Κύκλωμα φορολογικής απάτης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος φέρεται να είχε στήσει ο 57χρονος ιδιοκτήτης της αλυσίδας φούρνων «Χωριάτικο», προκαλώντας στο Δημόσιο ζημιά που ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια ευρώ σε πολυετή δράση. Σύμφωνα με την έρευνα, η εγκληματική οργάνωση λειτουργούσε περισσότερες από 433 επιχειρήσεις σε Αττική, Μύκονο, Ρόδο και άλλες περιοχές, ενώ είχε απλώσει τη δραστηριότητά της και σε μπιτς μπαρ δημοφιλών νησιωτικών προορισμών.
Στην ογκώδη δικογραφία της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, του λεγόμενου «ελληνικού FBI», περιλαμβάνονται 149 πρόσωπα. Τα 13 είναι μη υπαρκτά, «πρόσωπα-φαντάσματα», ενώ έξι έχουν αποβιώσει πριν καν ξεκινήσει η έρευνα.
Από τις συνομιλίες που κατέγραψε ο κοριός της Ελληνικής Αστυνομίας προκύπτει ότι δύο μέλη του κυκλώματος είχαν αναπτύξει επαφές με δύο υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους, έναν από την Εφορία και έναν από τον ΕΦΚΑ, προκειμένου να τους κάνουν εξυπηρετήσεις, τις οποίες τα μέλη ονόμαζαν «δωράκια». Σε άλλες συνομιλίες, ο εφοριακός και ο υπάλληλος του ΕΦΚΑ αποκαλούνται «βαφτιστήρια», «δικοί μας», «θεία» και «ξαδέλφη».
Σε μία καταγεγραμμένη συνομιλία, τρεις ημέρες πριν από προγραμματισμένο ραντεβού με την Επιθεώρηση Εργασίας, μέλη του κυκλώματος συνεννοούνταν για τα δώρα που θα αγόραζαν για υπαλλήλους, τα οποία αποκαλούσαν «κραγιονάκια».
Στο κύκλωμα φέρονται να εμπλέκονται και δύο αστυνομικοί. Ο ένας φέρεται να έδινε ραντεβού με μέλη του κυκλώματος σε γνωστό strip club της λεωφόρου Συγγρού, για να τους ενημερώνει πότε θα γίνονταν έφοδοι σε καταστήματα της οργάνωσης. Ο δεύτερος φέρεται να έχει λάβει 1.500 ευρώ. Και οι δύο παραμένουν αταυτοποίητοι, και η έρευνα του «ελληνικού FBI» συνεχίζεται για να εντοπιστούν και να εξακριβωθεί ο ακριβής ρόλος τους.
Κατάληψη 28 παραλιών στη Ρόδο
Το κύκλωμα ανέπτυξε έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα στη Μύκονο, την Πάρο και κυρίως στη Ρόδο, όπου, σύμφωνα με την έρευνα, είχε υπό τον έλεγχό του 28 «φιλέτα» παραλίες και μπιτς μπαρ. Από το 2018, επιχειρηματίες από την Αθήνα εμφανίστηκαν στο νησί και, πλειοδοτώντας σε ποσά πολύ υψηλότερα από τα πραγματικά, πήραν τον έλεγχο των παραλιακών επιχειρήσεων.
Ενδεικτικά, για παραλιακή έκταση 500 τετραγωνικών μέτρων στην Καλλιθέα, με πραγματικό μίσθωμα περίπου 25.000 ευρώ, οι επιχειρηματίες του κυκλώματος προσέφεραν 200.000 ευρώ. Πλήρωναν όμως μόνο την πρώτη δόση και όχι τα υπόλοιπα δύο χρόνια της μίσθωσης. Τον τρίτο χρόνο, όταν ο δήμος θα μπορούσε να προχωρήσει σε έξωση, έκλειναν την εταιρεία με την οποία είχαν ανοίξει το μπιτς μπαρ. Μπροστά έβγαινε ο αχυράνθρωπος, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να μην μπορεί να εισπράξει ούτε ένα ευρώ από πρόσωπο χωρίς ατομική περιουσία.
Η δομή της οργάνωσης
Από τις 433 επιχειρήσεις, οι 340 ήταν φούρνοι, καταστήματα εστίασης, καφετέριες, κέντρα διασκέδασης και strip clubs, ενώ λειτουργούσαν και εταιρείες μίσθωσης προσωπικού. Μέσα από αυτές γινόταν το ξέπλυμα των χρημάτων. Άτομα δηλώνονταν ως εργαζόμενοι σε εταιρείες-φαντάσματα. Το αρχηγείο της οργάνωσης είχε στηθεί στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στην Αθήνα, όπου λειτουργούσε και λογιστήριο που «τακτοποιούσε» τις υποθέσεις.
Κομβικό ρόλο έπαιζαν περίπου 100 αχυράνθρωποι, άτομα χαμηλού εισοδήματος, συνήθως με προβλήματα υγείας. Ακόμη και νεκροί δηλώνονταν ως αχυράνθρωποι. Ο 57χρονος τούς πλήρωνε 1.000 ευρώ μισθό και μέσω αυτών ιδρύονταν εταιρείες ΙΚΕ, με τις οποίες λειτουργούσαν οι επιχειρήσεις, ώστε να μη φαίνεται ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης ήταν ο ίδιος.
