Ο Άρης Δαβαράκης βρέθηκε καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Καλημέρα είπαμε;» το πρωινό του Σαββάτου 21 Νοεμβρίου 2026, όπου συνομίλησε με τον Τάσο Ιορδανίδη και τη Ζωή Κρονάκη στην ΕΡΤ. Ο γνωστός στιχουργός μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη μακρόχρονη καλλιτεχνική του διαδρομή, την επιτυχία που ήρθε νωρίς στη ζωή του, αλλά και τη δύσκολη σχέση που είχε με το αλκοόλ σε μια περίοδο έντονης επαγγελματικής καταξίωσης.
Με ειλικρίνεια και διάθεση αυτοκριτικής, ο Άρης Δαβαράκης εξήγησε πως η επιτυχία δεν είναι πάντα εύκολο να διαχειριστεί κανείς, ιδιαίτερα όταν έρχεται σε νεαρή ηλικία και χωρίς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη προετοιμασία. Όπως ανέφερε, η απότομη αναγνωρισιμότητα τον έφερε αντιμέτωπο με συναισθήματα πίεσης, έκθεσης και ανασφάλειας.
Άρης Δαβαράκης: Η επιτυχία και η δυσκολία της διαχείρισής της
«Το σουξέ, που λένε, πρέπει να ξέρεις και να το διαχειρίζεσαι. Εγώ δεν ήμουν προετοιμασμένος να κάνω σουξέ και ήμουν τρομαγμένος», σημείωσε χαρακτηριστικά ο στιχουργός. Περιγράφοντας εκείνη την εποχή, αναφέρθηκε στον αυθορμητισμό, την ένταση και το θάρρος που συνοδεύουν συχνά τη νεότητα.
«Έγραφα πράγματα, είχα τα γκάζια και το θράσος της νεότητας, επιθέσεις, εξυπνάδες, απόψεις», είπε, εξηγώντας πως η δημόσια παρουσία του και ο τρόπος με τον οποίο εξέφραζε τις ιδέες του προκαλούσαν αντιδράσεις. Η αίσθηση ότι βρισκόταν διαρκώς στο επίκεντρο της κριτικής φαίνεται πως τον επηρέαζε βαθιά.
«Πήγαινα κάπου και αισθανόμουν καρφιά να έρχονται από τα γύρω τραπέζια, σε ένα μαγαζί ή σε ένα κλαμπ», ανέφερε, αποτυπώνοντας με παραστατικό τρόπο το κλίμα που βίωνε. Η συνεχής έκθεση, η αναγνωρισιμότητα και η αδυναμία να αποστασιοποιηθεί από τα βλέμματα και τα σχόλια των άλλων δημιούργησαν ένα περιβάλλον ψυχολογικής πίεσης.
Η εξομολόγηση για το αλκοόλ
Ο Άρης Δαβαράκης παραδέχθηκε πως εκείνη την περίοδο κατέφευγε στο ποτό, καθώς δυσκολευόταν να διαχειριστεί όσα ένιωθε. «Αυτό δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ και στενοχωριόμουν. Οπότε έπινα», είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν θεωρεί πως η δουλειά του αποτελεί τη μοναδική αιτία για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά. «Δεν θα ενοχοποιήσω μόνο τη δουλειά μου για το γεγονός ότι ήπια. Είμαι και ένας άνθρωπος ο οποίος είχε εσωτερικά προβλήματα», τόνισε.
Όπως εξήγησε, το αλκοόλ λειτουργούσε τότε ως ένας τρόπος προσωρινής ανακούφισης και κοινωνικής προσαρμογής. «Το ποτό σε ηρεμεί, σε κάνει να μπεις μέσα στο κοινωνικό κομμάτι που βρίσκεσαι εκείνο το βράδυ και τα λοιπά», ανέφερε, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και των κοινωνικών συναναστροφών.
Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε, επομένως, στην επιρροή της καλλιτεχνικής ζωής. Ο ίδιος αναγνώρισε ότι πίσω από την κατανάλωση αλκοόλ υπήρχαν βαθύτερες προσωπικές δυσκολίες, τις οποίες δεν ήταν πάντοτε σε θέση να αντιμετωπίσει με άλλον τρόπο.
«Το αλκοόλ είναι πολύ σκληρό ναρκωτικό»
Ο γνωστός στιχουργός σημείωσε πως δεν επιθυμεί να επιστρέφει συχνά σε αυτές τις προσωπικές εξομολογήσεις, καθώς έχει μιλήσει αρκετές φορές για το συγκεκριμένο ζήτημα. Παρ’ όλα αυτά, θεωρεί πως η εμπειρία του μπορεί να λειτουργήσει ως μια χρήσιμη προειδοποίηση για όσους αντιμετωπίζουν ανάλογες δυσκολίες.
«Δεν μ’ αρέσει να τα κουβεντιάζω αυτά, μιας και τα ’χω πει πια πολλές φορές και δεν έχει κανένα νόημα. Μόνο ένα νόημα έχει», ανέφερε. Και πρόσθεσε: «Ένας άνθρωπος που ’χει πιει πολύ και ταλαιπωρήθηκε, σωματικά και ψυχολογικά από το αλκοόλ, το λέει ως πληροφορία ότι είναι πολύ σκληρό ναρκωτικό το αλκοόλ».
Ο Άρης Δαβαράκης στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι το αλκοόλ είναι κοινωνικά αποδεκτό και διαθέσιμο σχεδόν παντού. «Το βρίσκεις παντού και, τώρα πια, δεν ξέρεις και τι πίνεις», είπε, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει η ευκολία πρόσβασης και η αντίληψη ότι πρόκειται για μια ακίνδυνη συνήθεια.
Η εξομολόγηση του Άρη Δαβαράκη στην ΕΡΤ είχε έντονο προσωπικό χαρακτήρα, χωρίς υπερβολές ή διάθεση εντυπωσιασμού. Μιλώντας για την επιτυχία, τις εσωτερικές του δυσκολίες και τη σχέση του με το αλκοόλ, έστειλε ένα σαφές μήνυμα: η αναγνώριση και η επαγγελματική καταξίωση δεν προστατεύουν έναν άνθρωπο από τις προσωπικές του μάχες. Αντίθετα, η ειλικρινής αντιμετώπισή τους μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για την κατανόηση και τη διαχείρισή τους.




