Καλεσμένη του Χρήστου Κούτρα στο TLife βρέθηκε αυτή την εβδομάδα η Μπέσσυ Μάλφα, με αφορμή τη συμμετοχή της στη νέα κωμική σειρά του MEGA, «Κάμπινγκ». Η γνωστή ηθοποιός, σε μια συζήτηση που ξεκίνησε από τα επαγγελματικά της και κατέληξε στα πιο καίρια κοινωνικά ζητήματα, μίλησε ανοιχτά για το κίνημα #MeToo στον χώρο του θεάτρου και για τη στάση που οφείλει να κρατά η κοινωνία απέναντι σε καταγγελίες κακοποίησης και σεξουαλικής βίας.
Με λόγο άμεσο και συναισθηματικό, η Μπέσσυ Μάλφα δεν έκρυψε τη στήριξή της προς όσους ανθρώπους τόλμησαν να βγουν μπροστά και να μιλήσουν. Όπως υπογράμμισε, οι μαρτυρίες που είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια δεν είναι απλώς «ειδήσεις» που περνούν από την οθόνη μας, αλλά ιστορίες που αφορούν πραγματικούς ανθρώπους, πραγματικό πόνο και μια ανάγκη για δικαιοσύνη και αλλαγή νοοτροπίας.
Μπέσσυ Μάλφα για υπόθεση Λιγνάδη: «Δεν είναι φυσιολογικό»
Αναφερόμενη στην υπόθεση Λιγνάδη, η ηθοποιός περιέγραψε τη στιγμή που έμαθε για τις καταγγελίες ως κάτι που την συγκλόνισε σε βάθος. «Είμαι υπέρ των ανθρώπων που βγήκαν και τα κατήγγειλαν», τόνισε, επισημαίνοντας πως η σιωπή δεν πρέπει να είναι η προεπιλεγμένη αντίδραση ούτε για τα θύματα ούτε για την κοινωνία που παρακολουθεί.
Η Μπέσσυ Μάλφα παραδέχτηκε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση την δυσκόλεψε πολύ ψυχικά. «Θυμάμαι ότι όταν έμαθα για την υπόθεση Λιγνάδη δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Ακόμα και σήμερα δυσκολεύομαι να μιλήσω γι’ αυτό. Δεν το δέχομαι. Δεν είναι φυσιολογικό», ανέφερε, δείχνοντας ότι ορισμένα γεγονότα δεν μπορούν —και δεν πρέπει— να αντιμετωπίζονται με απάθεια, σαν να είναι απλώς ένα ακόμη θέμα της επικαιρότητας.
Η τοποθέτησή της στάθηκε κυρίως στη σημασία του να μη συνηθίζουμε το σοκ. Να μην μετατρέπεται το ακραίο σε «κανονικό», επειδή επαναλαμβάνεται στα πρωτοσέλιδα ή στα timelines. Σε μια εποχή όπου οι πληροφορίες τρέχουν ασταμάτητα και οι ειδήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, η Μπέσσυ Μάλφα έβαλε το πιο ουσιαστικό ερώτημα: πώς είναι δυνατόν να βλέπουμε τόσο βαριές καταγγελίες και να συνεχίζουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα;
«Δεν αρκεί να κάνουμε scroll»: όταν η βία γίνεται καθημερινότητα
Με εμφανή προβληματισμό, η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στην επικίνδυνη συνήθεια της «απόστασης» που συχνά κρατάμε από όσα μας δυσκολεύουν. «Δεν μπορούμε να βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από βιαστές και να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι συνηθισμένο. Πρέπει να σταματήσει όλο αυτό. Δεν αρκεί να κάνουμε scroll και να περνάμε στην επόμενη είδηση», είπε, φωτίζοντας την παγίδα της εποχής: την κατανάλωση της φρίκης ως περιεχόμενο.
Η φράση της λειτουργεί σαν υπενθύμιση πως η ενημέρωση από μόνη της δεν αρκεί. Η επανάληψη τέτοιων ειδήσεων μπορεί να οδηγήσει είτε σε οργή είτε σε μούδιασμα. Και το μούδιασμα είναι επικίνδυνο, γιατί αφήνει χώρο στην ατιμωρησία και στην ανοχή. Η Μπέσσυ Μάλφα, χωρίς να υψώνει τον τόνο, μίλησε με καθαρότητα για την ανάγκη να υπάρξει φρένο σε αυτή την εξοικείωση με την κακοποίηση, να μη γίνεται «θόρυβος φόντου» στην καθημερινότητά μας.
Η ευθύνη όλων μας: να παίρνουμε θέση και να στηρίζουμε τους ευάλωτους
Ένα ακόμη σημείο στο οποίο στάθηκε είναι η κοινωνική ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που βρίσκονται σε αδύναμη θέση. Η Μπέσσυ Μάλφα δεν περιορίστηκε στο να εκφράσει συμπάθεια ή αγανάκτηση· μίλησε για στάση ζωής και για επιλογές. «Πρέπει να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους που είναι ευάλωτοι, να παίρνουμε θέση. Αυτό είναι το σημαντικό», υπογράμμισε, δίνοντας έμφαση στην πράξη και όχι στη θεωρία.
Το νόημα αυτής της τοποθέτησης είναι ξεκάθαρο: σε στιγμές που κάποιος κινδυνεύει, φοβάται ή δεν έχει φωνή, η ουδετερότητα δεν είναι πάντα αθώα. Το να «μην μπλέκουμε» συχνά σημαίνει ότι αφήνουμε τον πιο αδύναμο μόνο του. Και ειδικά σε χώρους όπως ο καλλιτεχνικός, όπου η εξουσία, η φήμη και οι επαγγελματικές ισορροπίες μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά για μια καταγγελία, η συλλογική στήριξη γίνεται καθοριστική.
Ένα μήνυμα που δεν πρέπει να ξεχνάμε
Η παρουσία της Μπέσσυ Μάλφα στο TLife, με αφετηρία μια νέα τηλεοπτική δουλειά, κατέληξε σε μια ουσιαστική υπενθύμιση: το #MeToo δεν είναι μια «μόδα» που πέρασε, αλλά μια αναγκαία διαδικασία αφύπνισης. Και η υπόθεση Λιγνάδη, όπως τόνισε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κάτι «συνηθισμένο» ή αναμενόμενο μέσα στον καταιγισμό των ειδήσεων.
Το πιο δυνατό στοιχείο της παρέμβασής της είναι η άρνηση να αποδεχτεί την κανονικοποίηση της βίας. Η Μπέσσυ Μάλφα καλεί, έμμεσα αλλά καθαρά, να μην κάνουμε απλώς scroll, να μη μετατρέπουμε τη φρίκη σε ρουτίνα, να παίρνουμε θέση και να στεκόμαστε δίπλα στους ευάλωτους. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να σταματήσει «όλο αυτό» — με κοινωνική εγρήγορση, με αλληλεγγύη και με την επιμονή ότι τίποτα από αυτά δεν είναι φυσιολογικό.
