δεν είχα έλεγχο των άκρων μου, μπορούσα να ακούσω το τι συνέβαινε γύρω μου, αλλά δεν μπορούσα να μιλήσω», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, με τις οδηγίες του υπνοθεραπευτή μπορούσε κατά διαστήματα να μιλά, με αποτέλεσμα ορισμένες από τις προτάσεις που έλεγε να έχουν νόημα, ενώ άλλες όχι.
Η δημοσιογράφος σημείωσε επίσης ότι το υλικό που καταγράφηκε χρειάστηκε πολύ προσεκτικό μοντάζ, στο οποίο και η ίδια ήταν παρούσα, καθώς, όπως εξήγησε, αφορούσε προσωπικά δεδομένα.
«Αν δεν έχεις έλεγχο του τι λες εκείνη τη στιγμή, άρα δεν μπορείς να το εκθέσεις δημόσια», σχολίασε.
«Δεν σε καθοδηγεί – σου δίνει οδηγίες»
Στη συζήτηση τέθηκε και το ερώτημα εάν ο υπνοθεραπευτής καθοδηγούσε το τι θα έλεγε.
Η κα Καραβοκύρη διευκρίνισε ότι, κατά την εμπειρία της, δεν της υπαγόρευε τι να πει. Όπως είπε, της έδινε οδηγίες «εντός και εκτός εισαγωγικών», με στόχο να επιτευχθεί η ύπνωση.
Ένα από τα στοιχεία που, όπως ανέφερε, την είχαν τρομάξει περισσότερο ήταν η διαδικασία της επαναφοράς.
«Εμένα αυτό που με είχε τρομάξει πάρα πολύ ήταν το γεγονός ότι μπορεί κάτι να πήγαινε λάθος στην επαναφορά, δηλαδή ότι έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτική στο πώς θα επανέλθω», είπε.
Η συζήτηση για την ασφάλεια και την εποπτεία
Η προσωπική της εμπειρία συνδέθηκε στη συνέχεια με το ευρύτερο ζήτημα των ελέγχων στις πρακτικές που προβάλλονται μέσω των social media και της διαφήμισης.
Η κα Καραβοκύρη υποστήριξε ότι η επιρροή των social media στις επιλογές που κάνουν οι άνθρωποι γύρω από την υγεία είναι ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά όταν μια πρακτική παρουσιάζεται ως κάτι που «κάνουν οι πολλοί» ή ως κάτι που επιλέγουν γνωστά πρόσωπα.
Έφερε, μάλιστα, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο μια προσωπική μαρτυρία μπορεί να επηρεάσει κάποιον που βρίσκεται σε κατάσταση αναζήτησης.
Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε και στην επικινδυνότητα που, κατά την άποψή της, μπορεί να προκύψει όταν κάποιος αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και στρέφεται σε πρακτικές χωρίς επαρκή έλεγχο.
«Αν υπάρχει ένα μεγάλο και σοβαρό […] η υγεία και ο άλλος», ανέφερε, παραλληλίζοντας την οικονομική εξαπάτηση με περιπτώσεις στις οποίες το διακύβευμα είναι η υγεία.
«Εδώ μιλάμε, χάνονται ζωές», είπε χαρακτηριστικά.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στη χρήση της υπνοθεραπείας ως εναλλακτικής πρακτικής για ζητήματα ψυχικής υγείας. Η δημοσιογράφος αναφέρθηκε σε περιπτώσεις όπου τέτοιες πρακτικές παρουσιάζονται ως εναλλακτική ή ακόμη και ως υποκατάστατο της ψυχοθεραπείας, με την υπόσχεση ταχύτερων αποτελεσμάτων.
