Σε κλίμα έντασης συνεχίζονται οι μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία, με εκπαιδευτικούς και συνδικάτα να δηλώνουν πως θα σταθούν στο πλευρό των μαθητών την Τρίτη 6 Οκτωβρίου. Την ίδια στιγμή, επιχειρούν να αποτρέψουν την επανάληψη των βίαιων επεισοδίων που σημειώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα σε αρκετές πόλεις της χώρας.
Η αντιπαράθεση αφορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η δημόσια εκπαίδευση, από τις υπερπλήρεις τάξεις και την έλλειψη εκπαιδευτικών έως την περιορισμένη χρηματοδότηση και την κακή κατάσταση των σχολικών κτιρίων. Ωστόσο, δίπλα στην αλληλεγγύη προς τους μαθητές υπάρχει έντονη ανησυχία για την ασφάλειά τους, καθώς οι κινητοποιήσεις έχουν ήδη οδηγήσει σε αποκλεισμούς σχολείων και συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις.
Οι εκπαιδευτικοί στηρίζουν τις μαθητικές κινητοποιήσεις
Υπό πίεση βρίσκονται και οι διευθυντές των σχολείων, οι οποίοι συζητούν με τους μαθητές και ζητούν αποφασιστικές παρεμβάσεις από το υπουργείο Παιδείας. Σε λύκειο της Εσόν, εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι κατανοούν πλήρως τις διεκδικήσεις των μαθητών, καθώς σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται με τα δικά τους αιτήματα.
«Οι μαθητές μιλούν για το πρόβλημα των υπερπλήρων τάξεων, το οποίο στην πραγματικότητα συνδέεται με την έλλειψη εκπαιδευτικών», εξηγεί ο Τανγκί, μέλος του συνδικάτου Sud Education και καθηγητής Γαλλικών στο Λύκειο Marcel-Pagnol. Όπως σημειώνει, σε αρκετές τάξεις ο αριθμός των μαθητών φτάνει τους 35, ενώ ο εξοπλισμός παραμένει ανεπαρκής. Οι μαθητές, προσθέτει, αντιλαμβάνονται ότι οι συνθήκες στα σχολεία έχουν επιδεινωθεί αισθητά.
Στο ίδιο πνεύμα, η καθηγήτρια Εμιλί Αμί δηλώνει πως θα συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις, καθώς συμφωνεί με τις βασικές διεκδικήσεις των μαθητών. «Τους στηρίζουμε στο ζήτημα του αριθμού των μαθητών στις τάξεις, οι οποίες είναι συχνά υπερπλήρεις. Υπάρχει επίσης εμφανής έλλειψη αναπληρωτών. Όταν αρρωσταίνουμε, δεν αντικαθιστούμαστε πάντα», αναφέρει.
Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για περισσότερους οικονομικούς πόρους και για την ανακαίνιση των σχολικών κτιρίων, πολλά από τα οποία είναι παλιά και ακατάλληλα. Για τους εκπαιδευτικούς, οι κινητοποιήσεις δεν αποτελούν μόνο μια μαθητική αντίδραση, αλλά έκφραση μιας ευρύτερης κρίσης στη λειτουργία του δημόσιου σχολείου.
Ανησυχία για την ασφάλεια των μαθητών
Οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν το δικαίωμα των νέων να εκφράζουν τη διαμαρτυρία τους, καλούν όμως όλους τους συμμετέχοντες να κινηθούν ειρηνικά. Ο Λεό, καθηγητής Ιστορίας και Γεωγραφίας, υπενθυμίζει ότι ο αποκλεισμός των λυκείων αποτελεί για πολλούς νέους έναν τρόπο να ακουστεί η φωνή τους.
«Βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερη πολιτική συγκυρία, καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές. Ίσως αυτό το κίνημα να μην εμφανίστηκε από το πουθενά», επισημαίνει. Όπως λέει, οι μαθητές δείχνουν ότι το σχολείο έχει σημασία και ότι οι ίδιοι θέλουν να συμμετέχουν ενεργά στη δημόσια ζωή.
Ο ίδιος δηλώνει ικανοποιημένος που βλέπει τους νέους να πολιτικοποιούνται, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία συχνά κατηγορούνται ότι αδιαφορούν για όσα συμβαίνουν στη χώρα. Ωστόσο, η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων έξω από τα σχολεία εντείνει την αγωνία.
Βλέποντας μια διμοιρία των CRS να φτάνει έξω από το λύκειο κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού, ο Τανγκί εκφράζει τον φόβο του για πιθανό τραυματισμό μαθητών. «Δεν θέλω να τραυματιστούν σοβαρά στο πρόσωπο, όπως συνέβη στο Βαλ-ντ’Ουάζ», λέει, αναφερόμενος στα επεισόδια της προηγούμενης εβδομάδας.
Οι μαθητές επιμένουν στις διεκδικήσεις τους
Το απόγευμα της Κυριακής 4 Οκτωβρίου, πολλοί μαθητές συγκεντρώθηκαν στο Σεν-Ντενί για να προετοιμάσουν τις επόμενες κινητοποιήσεις. Οι ίδιοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν, καθώς θεωρούν ότι τα προβλήματα της εκπαίδευσης δεν μπορούν πλέον να αγνοούνται.
«Έχουμε πολλά αιτήματα. Ερχόμαστε εδώ γιατί δεν θέλουμε να σταματήσει η κινητοποίηση και θέλουμε να αλλάξει η κατάσταση», λέει μια μαθήτρια. Μια άλλη προσθέτει: «Δεν πρόκειται να τα παρατήσουμε. Ήρθε η ώρα να σηκωθούμε, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να φροντίσουμε ο ένας τον άλλον».
Στο πλευρό των μαθητών τάσσονται και αρκετοί εκπαιδευτικοί. Ο Τζίμι Μαρκούμ, καθηγητής Ιστορίας και Γεωγραφίας, υπέγραψε μαζί με άλλους συναδέλφους άρθρο στην εφημερίδα Le Monde, με το οποίο εκφράζει τη στήριξή του στις κινητοποιήσεις.
«Αυτό που λέμε είναι το εξής: ακούστε τους, δώστε τους χώρο, συναντήστε τους και εμπιστευτείτε τους. Αυτά που λένε τα έχουν σκεφτεί σοβαρά», τονίζει. Φοιτητές δηλώνουν επίσης έτοιμοι να συμμετάσχουν, καταγγέλλοντας την έλλειψη ισότητας ευκαιριών και τις απαράδεκτες συνθήκες σε ορισμένα σχολεία.
Κλειστά λύκεια και διαφωνίες για την τηλεκπαίδευση
Πολλά λύκεια παρέμειναν κλειστά, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι εκπαιδευτικοί κλήθηκαν να συνεχίσουν τα μαθήματα εξ αποστάσεως. Στη Ρεν, το Λύκειο Descartes ανακοίνωσε ότι θα παραμείνει κλειστό, με τη διοίκηση να ζητά από τους καθηγητές να κάνουν χρήση της τηλεκπαίδευσης.
Ωστόσο, ο Φιλίπ Μελέν, καθηγητής Φυσικών Επιστημών, αρνείται να ακολουθήσει αυτή την πρακτική. Όπως εξηγεί, η φυσική παρουσία στην τάξη επιτρέπει στους εκπαιδευτικούς να δίνουν εξατομικευμένες εξηγήσεις, να βοηθούν άμεσα τους μαθητές και να επιστρέφουν σε σημεία του μαθήματος που χρειάζονται περαιτέρω διευκρίνιση. Κατά την άποψή του, η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως τη δια ζώσης διδασκαλία.
Οι γονείς φοβούνται νέα επεισόδια
Ενόψει μιας εβδομάδας που αναμένεται ταραχώδης, αρκετοί γονείς εκφράζουν κυρίως την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο νέων βίαιων επεισοδίων. «Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι αυτή η βία», δηλώνει μια μητέρα, αποτυπώνοντας τον φόβο πολλών οικογενειών.
Ορισμένοι δήμοι έχουν ήδη λάβει αυστηρά μέτρα. Στο Βιλ-λα-Γκραν, στην Άνω Σαβοΐα, ο δήμαρχος Κριστόφ Καλέ εξέδωσε απόφαση κατά όσων προκαλούν καταστροφές. Προειδοποίησε ότι οι αρχές θα συνεργαστούν με την περιφέρεια, τον νομάρχη και την αστυνομία για τον εντοπισμό των υπευθύνων και την απαγόρευση πρόσβασής τους σε δημοτικές υπηρεσίες, όπως η βιβλιοθήκη, οι χώροι παιχνιδιού και τα θερινά προγράμματα.
Η απόφαση έχει προκαλέσει αντιδράσεις. Ορισμένοι κάτοικοι θεωρούν τα μέτρα υπερβολικά αυστηρά, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η αδράνεια θα οδηγούσε σε επανάληψη των καταστροφών.
Μέσα σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, η γαλλική κοινωνία καλείται να βρει ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα των μαθητών στη διαμαρτυρία και στην ανάγκη προστασίας τους. Η αλληλεγγύη των εκπαιδευτικών προς τους μαθητές παραμένει ισχυρή, όμως συνοδεύεται από την αγωνία να μην μετατραπούν οι κινητοποιήσεις σε πεδίο νέων συγκρούσεων.
