Στο ΣΕΦ, την περασμένη Παρασκευή, ο Ανδρέας Λοβέρδος είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τον δεύτερο αγώνα του Ολυμπιακού απέναντι στη Μονακό. Αυτή η εκδήλωση όχι μόνο κέντρισε την προσοχή των φιλάθλων, αλλά και των δημοσιογράφων που ήθελαν να μάθουν την άποψη του γνωστού πολιτικού για ένα μουσικό κομμάτι που έχει γίνει θέμα συζήτησης.
Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του, ο Ανδρέας Λοβέρδος κλήθηκε να σχολιάσει το τραγούδι του Ακύλα, το οποίο, όπως δήλωσε, δεν τον ενθουσιάζει καθόλου. «Δε μου αρέσει καθόλου το τραγούδι του Ακύλα. Δε μου αρέσει γενικά όλη αυτή η μουσική», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ακόμη και αν οι απόψεις του μπορεί να φαίνονται απόλυτες, ο Λοβέρδος δεν παρέλειψε να εκφράσει γνήσιες ευχές για τον Ακύλα: «Μακάρι να το πάρει το παιδί, και να είναι καλά και να το φέρει στην Ελλάδα. Δεν έχω να πω κάτι εναντίον αυτού». Εδώ φαίνεται η ισορροπία που προσπαθεί να κρατήσει,νοντας τον μπούσουλα ότι διαφορετικές προτιμήσεις υπάρχουν και ότι η μουσική είναι υποκειμενική.
Η μουσική έχει τη δύναμη να ενώνει ή να διχάζει, ανάλογα με τις προτιμήσεις και τις εμπειρίες του καθενός. Το ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος δεν εκφράζει ιδιαίτερη εκτίμηση για το συγκεκριμένο κομμάτι, δεν σημαίνει ότι υποβαθμίζει τη σπουδαιότητα της μουσικής ή των καλλιτεχνών. Είναι ενδεικτικό του πώς κάθε άνθρωπος έχει ξεχωριστές προτιμήσεις που επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, το πολιτιστικό υπόβαθρο και οι εμπειρίες.
Ο Ακύλας είναι μια μορφή που προσπαθεί να καθιερωθεί στη μουσική σκηνή, και το τραγούδι του σίγουρα έχει δημιουργήσει θόρυβο. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η μουσική που δημιουργεί δεν απευθύνεται σε όλους, και αυτό είναι απολύτως φυσικό.
Η κουλτούρα της μουσικής είναι πλούσια και ποικιλόμορφη, και οι καλλιτέχνες συνήθως εκφράζουν στοιχεία που σταθερά συνδέονται με τη δική τους ταυτότητα. Ο Λοβέρδος μπορεί να μην ενθουσιάζεται από το τραγούδι του Ακύλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η μουσική του δεν έχει σχέση με τις προτιμήσεις άλλων, καθώς η μουσική πάντα βρίσκει τους δρόμους της να συνδέει και να προσελκύει κοινό.
